มันช้าไปหรือเปล่า ผมกลัวว่าครบหกดือนแล้วเราจะยังไม่ได้มีอะไรกัน

เนื้อหาอันแสนตราตึงของหนังสือ 'เทพปกรณัมเฟตีส' มันทำให้ผมที่เสพอ่านถึงกับคิดคะนึงถึงเนื้อหาของหนังสือเล่มถัดไปอยู่ไม่ห่าง แต่แล้ว..นี่มันอะไรกัน! ทำไมผมถึงเป็นหนึ่งในเทพที่เป็นตัวละครภายในเรื่องกันล่ะ

ท่ามกลางคำสาปนับหมื่น มีเพียงจังหวะหัวใจของพวกเขาที่ทำให้นาฬิกาในหัวของฉันหยุดเดิน

อาวุธต้องยาวสิถึงดี...ระยะไกล ปลอดภัย แถมตายยาก— ที่สำคัญหอกเล่มนี้ไม่เคย ' พลาดเป้า '

“ แฟนของนัตสึ?! ” เสียงตะโกนตกใจของสาวจอมเวทอัญเชิญเทพดวงดาวดังขึ้นทั่วห้องโถง ก่อนจะต้องเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อภาพตรงหน้า จุ๊บ! “ ไม่เจอกันนานเลย คิดถึง ” ไอ้มังกรไฟมันไม่ได้ซื่อบื้อนี่หว่า!

ลาภยศสรรเสริญสามารถหักใจละทิ้งได้ แต่ยัยหนอจึงไม่อาจหักรักออกจากใจ

คุณเคยหลงใหลสีสันดอกไม้บนแจกันไหม ฉันเป็นคนประเภทที่ชอบดอกไม้มาก ไม่ว่าดอกไม้ จะอยู่บนต้นหรือบนแจกันสักหนึ่งใบ ต่างก็ดูสวยงามในแบบของมันเอง ยิ่งถ้าแจกันกับดอกไม้ถูกจัดให้เข้ากันอย่างลงตัว ดังภาพวาด

"ณ เบื้องล่างร่มเงาแห่งราชบัลลังก์เหล็กกล้า... ความทุกข์ระทมจักถูกสถาปนาเป็นราชอาณาจักร และสายโลหิตจักแปรเปลี่ยนเป็นเดชานุภาพอันเกรียงไกร... จงศิโรราบ! เบื้องพักตร์แห่งองค์จักรพรรดิ!"

หาเงิน สร้างฐานที่มั่น ปกป้องตัวเองจากสัตว์ประหลาด ในยุคดวงดาวล่มสลาย แต่เพิ่งเปิดร้านอาหารแรก ก็เจอสัตว์ประหลาดน้อยตาแป๋วมาขอข้าวกินฟรี! ทั้งยังต้องรับมือกับท่านผู้การสุดหล่อ แต่โคตรโหดคนนั้นอีก!

“โดนออฟไปกี่คนล่ะ ถึงได้กลับมาป่านนี้”วายุถามด้วยน้ำเสียงกระด้าง “ฉันถาม ไม่ได้ยินหรือไง”เขาเดินเข้ามาประชิด มือจับต้นแขนเธอแน่น“เจ็บนะคุณยุ” “แขนของเธอยังรู้สึกเจ็บ แต่ส่วนตรงนั้นคงโดนใช้งานจนด้านชาไ

เมื่อเธอไปเจอ ‘ตอ’ ความผิดปกติของงบประมาณโครงการ co-space ของมหาวิทยาลัย เรนได้เจอกับรุ่นพี่ลีออน ชายสุดฮอตแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาและความลับ “หนูว่า...มันเสี่ยงนะคะรุ่นพี่”

ซูซูหลงรักบ่าวความจำเสื่อมของตัวเอง แต่รักนั้นเป็นรักต้องห้าม ไม่อาจบอกใคร เพราะฐานะแตกต่างเกินไป นางจึงชอบแกล้งใช้งานเขาเพื่อจะให้เขามาอยู่ใกล้ๆ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ..เขาคือฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนหวาดกลัว

