อีบุ๊กทั้งหมด

ได้เกิดใหม่ครั้งนี้ ลูกข้าต้องเป็นคนใหม่

จากเด็กหญิงที่ก้าวเข้ามาในโลกของเขา สู่ความผูกพันที่ค่อย ๆ ผลิบานตามกาลเวลา เมื่อเส้นทางของสองหัวใจทอดยาวออกไปสู่ยุทธภพ พวกเขาจึงได้เรียนรู้ว่า บางสิ่งมีค่ามากกว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อตนเอง

ทะลุมิติเข้านิยายตัวเองทั้งที เจียงอวี้ถงตั้งใจหนีตัวร้ายไปคว้าพระเอกคนใหม่ แต่ยิ่งแก้พล็อตยิ่งพัง แต่เรื่องยากกว่านั้นคือ นางจะทำอย่างไร เมื่อสุดท้ายคนที่ได้มาเป็นสามี ดันเป็นคนที่พยายามหนีมากที่สุด

ข้าเกิดมากไม่มีใครรักและถูกให้ไม่มีตัวตนในโลกใบนี้ แต่โชคชะตาก็ทำให้ข้าต้องเป็นตัวแทนพี่ชายที่มีพลังไฟขึ้นมา!

แม่หมอดูสาวผู้ฝึกฝนพลังตาทิพย์ ดันจับพลัดจับผลูกลายเป็นคุณหนูห้าจวนโหวผู้เปรียบเสมือนไข่ในหินของบุรุษแซ่เซี่ยทั้งห้า ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ โลกที่เข้ามาอยู่ ดันเป็นโลกนิยายที่เพิ่งอ่านจบไปหมาด ๆ

*นิยายเล่มเดียวจบ* แนวเรื่อง: จีนโบราณ /หวานซึ้ง / คลั่งรัก / น่ารัก โปรดโหลดตัวอย่างมาพิจารณาก่อนซื้อนะคะ อ่านจบแล้วฝากมารีวิวด้วยน้า ขอบคุณมากค่ะ ---------------------------------------------- นางทุ่มเงินซื้อตัวบุรุษหน้าตาดีมาเป็น ‘ของเล่นข้างกาย’ เพียงเพื่อใช้เขาเป็นเกราะกันท่าไม่ให้ถูกจับแต่งงานกับคนของตระกูลเว่ย ทว่าใครจะคาดคิดว่า ‘ของเล่น’ ที่นางชื่นชอบ แท้จริงแล้วจะมีเบื้องหลังซ่อนอยู่ จนทำให้นางต้องเอาชีวิตเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวยุ่งยาก สวี่อิน...เพียงแค่อยากใช้เงินปรนเปรอตนเอง แล้วไฉนเรื่องราวต่างๆ ต้องวิ่งมาหานางด้วยเล่า! จีนโบราณตลกโรแมนติกแอบรัก

กลุ่มโจรสลัดมีการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติเงียบ ๆ ภายใต้ความสงบสุขของเมืองหนานไห่ เผยจื่อคังตัดสินใจเดินทางทำการค้ากับต่างแดน คนในครอบครัวเผยต่างสนับสนุน โดยไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจในครั้งนี้ของเขา กำลังทำให้เขาก้าวเข้าสู่อันตราย

นางเคยทุ่มเททุกสิ่งเพื่อความรัก ทว่าท้ายที่สุดกลับได้รับเพียงความเจ็บปวดและจุดจบอันน่าเวทนา ความรักที่เคยยึดมั่นจึงแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นฝังลึก นางสาบานว่าจะไม่มีวันให้อภัยบุรุษผู้ทำลายหัวใจของตนตลอดกาล เมื่อความรักในอดีตกลายเป็นบาดแผลที่ยากจะลบเลือน นางจึงเลือกเดินบนเส้นทางที่แตกต่างจากเดิมอีกครั้ง ทว่าเมื่อโชคชะตานำพาให้ทั้งสองกลับมาเกี่ยวพันกัน ความรู้สึกที่เคยคิดว่าตายจากไปแล้วกลับเริ่มสั่นคลอน พร้อมกับความจริงบางอย่างที่ค่อย ๆ เผยออกมา หรือแท้จริงแล้ว ความแค้นที่นางยึดมั่นมาตลอดหนึ่งชาติจะซ่อนบางสิ่งที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าความเกลียดชังเอาไว้? เมื่อความจริงกับความทรงจำอาจไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และความรักกับความแค้นกลับพันเกี่ยวจนยากจะแยกขาด นางจะเลือกยึดมั่นในความแค้นต่อไป หรือกล้าเผชิญหน้ากับความจริงที่อาจเปลี่ยนทุกสิ่งไปตลอดกาล

