- 29
- 581
- 0
- 0 (0)
ข้าเคยมอบหัวใจของข้าให้กับหญิงนางหนึ่ง แต่สุดท้าย นางก็ทำลายหัวใจของข้าไปพร้อมกับตัวนางเอง หายจากข้าไปตลอดกาล...
ข้าเคยมอบหัวใจของข้าให้กับหญิงนางหนึ่ง แต่สุดท้าย นางก็ทำลายหัวใจของข้าไปพร้อมกับตัวนางเอง หายจากข้าไปตลอดกาล...
"ไม่ว่าผลจะออกมาดีหรือร้ายก็ตาม ฉันจะน้อมรับมันไว้ด้วยใจ"-เรเวน โรเซนมารีน เนอร์รา
"โวลตูรี่มีความลับหนึ่งอย่างที่ไม่มีใครรู้คือพวกเขาได้เลี้ยงแวมไพร์น้อยนางหนึ่งเอาไว้ เธอคนนี้คือผู้กุมอำนาจทั้งหมดอย่างแท้จริง พวกเขาท้งสามเลี้ยงดูเธอดุจเจ้าหญิง"
(ลองเขียนครั่งแรกเวลาอัพไม่แน่นอนไม่มีโลกกระจก)
เมื่อ “ม่อซูเหยา” ขุนนางหญิงผู้ทรงอำนาจสิ้นใจลงด้วยน้ำมือของบุรุษที่นางรักที่สุด นางนึกว่าทุกอย่างได้ปิดฉากลงแล้ว... หากแต่โชคชะตากลับไม่ปล่อยให้นางหลุดพ้น เหวี่ยงนางให้ฟื้นขึ้นในร่างของนางร้ายในนิยาย
ฉันสั่งอะไรนายก็ต้องทำ เพราะนายเป็นทาสรับใช้ของฉัน
น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน
นางคือบุตรนอกสมรสที่บิดาไม่ต้องการ มารดาผลักไสออกจากตัวส่งไปมีชีวิตเยื่องทาส รองมือรองเท้าผู้เป็นป้าและเหล่าพี่น้อง เกือบถูกย่ำยีล่วงเกินหลายครั้ง ชีวิตตกต่ำที่สุดต้องกลายมาเป็นยาจกขอทาน
ต่อให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์จะดับสลาย ต่อให้ผืนฟ้ามอดม้วยพังทลายลง สองมือของแม่ก็จะไม่ละกอดที่มีให้กับลูก จะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไป เราจะอยู่เคียงข้างกันตราบจนวันสุดท้ายของชีวิต
- ไหนๆ ก็จะหย่ากันแล้ว ไม่คิดจะทำหน้าที่ ‘ภรรยา’ ให้สมบูรณ์หน่อยหรือ -
ฟิคเรื่องนี้เกิดในช่วงก่อนสงครามครั้งสุดท้ายของโลกเวทมนตร์
เมื่อเธออยากได้เพื่อน ก็ต้องใช้วิธีแบบเพื่อนๆ นี่แหละ “มึงจะให้กูมีลูกกับมึงเนี่ยนะ จะมีลูกยังไงก่อน มีอารมณ์กับมึงกูยังไม่มีเลย” ความสัมพันธ์ที่นิยามความหมายแบบชัดเจนไม่ได้ ตกลงว่าเฟื่อนหรือฝัว?
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
‘ด้วยความรู้ความสามารถของเธอในยุคสมัยนี้ รับรองว่าต้องนำพาสกุลลู่ให้เจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งร่ำรวยได้ไม่ยาก’ เมิ่งเหยาคิดพร้อมยิ้มพอใจกับโอกาสอันน่ามหัศจรรย์ที่ทำให้เธอได้มาใช้ชีวิตใหม่ในยุคแปดสิบ
เขากล่าววาจาว่าเกลียดชัง แล้วเหตุใดจึงกักขังไม่ให้นางหลบหนี เส้นทางนี้อย่างไรไม่อาจร่วมเดิน สาบานว่าต่อให้เขานอนตายตรงหน้า นางจะไม่ชายตาแลเหลียว ยินยอมอยู่ใต้ทุกสิ่ง ขออยู่เหนือเพียงรักซึ่งเป็นพันธการ
คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา
ชิโระ โอนิ เชฟฝึกหัดที่เสียชีวิตด้วยแก๊สระเบิดขณะทําอาหารอยู่นั้นได้ไปเกิดใหม่ในโลกของโทริโกะพร้อมกันนั้นเขายังมีระบบพ่อครัวขั้นเทพที่สามารถทําได้ทุกอย่างมาด้วย เรื่องราวของเชฟขั้นเทพจึงเริ่มต้นขึ้น