เขาผู้ซึ่งเห็นนางมาตั้งแต่เด็ก เด็กน้อยที่มักจะยิ้มและไม่เคยโทษโชคชะตา จึงอยู่ในความทรงจำของเขาไม่เคยลืม เมื่อมีคนคิดจะแย่งนางไป ก็ต้องถามก่อนว่าเขายินยอมหรือไม่

จากคุณหนูที่มีชีวิตสุขสบาย ครอบครัวอบอุ่น แล้ววันหนึ่งความจริงที่ได้รู้ว่านางหาใช่สายเลือดของบิดาและมารดา ที่เลี้ยงดูนางมาตลอดสิบหกปี ราวกับฟ้าถล่มลงมาตรงหน้า ชีวิตของนางพลิกผันหลังจากนั้นทันที

ความแค้น... ได้พา 'เงา' สองสายมาบรรจบกัน หนึ่งคือโฉมสะคราญที่ซ่อนคมมีดเอาไว้ อีกหนึ่งคือซื่อจื่อผู้เย็นชา เมื่อทั้งสองต้องมาแสดงเป็นคู่รักกัน ความวุ่นวายจึงถือกำเนิดขึ้น!

เธอจำไม่ได้ว่าแต่งงานตอนไหน จำไม่ได้ว่าสามีคือใคร แต่ในท้องของเธอ มีชีวิตเล็ก ๆ ที่ยืนยันว่า ผู้ชายคนนั้น…เคยเป็นคนที่เธอรัก ตะวัน | นิยายรักของการเริ่มต้นใหม่...ระหว่างคนที่เคยรักกันมากที่สุด

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

เพราะนางมิใช่สตรีในดวงใจ เช่นนั้นนางขอพาลูกไปให้ไกลจากเขา.

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

ฉู่ซีหรานประกาศเจตนารมณ์อย่างชัดเจนสามประการ สุดท้ายนางจะทำตามที่ลั่นวาจาไว้ได้หรือไม่? ความเย่อหยิ่งของฉู่ซีหราน ทำให้เฉินเซียวรู้สึกหมั่นไส้

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

สตรีผู้อาจหาญถูกหักหลังจนตัวตาย ตื่นมาในสถานที่ใหม่อย่างหญิงสามัญ กับ หนึ่งเด็กชายที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกาลกิณี ทั้งสองต้องนับถือกันเพื่อความอยู่รอด..'แม่บุญธรรมผู้นี้เป็นเพียงกุลสตรีธรรมดาเท่านั้นเอง!"

ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

เหนือผืนพสุธาอันกว้างใหญ่ มารปีศาจออกอาละวาด เด็กหนุ่มผู้หนึ่งออกมาจากหมู่บ้านในภูเขาเพียงลำพัง หนึ่งศร หนึ่งดาบ และหนึ่งน้ำเต้าสุรา พิทักษ์ครอบครัว ปกปักษ์แว่นแคว้น คุ้มครองมวลสรรพชีวิตในใต้หล้า!

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?

ก้าวพลาดเพียงครั้ง ไร้ซึ่งหนทางให้ย้อนกลับ

ทุกคนล้วนปรารถนาความยิ่งใหญ่ ต้องการเป็นคนเหนือคน ทว่านั่นไม่ใช่สำหรับ 'ลู่เจิน' ผู้ใดขยันให้เขาทำไป นางขอเป็นเพียงดินเหลวไม่อาจก่อเป็นกำแพงเสพสุขไปวันๆ

ชาติที่แล้วนางเกิดเป็นนางร้าย แล้วชาตินี้จะหนีบทนางร้ายได้อย่างไร ฟ่านหนิงคิดว่าตนรักษาภาพลักษณ์ความร้ายตามบทได้เป็นอย่างดี แต่กลับมีบุรุษผู้หนึ่งไม่ยอมเป็นไปตามแผนของนาง คิดแล้วน่ารำคาญใจนัก

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครานางก็พบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายเสียแล้ว! การได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งมันก็ดีอยู่ ทว่า...จุดจบของนางร้ายที่น่าอนาถใจเช่นนั้น... ข้าไม่เอาได้หรือไม่!

อดีตรักเจ็ดปีปรากฎตัวอีกครั้งในฐานะของผู้เข้าแข่งขันตำแหน่งลูกเขย ลืมรักทำได้จริง หรือก็แค่ฝังลึกเก็บไว้ไม่เคยเลือน