ทั่วทั้งใต้หล้าแห่งราชวงศ์ต้าเฉิง ผู้คนล้วนเชื่อในวิชาเต๋า ภูตผี และโอสถวิเศษจากสวรรค์ แต่ไม่มีใครเคยคาดคิดเลยว่า “บางสิ่ง” จากห้วงดวงดาวอันไกลโพ้น จะตกลงมายังหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งกลางหุบเขาไร่ชาอย่างเงียบงัน… ฟู่เป่า เด็กหญิงวัยสี่ขวบแห่งสกุลฟู่ เคยเกือบตายเพราะไข้ป่าทว่าหลังฟื้นขึ้นมา นางกลับกลายเป็นเด็กพูดช้า เหม่อลอย และชอบนั่งจ้องท้องฟ้าราวกับจิตวิญญาณไม่ครบถ้วน จนชาวบ้านพากันเล่าลือว่าเด็กคนนี้ “สติปัญญาไม่สมประกอบ” ทั้งที่ความจริงแล้วไม่มีใครรู้เลยว่า… ภายในห้วงมโนสำนึกของนางกลับมีมิติลึกลับจากดวงดาวกำลังรีสตาร์ตระบบ [กำลังเชื่อมต่อโฮสต์…] [ยืนยันพันธสัญญา “ระบบแพทย์จอมโหดจากดวงดาว”] [เริ่มต้นภารกิจ: สร้างมหาแพทย์แห่งยุค] หลังจากเสียงนี้จบลง นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชีวิตของฟู่เป่าก็ไม่สงบสุขอีกต่อไป…

ความเจ็บปวดราวกับตกนรกโลกันต์แผดเผาไปทั่วสรรพางค์กาย ลมหายใจที่เคยสม่ำเสมอ บัดนี้ติดขัดและแผ่วเบาลงทุกที รสชาติปร่าขมและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก แต่สิ่งที่เจ็บปวดเสียยิ่งกว่าพิษร้ายในท้องที่กำลังเล่นงานอย่างหนัก กลับเป็นความรู้สึกว่างเปล่าและเสียใจในความโง่เขลาเมื่ออดีตที่ผ่านมา “หากมีโอกาสได้เลือกใหม่อีกครั้ง... นางจะไม่ยื้อแย่งฉีอ๋องผู้นี้กับสตรีนางใดทั้งสิ้น เขาปรารถนาผู้ใดก็เชิญเถิด ส่วนนางจะไม่มีทางรักเขาอีกจนตัวเองต้องมาตายอนาถเช่นนี้” นั่นคือคำอธิษฐานสุดท้ายหรืออาจเป็นคำสาปแช่งจากก้นบึ้งของดวงวิญญาณที่ถูกกระทำย่ำยีจนแหลกสลาย สติสัมปชัญญะของพระชายาที่กำลังจะกลายเป็นอดีตค่อย ๆ ดับวูบลง ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของสาวใช้คนสนิทของนาง ที่ปะปนไปกับความสะใจของนางกำนัลคนสนิทของฮองเฮา และอาจจะหมายรวมไปถึงทุก ๆ คนที่อยู่ในห้องโถงภายในจวนของอดีตสวามีของนางด้วย ร่างของพระชายาผู้เคยเย่อหยิ่งและแสนร้ายกาจแต่กลับเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในเมืองหลวง กำลังทรุดฮวบลงไปนอนแนบพื้นศิลาที่เย็นเยียบ ลมหายใจสุดท้ายขาดห้วงไปพร้อมกับความคิดคำนึงในนาทีสุดท้ายว่าขอเพียงได้มีโอกาสแก้ตัวใหม่อีกสักครั้ง...นางจะไม่มีทางเดินซ้ำรอยเดิมอีกเด็ดขาด ใครอยากได้อำนาจ อยากได้ความรักจอมปลอมของบุรุษผู้นี้เหรอ? เชิญรับไปคนเดียวเถิด! ส่วนนาง... ขอเก็บเงินทอง ขนทรัพย์สินให้มากที่สุดพร้อมหนังสือหย่า เพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เสียยังดีกว่า ***** นิยายเรื่องนี้มีอีบุ๊คในเด็กดีแล้วนะคะ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่สนับสนุนผลงานของ Lovedee มาเสมอ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ*****

ชาติที่แล้วทุกคนต่างก็ตราหน้าว่านางเป็นนางมารร้าย จนวันสุดท้ายของชีวิตก็ยังถูกสาปแช่งจากคนทั้งเมือง เมื่อมีโอกาสกลับมามีชีวิตอีกครั้ง นางจึงได้รู้ว่าชาติก่อนนั้นนางยังร้ายไม่มากพอ

ชาติก่อนฉันจมปลักอยู่กับความทุกข์ ชาตินี้ฉันต้องมีชีวิตที่ดีและมีความสุขกับสามีที่รัก แต่เอ๊ะ! นี่มันระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตไม่ใช่เหรอ!

