ถ้าเล็กไมได้พี่ช่วยไว้ ชีวิตที่เหลืออยู่ต่อไปก็คงจะดับสิ้น

พระเอกนางเอกคบชู้ ส่วนสามีที่เป็นลาสต์บอสมีจุดจบอนาถ นี่มันนิยายบ้าบออะไรกันเนี่ย?

หมอหญิงกู้หรุ่ยต้องหนีการไล่ล่าของศัตรูมาอยู่ชนบทสุดกันดาร ทั้งต้องเอาชีวิตรอด ทั้งต้องทำการค้าหาเลี้ยงตัว ดีที่สวรรค์ปรานีส่งบุรุษปริศนามาให้นางช่วยชีวิตจนเกิดเป็นวาสนารัก

เจ็บแล้วจำคือคนเจ็บแล้วทนคือกระบือดังนั้นลู่เจาเจาคนนี้จะไม่ยอมเป็นกระบือเด็ดขาดรักคนผิดนางก็แค่เลือกคนใหม่บุรุษยังเลือกสตรีที่ดีมาเป็นภรรยาได้แล้วเหตุใดนางจะเลือกชายที่ดีสักคนมาเป็นสามีบ้างมิได้เล่า

นางเป็นเพียงคุณหนูน้อยผู้อ่อนแอซึ่งทำการค้าเพื่อหาเงินทอง เหตุใดจึงต้องจับตัวนางมาคาดคั้นเช่นนี้ ขอความเมตตาสักนิดเถิด อย่ารังแกข้าด้วยของใหญ่เช่นนั้นเลยท่านแม่ทัพใหญ่เจ้าขา

เมื่อ"จวินหลิน"จอมมารผู้ถูกผนึกไว้ใต้หุบเขาอเวจี กลับชาติมาเกิดใหม่เพื่อทวงคืนความยุติธรรมแต่ต้องมาตกหลุมรัก"หลันซิง"เทพธิดาแห่งดาวเหนือผู้ที่รักษาผนึกไว้เขาจะนำพาจักรวาลไปสู่จุดจบหรือการเริ่มต้นใหม่?

ฉู่ซีเยว่ ทะลุมิติเข้ามาในนิยายวงการบันเทิง กลายเป็นตัวประกอบหญิงที่เป็นเพียงเหยื่อที่ดวงตกเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นดาราปลายแถวที่ไม่มีใครรู้จัก แถมยังได้ของแถมเป็น "ระบบกินแตง" (

คิดจะให้ข้าเป็นนางร้ายหรือ ไม่มีวันอีกแล้ว ข้าคือบุตรสาวแม่ทัพใหญ่ผู้เกรียงไกร หาใช่สาวน้อยโลกสวยผู้อยู่ในฝันหวานคนเดิม ข้าจะพลิกฟ้าย้อนชะตามาแก้ไขให้พวกเจ้าต้องรับกรรมที่ทำไว้อย่างสาสม

เมื่อชะตาลิขิตให้เป็นนางร้ายที่ต้องตายอย่างอนาถ ข้าขอเลือกเขียนตอนจบใหม่ ด้วยมารยาและเรือนร่างที่จะมัดใจมังกรจนดิ้นไม่หลุด!

หลานหว่านเถียนที่เห็นหน้าจอระบบแจ้งเตือนเช่นนั้นนางก็กำหมัดแน่น‘หนอย!เจ้าระบบนี่นะเอาไว้กลับโลกเดิมได้เมื่อไหร่จะถอดปลั๊กแช่ขังไว้ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย’

ใครต่อใครต่างมองว่านางไร้ค่าในสายตาฮ่องเต้ แต่แท้ที่จริงแล้วฮ่องเต้ต่างหากไร้ค่าในสายตานาง

เธอดันทะลุมิติมาเจอพระเอกธงแดงในนิยายเข้า จะหนีก็หนีไม่ได้ ซ้ำร้ายยังติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องอีก เป็นแค่ตัวประกอบในเรื่องแท้ๆ แต่ทำไมกลับต้องมาอุ่นเตียงแทนนางเอก?

ปากบอกว่าไม่แต่ส่วนกลางกายขยับไม่หยุด คราแรกไม่ยอมรับแต่กลับกินดุกินจุไม่มียั้งแรง

“หมอหญิงไร้พ่าย แห่งยุคสงคราม” ซินเยว่ แพทย์หญิงผู้ถูกหักหลังจนตาย ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างหญิงไร้ค่า ท่ามกลางยุคสงครามที่ชีวิตคนไร้ราคา ในโลกที่ดาบคืออำนาจ นางเลือกใช้ “เข็ม” เป็นอาวุธ จากหมอไร้ชื่อ…

นักชิมแบบเขาต้องหลงมาอยู่ในโลกอนาคตที่ไร้ซึ่งอาหารที่แท้จริง คาโบนาร่างั้นเหรอ? นี่มันรสชาติของปลาร้าชัด ๆ ! ในโลกแห่งอาหารที่ผิดเพี้ยน ดูเหมือนเขาคงจะต้องลองมาเป็นเชฟเองซะแล้ว !

เมื่อ ‘นาง’ คือบุคคลหลายหน้า ที่ปกปิดตัวตนเพื่อความอยู่รอดของตระกูล ทว่าโชคชะตากลับเหวี่ยงนางให้เข้าสู่ชีวิตของ ‘เขา’ ผู้เป็นบุรุษผู้สูงศักดิ์เย็นชาที่มิเคยเข้าใกล้สตรี แม้ว่าอยากจะหลีกหนีสักเท่าใด

หานจื่อหยวน นักปราชญ์ ธรรมดา วัย 18 ปี ในยุคราชวงศ์เทียน ค.ศ 458 ที่อำนาจส่วนกลางเป็นเพียงหมากกระดาษของคนมีอำนาจ แผ่นดินที่รวมอยู่กันนานมากจนเกินไป ไม่นานก็แตกแยก สวรรค์จะเข้าข้างชะตาของเขารึมั้ย

เคยสงสัยไหมว่า... หากเราสามารถมองเห็น "บุญ" และ "บาป" เป็นตัวเลขที่จับต้องได้ ชีวิตเราจะเปลี่ยนไปอย่างไร?

เสิ่นชิงเหยา โฉมงามผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปไกลสิบหมู่บ้าน ในคืนวันที่นางแต่งเข้าบ้านสกุลมู่นั้นเอง ราชโองการเกณฑ์ทหารฉบับหนึ่งได้มาพรากตัวสามีของนางไป

ผมคือสาเหตุที่โลกพังทุกครั้งที่ทุกอย่างจบลงมันเริ่มจากผมเสมอผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรลงไปหรือทำไมผมถึงยังจำมันได้แต่ผมรู้ว่ามีใครบางคนพยายามหยุดผมเธอคือคนเดียวที่เข้ามาในทุกโลกคนเดียวที่

ระบบนี้ไม่ใช่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ไร้ชีวิต แต่คือจิตสำนึกของ พลเอกเจิ้นเป่ย แม่ทัพไร้พ่ายจากยุคสงครามอวกาศปี พ.ศ. 7000+ ที่ถูกส่งกลับมาในรูปแบบพลังงานชะตา