ตำนานกล่าวถึงสองผู้พิทักษ์ที่เดินท่ามกลางดวงดาว แต่ไม่เคยมีใครล่วงรู้ว่า พวกเขาต้องแลกสิ่งใดเพื่อปกป้องทุกพิภพ

จากรักแรกในเรือนสี่ประสาน สู่การพบกันอีกครั้งในวันที่ต่างคนต่างเปลี่ยนไป ห้าปีที่หายไป…หัวใจไม่เคยลืม และครั้งนี้ เขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไปอีก

อดีตราชองครักษ์ของราชาแห่งฟารันเทียร์ได้หนีทหารและหายตัวไปนาน36ปี เมื่อพบอีกครั้งกลับกลายเป็นชายแก่ขี้เมาน่าสังเวช "นี่น่ะเหรอ คนที่พ่อบอกว่าให้พึ่งพา ไม่ไหวซะล่ะมั้ง"

หยางเยี่ยนชิง วัยสิบแปดปี นักเรียนตัวเล็กขี้หลงขี้ลืมป้ำๆ เป๋อๆ ผู้คิดว่าไม่มีใครรักเพราะมีแต่คนรุมแกล้ง กู้หมิงเยว่ วัยสิบแปดปีเรียนเอกวิทยายุทธในสำนักฝึกสอนปีสุดท้ายเช่นเดียวกันเคยเป็นว่าที่คู่หมั้นของเยี่ยนชิง หรูอี้หง วัยสิบแปดปีไม่ถูกกับกู้หมิงเยว่และชอบแกล้งเยี่ยนชิงเช่นกัน ทั้งสามเป็นหน่อเนื้อรากเหง้าของฮ่องเต้เมื่อพันปีก่อนก่อนจะเปลี่ยนแซ่ในช่วงโกลาหลจนแตกแยกอยู่ในความดูแลของสกุลอวิ๋นที่เข้ามาปกครองแคว้นแทน ความสงบราวกับน้ำวนใต้มหาสมุทรก็เริ่มขึ้นเมื่อวันใกล้จบการฝึกต้องออกตามหาต้นไม้ไร้รากในสุสานบรรพชนเก่า แถมก่อนจะไปเยี่ยนชิงดันเจอใครบางคนที่แปลกประหลาดไม่เหมือนใครมาตามติดแจ

AI เวร กลายมาเป็นเพื่อนได้ไงก่อน

อ่านนิยายอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติมาเป็นนางเอกที่โดนใส่ร้าย “ไข่มุก” เลยขอเปลี่ยนบท จากคนถูกแกล้ง…เป็นคนเอาคืน ส่วน “ราม” มหาเศรษฐีปากร้าย? ระวังไว้เถอะ หึงเมื่อไหร่ = แพ้ทางนางเอกทันที

"เมื่อกผู้บริหารสาวดับอนาถแล้วฟื้นในร่าง 'ลัลนา' เมียขี้แพ้ที่กำลังจะถูกผัวทิ้ง! รินลดาคนใหม่จึงขอใช้สมองระดับอัจฉริยะตอกกลับความร้ายด้วยสถิติและแผนเหนือเมฆ ทวงคืนอาณาจักรหมื่นล้านพร้อมควง 'บอสสายเปย์

ไม่ได้เขียนเพื่อให้คุณเข้าใจ สั้นหรือยาว ว่างเปล่าหรือลึกซึ้ง ทั้งหมดคือความจริงที่ไหลผ่านสำนึกในวินาทีนัน ผมตอบไม่ได้ว่าคุณจะได้อะไรจากการอ่าน เพราะแม้แต่ตัวผมเองก็ตอบไม่ได้ว่าจะเขียนอะไรต่อไป