นางถูกสาปให้ไม่อาจเก็บความรู้สึกไว้ในใจต้องพูดออกมา ส่วนเขาคือมหาเทพสูงส่งผู้ปกป้องสามภพและไม่เคยเปิดใจให้ผู้ใด เมื่อเซียนพฤกษาปากตรงกับใจถูกส่งมาอยู่ในตำหนักของมหาเทพ ความสงบที่เขาหวงแหนจึงพังทลายลง

จากบุตรสาวขุนนางชั้นผู้น้อยที่ต้องสูญเสียทุกสิ่ง ดิ้นรนเอาตัวรอดเลี้ยงดูน้องชายเพียงลำพัง ทุกหนี้เลือดและความวิปโยคที่เถียนอวี้หรานได้รับ เกิดขึ้นเพียงเพื่อส่งเสริมให้คนอื่นได้เสวยสุขเรืองอำนาจ นางหล่อหลอมตัวเองผ่านความเจ็บปวดอันยากจะประเมิน จนกลายมาเป็นรองแม่ทัพหญิงผู้แกร่งกล้า ทุกย่างก้าวของนางคือแผนการอันรัดกุม ทุกความแค้นพร้อมจะคืนสนองแก่คนชั่ว ยิ่งได้เซี่ยหมิงจวิ่น องค์ชายสิบสี่ที่สุขุมเยือกเย็นจับมือเคียงข้าง คมดาบเล่มนี้ก็พร้อมจะฟาดฟันและพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน! ได้เวลาที่ตัวประกอบไร้นามจะล้างแค้นเหล่าตัวละครเอก... บทสรุปบทใหม่นี้...นางจะเป็นผู้ลงทัณฑ์และกำหนดมันด้วยตัวเอง!

ลั่วชิงไต้ เคยมอบทั้งหัวใจและชีวิตให้คนผู้นั้น ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือการทรยศ ตระกูลลั่วพินาศ ครอบครัวแตกสลาย สุดท้ายนางถูกวางยาพิษและเผาทั้งเป็นจนสิ้นใจ! แต่สวรรค์ได้มอบโอกาสให้นางลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง...ก่อนที่โศกนาฏกรรมทั้งหมดจะเริ่มต้น ในเมื่อนางได้โอกาสกลับมา นางจึงตั้งใจเปลี่ยนโศกนาฏกรรมของตระกูลลั่วในชาติก่อน และหากจะแก้แค้นชายทรยศกับคนตระกูลเย่ที่เคยทำร้ายนาง เย่อู๋ซาง ญาติผู้น้องของเขาจึงเป็น ‘หมาก’ ที่เหมาะสมที่สุด ฐานะใหม่ของนางจึงกลายเป็น ‘น้องสะใภ้’ ของคนใจสุนัขผู้นั้น! ชาตินี้นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องครอบครัว และจะทวงทุกสิ่งที่คนเหล่านั้นติดค้างนางคืนมาทั้งหมด!

ลั่วชิงไต้ เคยมอบทั้งหัวใจและชีวิตให้คนผู้นั้น ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือการทรยศ ตระกูลลั่วพินาศ ครอบครัวแตกสลาย สุดท้ายนางถูกวางยาพิษและเผาทั้งเป็นจนสิ้นใจ! แต่สวรรค์ได้มอบโอกาสให้นางลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง...ก่อนที่โศกนาฏกรรมทั้งหมดจะเริ่มต้น ในเมื่อนางได้โอกาสกลับมา นางจึงตั้งใจเปลี่ยนโศกนาฏกรรมของตระกูลลั่วในชาติก่อน และหากจะแก้แค้นชายทรยศกับคนตระกูลเย่ที่เคยทำร้ายนาง เย่อู๋ซาง ญาติผู้น้องของเขาจึงเป็น ‘หมาก’ ที่เหมาะสมที่สุด ฐานะใหม่ของนางจึงกลายเป็น ‘น้องสะใภ้’ ของคนใจสุนัขผู้นั้น! ชาตินี้นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องครอบครัว และจะทวงทุกสิ่งที่คนเหล่านั้นติดค้างนางคืนมาทั้งหมด!

