ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

อีบุ๊กทั้งหมด

จำนวน 45,083 เรื่อง
  1. พรหญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ตายเพราะหมดอายุขัยในวัย 70 ปี เมื่อครั้งที่พรอายุยี่สิบห้าตอนนั้นพรทำงานในโรงงาน พรมีเพื่อนสนิทสองคน ก็คือชลดา กับเอ๋ ในวันที่พวกเธอทั้งสามคนคุยกันว่า คนเรานั้นหลังจากตายแล้วไปไหน มีใครรู้บ้าง เดิมทีพรเองไม่เคยสงสัยหรือตั้งคำถามเลยสักครั้งว่าคนเราตายแล้วไปไหน อยู่มาวันหนึ่ง เอ๋ ก็ถามขึ้นมา ในตอนนั้นเธอยังคิดว่าเอ๋งี่เง่าที่ถามคำถามที่ไร้คำตอบ จนกระทั่ง เพื่อนสนิททั้งสองได้ตายไป ก็ยังไม่มีใครกลับมาบอกเธอเลยว่า ตายแล้วไปไหน เมื่อหวนนึกถึง บทสนทนาระหว่างเธอกับเพื่อนในครั้งนั้น พรรู้สึกขบขันเป็นอย่างมาก แต่ว่าเธอเองกำลังจะตายเช่นเดียวกัน ตายทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งงาน ตายทั้งๆที่ไม่เคยมีแม้กระทั่งแฟน ตายเพราะตอนนี้ เธอมีอายุ 70 ปี ตอนนี้ ใหล้จะหมดอายุขัยเต็มที ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าตายแล้วไปไหน แต่ถ้าได้เกิดใหม่ ก็ขอให้เธอเกิดมาพร้อมกับพรเหมือนชื่อของเธอ พรนอนหายใจรวยริน บทสนทนาในครั้งนั้นระหว่างเธอกับเพื่อนสนิท ยังคงชัดเจนในใจ ไม่นานพรก็สิ้นใจ ตอนนี้เธอได้รู้คำตอบแล้วว่า เมื่อคนเราตายแล้วไปไหน “ก็ไปเกิดใหม่ยังไงล่ะ” "นี่พวกแกเวลาคนเราตายแล้วไปไหน" เอ๋ "ถามอะไรงี่เง่าเอ๋ ใครจะไปตอบได้วะไม่เคยตายสักหน่อย" พร "แกล่ะดารู้หรือเปล่าตายแล้วไปไหน" เอ๋ยังถามต่อ "จะไปรู้ได้ยังไง ขนาดพ่อแม่ของฉันตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าพวกท่านไปอยู่ที่ไหนกัน เพราะท่านก็ไม่เคยมาบอกฉันสักคำ" "อืม เข้าใจนะแก แต่ก็อยากรู้อ่ะว่าตายแล้วคนเราจะไปไหนได้บ้าง" "อืม เอาไว้ฉันตายเมื่อไหร่ จะมาบอกนะว่าไปไหน" ชลดาตอบเพื่อนไม่จริงจังนักติดไปทางพูดเล่นเสียมากกว่า "ว๊าย ยัยดาพูดอะไร ตายเตยอะไรไม่เป็นมงคล ยัยเอ๋แกก็เลิกถามได้แล้ว บ้าไปกันใหญ่" พรหนึ่งในกลุ่มเพื่อนโวยวายขึ้นมาทันที

  2. ชาติก่อน 'เสิ่นรั่วเวย' ยอมทำทุกอย่างเพื่อเป็นพระชายาที่แสนดี เป็นสตรีผู้อ่อนโยนและว่านอนสอนง่าย ทว่าความใสซื่อและอ่อนต่อโลกนั้นกลับทำให้นางถูกหลอกใช้เป็นเบี้ย หมากกระดานนี้ลงเอยด้วยการที่ครอบครัวต้องโทษกบฏ ถูกประหารล้างตระกูล ส่วนตัวนางต้องจบชีวิตอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางกองเพลิง เมื่อสวรรค์เมตตาให้นางลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในช่วงเวลาสามเดือนหลังแต่งเข้าจวนรัชทายาท เสิ่นรั่วเวยคนโง่งมได้ตายจากไปแล้ว ชาตินี้นางพอใจที่จะเป็นเพียง 'พระชายาไร้ตัวตน' ถูกสามีหมางเมิน และถูกปล่อยทิ้งไว้ในเรือนร้างท้ายจวน นางเลิกวิ่งตามความรัก เลิกเรียกร้องความเมตตา หันมาปิดประตูเรือนจิบชา ปลูกผัก และลอบวางหมากกระดานใหม่เพื่อปกป้องครอบครัว ผู้ใดที่เคยมารังแก นางจะไม่ด่าทอหรือลงมือให้แปดเปื้อน แต่จะใช้ความอ่อนหวานและรอยยิ้มงดงามเป็นอาวุธ อาบยาพิษในคำพูดหวานหู ส่งพวกมันกลับลงนรกทีละคนอย่างแนบเนียน ทว่าแผนการใช้ชีวิตอย่างสงบเยือกเย็น พร้อมชักใยการเมืองในเงามืดกลับไม่ง่ายดายอย่างที่คิด เมื่อ 'จ้าวเหยียนเฉิง' รัชทายาทผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไร้หัวใจ กลับเริ่มขมวดคิ้วสงสัยในท่าทีที่เปลี่ยนไปของภรรยา จากที่เคยไม่สนใจไยดี เขากลับเอาแต่พาตัวเองมาป้วนเปี้ยนอยู่หน้าเรือนของนางไม่เว้นแต่ละวัน จากบุรุษสูงศักดิ์ผู้แสนเย็นชา กลับกลายเป็นจอมซึนปากแข็งที่หึงหวงและตามตื๊อพระชายาอย่างหน้าไม่อาย ท่ามกลางการต่อสู้ฟาดฟันในวังหลังและพายุการเมืองอันดุเดือด ความจริงบางอย่างกลับค่อยๆ เปิดเผย เบื้องหลังบุรุษที่นางคิดว่าชิงชังนางมาตลอดสองชาติ แท้จริงแล้วคือคนเดียวที่พยายามปกป้องนางมาเสมอ และชาตินี้ เขาจะไม่ยอมให้อันตรายใดเข้าใกล้ หรือปล่อยมือจากจิ้งจอกน้อยแสนเจ้าเล่ห์ตัวนี้ไปอีกแล้ว!