หญิงสาวได้รับแหวนรูปดอกบัวกับสมุดบันทึกลึกลับจากเจ้าของมูลนิธิที่ไปบริจาคทำให้เธอย้อนเวลาไปยังสถานที่ในบันทึกไปเป็นอาสะใภ้ของเด็กที่ไม่มีใครรักด้วยมิติวิเศษและบันทึกจากอนาคตเธอจะแก้ไขชะตาชีวิตเอง

เมื่อ กานต์ นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ผู้กำลังเผชิญกับวิกฤตหนี้สินและครอบครัวป่วย ได้รับการช่วยเหลือจาก "ระบบข่าวกรองรายวัน" เขาต้องใช้ข้อมูลวงในเหนือธรรมชาติเพื่อแข่งกับเวลาในการคว้าโอกาส "หาเงินด่วน”

ฟ้าให้โอกาส “เยี่ยนเจาเจา” ได้ย้อนเวลากลับมาก่อนสามีรักจะทรยศ คอยดูเถิด.. นางจะเอาชนะความโชคร้ายที่เคยมี กลับกลายเป็นโชคดีที่นางเลือกเอง!

จากคนเคยรักต้องกลายมาเป็นศัตรูกัน ทำให้รักต้องขาดสะบั้นลง แต่รักที่มีฝั่งลึกในหัวใจแต่แค้นก็ต้องชำระ พวกเขาจะลงเอ๋ยกันเช่นไร นางเอกน่าสงสารดราม่ามาเต็มตบจูบลากถูกักขังทรมาน

เหมยหลินอ่านนิยายที่เธอชอบมากเรื่องหนึ่งแต่เธอนั้นเกลียดตัวร้ายที่เป็นท่านโหวมากที่สุดเพราะเขาใจร้ายต่อฮูหยินของตนเองมากนางจึงด่าพ่อตัวร้ายในนิยายที่เธออ่านจนเธอดันทะลุมิติเข้าไปกลายเป็นฮูหยินของเขา

เซียวหลินเธอถูกจับแต่งงานแทนพี่สาวที่เป็นลูกของแม่เลี้ยงและลูกสาวสุดที่รักของพ่อเธอ ทำให้เธอเสียใจเป็นอย่างมากที่ต้องแต่งงานกับทหารเป็นหม้ายแถมยังมีลูกชายอีกหนึ่งคน...

ถึงพี่จะไม่ชอบผู้หญิง แต่เรื่องเซ็กส์พี่ได้หมด

โดนบอกเลิกไม่พอยังโดนใครก็ไม่รู้มองแรงใส่ทั้งที่เพิ่งช่วยเขาไม่ให้โดนรถเสยอีก นี่เขาเรียกทำคุณบูชาโทษหรือเปล่า!? แล้วไหงตานี่ถึงอยู่ในบ้านของเพื่อนแม่ที่ต้องมาขออาศัยด้วยตั้ง3เดือนล่ะ..อะไรนะ ลูกชาย!?

ในค่ำคืนเข้าหอ เขากลับพบว่าความงามที่เขาชื่นชมนั้นหายไป ใบหน้าของนางมีตำหนิ เขาแทบจะฉีกร่างนางเป็นชิ้นๆที่รักษาความงดงามของตนเองไว้ไม่ได้ ซ้ำร้ายยังปล่อยให้ผ่านพิธีการแต่งงานมาแทนที่จะบอกเขาสักคำ

กู่เหยียน นักสร้างเกมทะลุมิติสู่โลกเซียน เขาสร้าง 'แดนมายา' เพื่อเปลี่ยนอารมณ์ของผู้เล่นให้กลายเป็นพลังบำเพ็ญ ผลลัพธ์คือความปั่นป่วนไปทั่วนิกายจนแม้แต่ท่านบรรพชนยังต้องติดงอมแงม!

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาได้วันเดียวก็โดนสามีขอหย่า เพราะความจำเป็นหย่าแล้วจำต้องอาศัยอยู่บ้านหลังเดียวกัน ทว่าเขายังทำท่าคล้ายหึงหวงเธออีก สามี… นี่เราหย่ากันแล้วนะ

แม่นายช่อม่วงใครต่อใครต่างพากันเรียกนางว่านางร้าย คนทั่วทั้งกรุงศรีต่างพากันเกลียดชัง...ไม่เว้นแม้กระทั่งสามีของนาง แต่ครั้นนางถูกแม่ผัวโบยจนสิ้นสติ...ตื่นขึ้นนางกลับเปลี่ยนเป็นคนอีกผู้ !

ยามเมื่อจิรัฏฐ์ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับดวงตาที่มองเห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็น ดังเช่น....อายุขัยของมนุษย์........... You time, I see it..ผมว่าผมเห็นนะ...เวลาของคุณ

"ครั้งหนึ่ง เขาเคยมีทั้งสหายและอาจารย์ แต่พลังต้องห้ามที่ครอบครองกลับพลิกชะตาให้โดดเดี่ยว ถูกยุทธภพตามล่า ผู้เคยเป็นมิตรกลายเป็นศัตรู แต่ต่อให้ทั้งโลกหมายหัว… เขาจะไม่หยุดก้าวเดิน!"

นิรินหญิงวัยสามสิบกว่า ที่เดินดูภาพวาดทางประวัติศาสตร์อยู่ดีๆ ก็ถูกดูดเข้าไปเป็นชายาของท่านอ๋องในอีกมิติ ที่คนบอกว่าเขาบ้าสงคราม ฆ่าคนเป็นว่าเล่น แล้วเธอจะทำยังไงให้รอดชีวิต

ในไร่หิมันตรา ทุกลมหายใจคือความผูกพัน ทุกสัมผัสคือความอบอุ่นและทุกสายตาที่มองกัน คือคำตอบของหัวใจที่ไม่ต้องการคำพูดใด

เหล่าแสงดาราหยดประกายจากผลึกความคิด ผีเสื้อบินไต่ตอมต่อเติมสิ่งที่ขาดหายเหนือร่างที่แหลกเหลว แขนสีซีดโอบกอดทุกสรรพชีวิตและกลืนกินเสียงสุดท้ายแห่งแหล่งกำเนิด ประกายแสงแห่งความหวังเป็นนิรันดร์​ที่ถูกลืม

" เกิดอะไรขึ้น  นี่เราอยู่ที่ไหน " ชายหนุ่มวัยรุ่น ลืมตาขึ้น และสำหรับตัวเอง เขาสังเกตว่าตัวเองไม่เหมือนเดิม มันไม่ใช่ร่างกายของเขา ใช่แล้ว นี่เป็นร่างกายของคนอื่น ทำให้เขาตกใจมาก

ผมแค่อยากใช้ความรู้จากอนาคตสร้างโซฟานุ่มๆ ไว้นอนเอนหลัง แต่ใครๆ ก็หาว่าผมจะชิงบัลลังก์! ได้โปรดเถอะ... ภารกิจสำคัญของผมคือการนอน ไม่ใช่การครองเมือง!

"เขา" ใช้คำว่าบุญคุณเหนี่ยวรั้ง "เธอ" ไว้ทั้งตัวและหัวใจ "ติณณ์" ไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่มีต่อ "โรสิตา" คืออะไร ตอนนี้เขารู้เพียงแค่จะไม่มีวันยอมปล่อยเธอไป