แม้ชีวิตจะอาภัพ แต่คนเช่นเยี่ยนถิงถิงจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด ถูกขายเป็นทาสแล้วอย่างไรเล่า ก็ยังดีกว่าถูกขายให้หอนางโลม เป็นแม่ครัวจวนแม่ทัพดีกว่าเป็นนางโลมให้บุรุษมากหน้าย่ำยี "เอ๊ะ! ทำไมแม่ทัพไร้พ่ายผู้นั้นจึงมีหน้าตาคล้ายแม่ทัพหนุ่มที่นางถอนพิษให้ หนีเสือปะจระเข้ชัด ๆ ซวยแล้ว!"

ไป๋หลิน คุณหนูแห่งตระกูลไป๋ ต้องสูญเสียลูกในท้อง ต้องตายด้วยมีดเล่มหนึ่งกลางท้องพระโรง ก่อนสิ้นลมนางเอ่ยเพียงประโยคเดียวว่าคำเขาผู้ที่ทรยศนาง หากมีชาติหน้า ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย ทว่าฟ้าดินกลับไม่ฟังคำขอนั้น เมื่อนางลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตนเองนั่งอยู่บนเกี้ยวเจ้าสาวหลังเดิม มุ่งหน้าสู่ตำหนักหมิงหยางเพื่อแต่งงานกับ เซียวจิ่ง ผู้ทีเป็นต้นเหตุแห่งโศกนาฏกรรมทั้งหมด ด้วยความทรงจำจากภพก่อน ไป๋หลินตัดสินใจไม่เดินซ้ำรอยเดิม นางเริ่มวางหมากทีละก้าวเพื่อให้นางเป็นอิสระ ฉึก—! ไม่มีใครคาดคิดว่ามู่หรงซูจะซ่อนอาวุธไว้ นางชักกริซเล่มเล็กออกมา แล้วแทงเข้าที่ท้องของไป๋หลินจนมิดด้ามอย่างอำมหิต "ฮองเฮา—!" หลิวอิงที่ยืนอารักขาอยู่ใกล้ ๆ รีบพุ่งเข้าไปผลักมู่หรงซูสุดแรงจนนางล้มกระแทกพื้น ท่ามกลางความโกลาหลที่เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที จางเว่ย ก็กระโจนพุ่งเข้ามารับร่างบางของไป๋หลินเข้าสู่อ้อมแขน ร่างสูงประคองนางไว้แน่น ใบหน้าคมคายซีดเผือดด้วยความตกใจระคนหวาดกลัว "ฮองเฮา! ไป๋หลิน!" เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากมุมปากบางของไป๋หลิน มือเรียวกุมหน้าท้องของตนเองไว้ นางเจ็บปวดเหลือเกิน หยาดน้ำตารินไหลอาบแก้ม พร้อมกับลมหายใจที่เริ่มติดขัดและพร่าเลือนลงทุกที... สายตาที่เริ่มพร่ามัวหันไปมองจางเว่ย นางมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้งใจ "พี่เว่ย... ข้า... ขอบคุณท่าน สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง... หากชาติหน้ามีจริง ขอให้เราได้พบกันอีกครั้ง... ข้าจะขอรับความจริงใจจากท่าน... แต่ในชาตินี้... ขอโทษด้วยที่ข้าไม่มีวาสนาจะรับมันได้ ขอท่านอย่าได้ถือโทษโกรธเคืองข้าเลย..." จางเว่ยปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย "ไม่... ไม่ว่าชาติไหน ข้าก็จะมอบความรักทั้งหมดให้แก่เจ้า... ขอเพียงแค่เจ้าไม่จากข้าไป..." ในจังหวะนั้นเอง เซียวจิ่งก็วิ่งมาถึง คนในตระกูลไป๋ต่างหลีกทางให้ฮ่องเต้ผู้เป็นสวามี เซียวจิ่งพุ่งเข้ามาโอบกอดร่างของไป๋หลินด้วยมือที่สั่นเทา พร่ำเอ่ยคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า "หลินเอ๋อร์... ข้าขอโทษ... ข้าขอโทษ ยกโทษให้ข้าด้วย" ไป๋หลินหันไปมองสวามี นางคลี่ยิ้มให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ลมหายใจของนางรวยริน