ยามเมื่อจิรัฏฐ์ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับดวงตาที่มองเห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็น ดังเช่น....อายุขัยของมนุษย์........... You time, I see it..ผมว่าผมเห็นนะ...เวลาของคุณ

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

คนขี้งกอย่างชิงเยียนตื่นขึ้นมาในฐานะตัวร้ายในนิยายBLที่เขาแต่งตั้งตัวเองขึ้นมาเป็นแม่ยกของพระรอง เมื่อตั้งสติได้เขาใช้ชีวิตต่อโดยสนใจแค่เงินและลูกโง่..ส่วนพระเอกที่นมเล็กกว่าพระรองนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจ

เมื่อมนุษย์เงินเดือนเลือกเล่น 'สาวน้อยเวทมนตร์' ด้วยเหตุผลทางเทคนิค! ภายนอกคือสาวน้อยชุดแดงสุดแบ๊ว แต่ไส้ในคือลุงบ้างานที่มองมอนสเตอร์เป็นแค่ 'งานที่ต้องเคลียร์' คทาไม่ได้มีไว้ร่ายเวท แต่มีไว้ 'หวด' เ

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง"

จะเกิดอะไรขึ้นหากคนสำคัญที่เรารู้จักถูกฆาตกรรมในระหว่างงานเลี้ยง โดยมีเบาะแสที่ดูเหมือนจะไม่มีความเชื่อมโยงกัน แรงจูงใจในการฆาตกรรมครั้งนี้คืออะไร และมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องอะไรบ้างหรือไม่?

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เขาบอกว่าผมเป็นของเขา เขาบอกว่าเขาจองผมไว้นานแล้ว ถามสักคำ..จองไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ... พูดอีกมีต่อยนะ..

ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวที่ไม่มีใครต้องการ? ขอโทษที…ฉันมาพร้อมสูตรยาลับ เงิน ความแสบ และเสน่ห์ที่มัดใจผู้ชายในยุค 80 ใครกล้าท้าทาย ได้ตาย! สมใจอยาก เพราะเธอคือถงถงที่ไม่มีวันตาย

“รากไร้ค่า” ความก้าวหน้าช้าราวเต่าคลาน… ทว่าโชคชะตายังไม่ปิดประตูทั้งหมด คัมภีร์ชานไห่ ในห้วงจิตได้ตื่นขึ้น มอบ “วิชาปราบอสูรภูผาสมุทร” พลิกชะตาจากผู้ไร้ค่า…สู่เส้นทางผู้พิชิต!

หญิงวัยกลางคนผู้เต็มไปด้วยบาดแผลในอดีตที่แสนเจ็บปวดแต่แล้วใครจะไปรู้ว่านาฬิกาโบราณที่เธอพบกลับนำพาเธอย้อนเวลากลับไปในอดีตเพื่อลบรอยบาดแผลที่เธอไม่มีวันลืม

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

“ทั้งเชยทั้งเฉิ่ม แต่งตัวราวกับมนุษย์ป้าอย่างเธอ ชาตินี้อย่าหวัง ว่าจะได้เห็นขาอ่อนของฉัน” กลกัลป์ว่า

ฝากบอกครามด้วยนะคะว่าตัวเล็กมาแล้ว

เพียงชั่วคราวในความสัมพันธ์...กลับกลายเป็นรักชั่วนิรันดร์ที่ไม่มีวันลบเลือน

" เธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับสกุลจาง ต่อให้เสียเธอไปก็ไม่กระทบอะไรทั้งนั้น" นั่นคือประโยคสุดท้ายจากคนที่เธอรักพร้อมกับสายตาว่างเปล่าและถ้อยคำเย็นชา ชาตินี้สาบานเลยว่าจะหนีให้ไกลแต่ทำไมยิ่งหนียิ่งเจอ!!

ซือเหม่ยหลันถูกแม่เลี้ยงขายให้ครอบครัวของชายพิการแห่งหมู่บ้านป่าท้อด้วยสินสอดหมู่ป่าหนึ่งตัวทำให้นางเสียใจมากจนทำให้สิ้นใจตายเพราะโรคหัวใจหลังจากมาถึงบ้านของสามีที่อยู่กระท่อมท้ายหมู่บ้านน้องชายสองคน

คนอย่างไอ้ดำน่ะเหรอจะได้พ่อเลี้ยงรพินทร์ไปเป็นผัว นอนฝันเอาสิบชาติวาสนามันก็ยังไม่พอ

ช่วงชีวิตที่ผ่านมา ข้า ‘ม่านเยว่ฉี’ โง่งมจมปลักไปกับความรัก คิดว่าทุ่มเทแล้วจะได้รับกลับมา แต่สุดท้าย...เขากลับปล่อยให้ข้าตาย

“เซเลน่า” สาวน้อยผู้เกิดมาพร้อมกับพลังแห่งความมืด วันหนึ่งเธอได้ถูกสำนักแห่งหนึ่งลักพาตัวไป