- 25
- 196
- 5
- 0 (0)
“ขบวนกฐินกลางป่าที่ยามราตรี... อย่าได้หันหลังกลับไปมอง”
“ขบวนกฐินกลางป่าที่ยามราตรี... อย่าได้หันหลังกลับไปมอง”
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
ในขณะที่กำลังช่วยเหลือประชาชนอพยพหนีระเบิดนิวเคลียร์ กู้หลี่อิงทหารสาวจากยุคปัจจุบันเสียชีวิตขณะปฏิบัติงาน ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของสตรีจีนยุคโบราณที่สวมหมวกเขียวให้สามีของตนเอง !
“ฮ่องเต้แคว้นเว่ยช่างเลี้ยงน้องสาวได้ดีจริงๆไม่กลัวตายแถมยังปกป้องพี่ชายได้อีก ข้านับถือเจ้าองค์หญิงน้อย” เสียงหัวเราะเย้ยหยันในลำคอดังขึ้นพร้อมกับมือหนาที่เต็มไปด้วยเลือดยกขึ้นหมายจะสัมผัสใบหน้าเนียน
บุตรสาวรองของตระกูลขุนนางใหญ่ คือสตรีที่ถูกเหยียดหยามจากคนในครอบครัว มองว่า ไร้ค่า แต่แล้ว ชะตากลับพลิกผัน หญิงสาวผู้ขี้ขลาดล้มป่วยหนักและหมดลมหายใจ ทว่าผู้ที่ลืมตาตื่นขึ้นมากลับไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป
เย่ซื่อหนิงเฝ้าหลุมศพของตัวเองมาอย่างเนินนานหลายสิบปี หากใครบอกว่าเป็นวิญญาณแล้วลำบาก เย่ซื่อหนิงคงต้องขอคัดค้าน ชีวิตแบบนี้หาได้ที่ไหน ไม่ต้องกินไม่ต้องนอนและที่สำคัญไม่ต้องทำงานหนัก
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้
อีจัน อีบ้า มึงไปแอบดูลูกกูอาบน้ำอีกแล้วใช่ไหม?
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
"ความรักก็เหมือนช็อกโกแลต... บางครั้งขม บางครั้งหวาน แต่สุดท้ายก็ละลายในใจเรา ฟ้าใสและเฮียครามเติบโตมาท่ามกลางมิตรภาพ ครอบครัว และการเปลี่ยนแปลงของยุค 90 จนวันหนึ่งความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ค่อย ๆ เผยออกมา
ผมก็แค่คนธรรมดาที่โดนรถเฉี่ยวจนล้มหัวฟาดพื้นรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ในนิยายที่อ่านแค่คำโปรย แถมดันเป็นรัชทายาทที่จะตายตอนอายุ 20! ไม่ดิ ผมอยากกลับบ้าน! แต่ผมจะสลัดองครักษ์ทิ้งยังไงดีเนี่ย!?
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
'เทพแจวอน' นางถูกลงโทษจากสวรรค์ให้ลงมาชดใช้ความผิดพลาดที่ได้ก่อ ทว่าความลับของนางคือเพียงในคืนพระจันทร์เต็มดวงจะกลายร่างเดิมเป็นหญิงได้ คำสาปที่มาพร้อมมณีเม็ดสีน้ำเงินจะช่วยชี้ทางนางได้หรือไม่...
เป็นวิญญาณปรมาจารย์ล่องลอยในยุคที่นิยายครองโลกอยู่ดีๆ ลืมตาอีกทีก็กลายเป็นศิษย์นอกไร้พลังเสียอย่างนั้น
คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น
ฉันหลุดเข้ามาเป็นนางร้ายใน ”เกมจีบหนุ่มวายสยองขวัญ“ ที่มีแต่พระเอกโรคจิต วิธีที่จะออกจากที่นี่ได้คือต้องแย่งพระเอกมาจากนายเอกให้ครบทุกคน แต่ฉันไม่เอาด้วยหรอก!! ฉันขอหลบอยู่หลังนายเอกที่แสนดีและน่ารัก
ตอนเป็นคนอ่านนิยายมันก็สนุกดี แต่พอต้องกลายมาเป็นตัวประกอบที่ชะตาถูกแทรกแซง ข้าสนุกกับมันไม่ลงจริง ๆ
จะเกิดอะไรขึ้น? เมื่อเจ้าของคาเฟ่ผู้รักในการทำขนมอย่างจูน ต้องตอนรับยัยมิวนิคไทป์แมวหลง เธอยืนเปียกฝนหน้าร้านแล้วถามว่า “ขอนอนค้างที่นี้สักคืนได้ไหม...” และจุดเริ่มต้นสุดป่วนใจก็เริ่มขึ้นวันนั้น