นางเอ่ยถ้อยคำสุดท้ายด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยวและเย็นชาที่สุด "หากชาติหน้ามีจริง... ขออย่าให้ข้าได้พบกับท่านอีก... และข้า... จะไม่มอบหัวใจให้ท่านอีกตลอดกาล..." เซียวจิ่งก็ร้องไห้ออกมาอย่างสำนึกผิดและสิ้นหวัง ทว่า... ทุกอย่างก็สายเกินไปเสียแล้ว มือบางที่กุมหน้าท้องไว้ร่วงหล่นลงสู่พื้น ร่างระหงแน่นิ่งไป ไป๋หลินด่ำดิ่งลงสู่ความมืดมิดอันเป็นนิรันดร์ "เฮือกกกก—!" ไป๋หลินหอบหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ราวกับคนเพิ่งฟื้นคืนจากความตาย เสียงดนตรีบรรเลงปี่พาทย์และกลองมงคลดังอึกทึกครึกโครมกึกก้องไปทั่วสารทิศ ความรู้สึกราวกับพื้นดินสั่นไหวโคลงเคลงอยู่ตลอดเวลา ทำให้นางมึนงงไปหมด นางกะพริบตาปริบ ๆ ลืมขึ้นมองผ่านความมืดสลัว ก็พบว่าเบื้องหน้ามีผ้าคลุมหน้าสีแดงปักลายหงส์คู่บังใบหน้าอยู่ ในมือกุมพัดปักลายหงส์เอาไว้แน่น นางรีบวางพัดลงบนตัก ก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดผ้าคลุมหน้าสีแดงนั้นออก แล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ข้ากลับมาอยู่ในเกี๊ยวเจ้าสาวได้อย่างไร ไป๋หลินพยายามรวบรวมสติ ความรู้สึกเจ็บปวดที่ ถูกกริชแทงเข้าที่หน้าท้องก่อนสิ้นใจนั้นยังคงฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ ร่างกายของนางสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว นางจำได้แม่นยำว่าในวาระสุดท้ายของชีวิต นางได้ตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าฟ้าดินไว้ว่าอย่างไร นางไม่ปรารถนาจะได้พบเจอหรือเกี่ยวข้องกับบุรุษใจหินอย่างเซียวจิ่งอีก แต่ไฉนสวรรค์ถึงได้เล่นตลกกับนาง ส่งนางให้กลับมาอยู่ในเกี๊ยวเจ้าสาวที่กำลังเคลื่อนขบวนมุ่งหน้าสู่ตำหนักหมิงหยางอีกครั้งเล่า ความน้อยเนื้อต่ำใจพรั่งพรูขึ้นมา นางอดไม่ได้ที่จะนึกตัดพ้อต่อโชคชะตา ฟ้าดินไร้ปราณี ดุจดั่งโรงละครล้อเล่นกับผู้คน... หากสวรรค์จะเมตตา สร้างปาฏิหาริย์ให้ข้าได้ย้อนเวลากลับมา ไฉนจึงไม่เมตตาให้สุดทาง ส่งข้าให้หลุดพ้นจากบ่วงกรรมนี้ไปเสียเล่า ยิ่งคิดก็ยิ่งหนักใจ นางจะทำอย่างไรต่อไปดี สุดท้ายชะตากรรมก็ยังคงผลักไสให้นางต้องก้าวเข้าสู่ตำหนักหมิงหยางและแต่งงานกับเซียวจิ่งผู้นั้นอีกครั้ง

เพื่อหนีจากคู่หมั้นแสนเย็นชา เจียงเยว่เยว่จึงหนีออกมาเพื่อหลบการดูตัวที่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงจนนำพาไปสู่จุดจบที่แสนทรมาน แต่เผอิญดันหนีเข้าไปผิดห้อง เจียงเยว่เยว่จึงถูกผู้สืบทอดสำนักฮั่นหลินที่มีเป็นศักดิ์เป็นอาเล็กของว่าที่คู่หมั้นพรากพรหมจรรย์ เมื่อเขาล่วงรู้ว่านางบริสุทธิ์ผุดผ่องจึงปลดปล่อยหยาดธาราสีขาวขุ่นเข้าไปในส่วนลึกของสตรีอย่างนางจนล้นทะลัก

ฟางเยี่ยนเกิดใหม่ในร่างไร้วิญญาณของจ้าวหวั่นเย่ว์วัยเจ็ดปี น่าแปลกที่นางได้รับความทรงจำตั้งแต่เกิดยันตาย ความแค้นและความทุกข์ระทมอย่างสุดแสนทำให้นางตัดสินใจลุกขึ้นสู้เพื่อเปลี่ยนชะตาตน!