“เหล่ากง..” หญิงสาวยกมือปิดหน้าอก ชันเข่าขึ้นซ่อนสิ่งที่บ่งบอกความเป็นสตรี ตะแคงตัวหนีสายตาหยาดเยิ้มของเขา “สายตาของท่านทำซินเอ๋อร์ขัดเขินแทบขาดใจแล้ว” “เช่นนั้นเหล่ากงให้มองคืนบ้าง”

อินโดนพี่สาวหลอกฆ่า แต่ได้โอกาสย้อนเวลากลับมา ดันเจอพระเอกเก็บได้ข้างทาง อินเคยหลอกใช้พระเอกในชาติก่อนจึงละอายใจพยายามหนี แต่พระเอกหวงมาก อินจะแก้แค้นสำเร็จไหม และจะลงเอยกับพระเอกรึเปล่า ติดตามกันค่ะ

ความรักของหนุ่มสาวเดี๋ยวก็ทะเลาะเดี๋ยวก็ดีกัน มันเป็นเรื่องเรียบง่ายพบเห็นทั่วไป บางครั้งเรื่องของคนสองคนที่อยู่กันดีๆ มักไม่ถูกใจคนอื่นที่เห็น รับไม่ได้ที่เห็นพวกเขามีความสุข? (อยากจะมองบน!?)

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

“เกลียดผมมากสินะ ถ้าอย่างนั้นผมขอเชยชมเจ้าสาวของผมให้สมใจรักเสียหน่อย ไหนๆก็เกลียดผมมากมายขนาดนั้น” “ปล่อยชั้นนะ คุณจะทำอะไรนะ” "คิดว่าผมแต่งงานกับคุณ ยกไร่ให้คุณเพื่อให้คุณมาเป็นตุ๊กตาไว้ดูเล่น?"

ทำไมกัน ทำไมเพื่อนตัวกลมคนนันถึงได้ดึงดูดสายตาเขาไปจนหมดแบบนี้ แก้มขาวๆ ดวงตากลมโต แขนขานุ่มนิ่มนั่น ทำให้ผมแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนั้นกันนะ...

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

เปิด Project ใหม่ หลังจากเขียนเรื่องสุดท้ายของตัวเองสงครามราชันจักรพรรดิจบไปเมื่อสามปีก่อน วันนี้จรดปากกาอีกครั้งในเรื่องราวของ “ชาอึนคโยหรือเอวา” สุดยอดตำนานทหารรับจ้างและเป็นมือหนึ่งของอินเตอร์โพล

หลิงหยุนชายหนุ่มผู้ข้ามมิติไปยังโลกเซียน หลังจากฝึกฝนกำลังภายในนับแสนปีจนแข็งแกร่งและสามารถฉีกมิติกลับมายังโลกใบเดิมได้และต้องการใช่ชีวิตอย่างสงบเหมือนคนทั่ว ๆ ไปแต่ทุกครั้งก็จะมีปัญหาเข้ามาตลอดเวลาไป

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

เมื่อรินรดาได้รับคฤหาสน์โบราณเป็นมรดกตกทอดจากหม่อมผู้เป็นมารดา เธอไม่เคยรู้เลยว่าเบื้องหลังความงดงามหรูหราของคฤหาสน์นั้น ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยเรื่องเล่าที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึง

ขนมปังหอมกรุ่น แดดอบอุ่นยามเช้า และเรื่องราวความรักของผม

ด้วยอำนาจแห่งรัก แม้จะผ่านไปอีกสักกี่ชาติก็ไม่มีอะไรมาขวางความรักของพวกเขาได้ แม้แต่อำนาจแห่งนครลับแลที่บังตัว ทิพ เอาไว้ และก็เพราะความรักอีกนั่นเองที่กลายเป็นความแค้นตามทำร้ายเธอจนแทบปางตายในชาตินี้

ข้ามีลูกให้ท่านไม่ได้ เป็นแม่ไก่ที่ออกไข่ไม่ได้ ฟางเสวียน เราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่

หนูเข้าใจแล้ว หนูจะไม่มายุ่งไม่มาให้เห็นหน้าอีก ขอโทษด้วยที่ผ่านมาหนูมาวุ่นวายกับสิงห์มากเกินไป งั้นต่อไปจากนี้ถ้าเราเผลอเจอกันก็ไม่ต้องพูดคุยกัน ทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกันมาก่อนเลยดีกว่า...