"อาเมฆไม่ต้องรับผิดชอบเอมหรอกค่ะ ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว" เมฆจ้องหน้า 'อดีตเมีย' ด้วยแววตาเย็นเยียบ "ก่อนจะพูดอะไร ก้มดูสารรูปตัวเองหรือยัง" "ทำไมคะ.." ชะเอมก้มมองท้องตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาคมอย่างหวั่นๆ

พอได้อยู่ใกล้คนที่ชอบเลยอยากกอด อยากจูบ อยากทำรักด้วย อภิรดาเป็นคนที่ทำให้เขาเกิดความใคร่รุนแรง เธอมอมเมาเขาด้วยความน่ารัก น่าทะนุถนอม ความใคร่ที่เขารู้ว่ามีแต่อภิรดาเท่านั้นที่จะทำให้มอดดับลง คนใคร่ข

เธอเรียกเขาว่า “ลุง” ทั้งๆที่เขาเพิ่งจะอายุ 30 ปี แบบนี้มันต้องสั่งสอน ว่า... ลุง คนนี้มีดีแค่ไหน??? แต่สุดท้าย ลุงขาหลงเมียเด็กแทบคลั่ง!

ใครสอนให้เธอกล้าอ้างตัวเป็นเมียฉัน / คิดเองได้ค่ะไม่ต้องสอน เฮียมาร์คควรดีใจนะที่พิมยอมรับผู้ชายนิสัยแย่มีดีแค่หล่อแบบเฮียเป็นสามี

ปากบอกว่าเกลียดกัน … แต่การกระทำมันช่างย้อนแย้งซะเหลือเกิน

คิรินทร์ ต้องประหลาดใจอย่างมาก เมื่อ ณิชา ภรรยาสาวความจำเสื่อม ... “เราแยกห้องนอนกันก่อนดีมั๊ยคะ” “นอนห้องเดียวกันน่ะดีแล้ว เธอจะได้จำอะไรๆได้เร็วขึ้น อีกอย่างเธอก็ชอบมีเซ็กส์กับพี่นี่ จำไม่ได้เหรอ!”

เธอคืออดีตที่เขาไม่เคยลืม... เขาคืออดีตที่เธออยากลบให้สิ้น

เธอคือผู้หญิงที่คุณย่าล็อกมงไว้ให้เป็นว่าที่หลานสะใภ้ ส่วนเขา…ปฏิเสธตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้า “ผมยังไม่อยากแต่งงานให้คนของคุณย่ากลับไปเถอะครับ”

เธอรับงานเอ็นฯครั้งแรก แล้วพลาดท่ามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา ด้วยความอับอายเธอไม่คิดจะเจอกับเขาอีก แต่เพราะโลกมันกลม จึงหมุนให้เธอมาเจอกับเขาอีกครั้ง....

เกิดใหม่เป็นหญิงแต่ระบบดันผูกกับร่างเดิมชาย เธอจึงต้องปั้นตัวเองในอดีตเพื่อแก้กรรม แต่งานที่คิดว่าง่ายกลับตาลปัตร เมื่อเธอดันชักนำเขาไปสู่เส้นทางที่ผิดมหันต์!

เพื่อรักษาแม่ คือเหตุผลที่ทำให้เธอเดินเข้ามาในชีวิตของเขา แต่คำว่า ไม่คู่ควร ทำให้เธอต้องเดินจากไป พร้อมกับ 'หนึ่งชีวิตใหม่' ที่เขาฝากไว้ในท้องของเธอ

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

เธอมอบรักให้เขาไปทุกวัน แต่เขาไม่เคยเห็นค่า จนวันที่เธอหยุดรัก...

แต่งงานเพราะเงื่อนไข เขาไม่เคยรัก แต่วันที่เธอหายไปพร้อมลูกในท้อง เขาจึงรู้ว่า…หัวใจทั้งดวงของเขามีแค่เธอ

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

เขาหลอกมีวันไนท์สแตนด์จนเธอท้องคามหา’ลัย พอกลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสิบปีจนลูกสาวโต อุปสรรคก็มากเกินกว่าจะยอมรับไหว แต่ใจของเธอก็ยังรั้นไม่เข้าเรื่อง ดันทุรังจะรักแม้นว่าเขาจะรักคนอื่น...

เพราะมีเมียเป็นนางร้ายแบบเธอ ผัวสุดที่รักเลยใช้เงินฟาดหัวขอหย่า ลองคำนวณดูแล้วร้อยล้านกับไอ้นั่นของเขาหนึ่งอัน หย่าก็หย่าสิ! เธอได้กำไรเห็นๆ แต่พอถึงเวลาเขาดันเล่นตีมึนซะเฉยๆ ก็ไหนว่าจะหย่าไงล่ะ!?

เขาเข้าใจว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ ไม่ใช่ลูกบุญธรรมอย่างที่พ่อบอก เลยทำทุกวิถีทางเพื่อกีดกันเธอ จนทำให้เขากลายเป็นฝ่ายที่ต้องแต่งงานกับเธอแทน กระนั้นความใจร้ายของเขาก็ไม่มีท่าทีเบาบางลง จนเธอทนไม่ไหว..

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”