เริ่มต้นที่ ‘เจ้านาย’ แต่เป้าหมายคือ ‘สามี’ … เมื่อผู้จัดการหนุ่มฉายา ‘ยมทูตกระชากวิญญาณ’ ริอ่านจะหัดขโมยหัวใจ ความหวานอันแสนวุ่นวายจึงบังเกิด

“อย่ามาทำเป็นหยอกเล่นนะคะ เกิดชอบขึ้นมาจริงๆใครจะรับผิดชอบ….ฉันรับผิดชอบ”

เริ่มจากไม่รัก หลังแต่งก็ต้องอยู่กับคำดูถูกและด้อยค่า ถ้าอย่างนั้น 'เมียแต่ง' คนนี้ก็พร้อมจะยื่น 'ใบหย่า' แล้วเดินจากมาอย่างสง่าสงาม

ขอแฟน... แต่ได้สามี แถมใครคนนั้นเป็นอาจารย์และพี่ชายเพื่อน!

โลกนี้หาผู้ชายที่ดีกว่า ‘เสี่ยยี่’ ไม่ได้อีกแล้วนะหนูนะ

คุณหมอตรวจรู้ทุกอย่างว่าหนูแพ้นมวัว แพ้แป้งสาลี แพ้กุ้ง แพ้อากาศ แต่คุณหมอจะรู้ด้วยไหมนะว่าหนูแพ้เหมือนใคร และหนูเป็นลูกสาวใคร? (หมอเจตน์*ปิ่น)

เห็นว่าหัวอ่อนตั้งแต่เกิด ถูกหลอกใช้มาก็มาก แต่ไม่นานมานี้ได้ยินข่าวว่า 'คุณชายลู่สู้คนแล้ว' l Mpreg

'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

"หายไปตั้ง 2 ปี คิดอยากจะมาก็มา คิดอยากจะไปก็ไป อาคิณจงรู้เอาไว้คนทำไม่เคยจำ แต่คนถูกกระทำมันลืมไม่ลง" (อาคิณXแตงโม)

ใครจะหย่าก็หย่าไป แต่พี่ไม่เซ็น!

“พลาดนอนด้วยกันครั้งเดียว พริมไม่นับคุณเป็นสามีค่ะ” “แต่เท่าที่ผมจำได้ คืนนั้นมันไม่ใช่แค่ครั้งเดียวนะครับ”

“ถ้าอยากได้การคุ้มครองจากฉัน เธอต้องจ่ายมันด้วยร่างกาย...ตกลงหรือเปล่า?”

อยู่ได้ก็อยู่...อยู่ไม่ได้ก็ไปหย่า [18+]

ไอ้ปลัดนั่นมันเอาหัวส่วนไหนคิดว่าเธอ 'ขาย' อ๋อ...คงจะเป็นหัวส่วนล่างสินะ

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

“อย่าให้ผมรู้ว่าพี่รับงานนี้เพราะชอบเขาก็แล้วกัน” “กูไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก”

เธอ ... เข้าใจผิดคิดว่าเขาคือผู้ชายที่คุยด้วยในแอปหาคู่ เขา ... เข้าใจผิดคิดว่าเธอคือเด็กที่เพื่อนดีลไว้ให้ กว่าจะรู้ว่าเรื่องคืนนั้นมันเกิดจากความเข้าใจผิด กายและใจก็ถลำลึกไปแล้วเกินครึ่ง

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก