เรื่องราวของไอ้หนุ่มที่เล่นเกมVRอยู่ดีๆก็ได้ไปต่างโลกเพราเซิฟเวอร์มีปัญหา แต่ตัวละครที่เขาสร้างดันเป็นตัวละครหญิงเนี่ยสิ ก็ยังดีที่ฟามเอาไว้เยอะ

“หรือว่า...” พสุธาลากเสียง ทำหน้าทะเล้นเล็ก ๆ “เราสองคน..จะนอนบนเตียงด้วยกันทั้งคู่ก็ได้นะ ผมไม่ขัด...” เธอชะงัก เงยหน้าขึ้นมองเขาเร็ว ๆ สายตาแวบหนึ่งที่ดูเหมือนทั้งเขินทั้งขัดใจ

ฉันไก็สิ้นชีพอย่างกระทันหันทำให้กำลังจะถูกส่งไปเกิดใหม่เเละถูกลบตัวตนไปเเต่ก็ได้ขอให้ยังมีชีวิตอย่ดูโดยทำงานให้พระเจ้า

❝ แด่พี่สาว…ข้าขอมอบชีวิต แด่โลกใบนี้…ข้าขอมอบรุ่งอรุณ ❞ ↪︎ (base on ❝ 希望の光 แด่เธอเป็นผู้เป็นดั่งแสงตะวัน ❞ )

เขาติดใจสาววันไนท์สแตนด์ แต่เธอดันหนีไปนานถึงหกเดือน กลับมาอีกทีในฐานะพี่เลี้ยงของลูกสาวเขา และเธอก็แกล้งจำเขาไม่ได้ มันน่าเจ็บใจนัก เห็นทีต้องรื้อฟื้นความทรงจำให้เธอหนักๆ เอาให้จำไปจนวันตาย!

เมื่อขุนศึกแห่งอโยธยา หลุดเข้าไปยังโลกเวทมนตร์

ทั้งที่นางตั้งใจจะใช้ชีวิตเป็นพลทหารไร้ตัวตนเพื่อรอถึงบทจบของนิยาย ตัวเองจะได้กลับมายังโลกปัจจุบัน แต่ดั๊นต้องพัวพันกับตัวละครหลักทั้งนั้น แล้วนางก็ได้รู้ว่า พระเอกเรื่องนี้มันหื่นจริงๆ!

"ป่วยนี่ ได้เป็นคนไข้ของพี่หมอ แล้วผมต้องทำอย่างไรหนอ~ ถึงจะได้พี่หมอมาเป็นของผม" "เป็นคนปกติให้ได้ก่อนนะครับ^^" เอาสิวะไอ้หนอนน้อย! น้ำหยดลงหินทุกวัน หินบอกเป็นคนปกติให้ได้ก่อน เจ็บจี๊ดดดด!

"เจ้ามีกระบี่เซียนงดงามปานใด แล้วอย่างไร? ข้าแค่ดีดนิ้วเบาๆ กระบี่เจ้าก็กลายเป็นธุลี!" ในโลกที่ผู้คนฝึกปรือลมปราณเพื่อเป็นเซียน 'หลิวเฟย' กลับเป็นเพียงขยะไร้ค่าที่ถูกตราหน้าว่าฝึกวิชาไม่ได้

เมื่อเธอไม่ได้กลับมาให้เขารัก “ถ้าลูกฉันเป็นอะไรไปมากกว่านี้ฉันจะโทษคุณคนเดียว เอาลูกไปเลี้ยงยังดูแลไม่ได้แล้วจะเอาไปทำไม!”

นางรักตัวร้ายอย่างเขาสุดหัวใจ แล้วจะทำอย่างไรให้ได้เขามาครอบครอง... ง่ายๆ ก็แค่ตามเกี้ยวเท่านั้นเอง

ย้อนอดีตสะสางแค้น! จากจักรพรรดิแห่งดาบผู้ถูกไล่ล่า สู่การกลับมาในร่างวัยเยาว์เพื่อปกป้องคนสำคัญและไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย

ซึ่งพวกเจ้ามีสิทธิ์เรียกชื่อแทนข้าได้เพียงคำว่า “ผู้พาไป”

ชายหนุ่มผู้ไร้ความทรงจำ นาม “ห่าวหรัน” ฟื้นขึ้นมาในเรือนหลังหนึ่ง โดยมีวิญญาณองค์หญิง และหญิงผู้หนึ่งเคียงข้าง วิญญาณนั้นดูเหมือนเป็นคนรักในอดีตชาติ ส่วนอีกนางอ้างว่าเป็นภรรยา แต่ความจริงนั้นใครจะรู้?

ท่ามกลางสงครามเซียนและการนองเลือด เขาปฏิเสธวิถีแห่งความไร้ใจ แต่เลือกเส้นทาง "วิถีแห่งการปกป้อง" ใช้ร่างกายและหมัดสองข้างเป็นโล่คุ้มภัยให้แก่เหล่าหญิงสาวผู้สูญเสีย

"กอบกู้โลกมันเหนื่อย... เกาะพี่ชายกินไปวันๆ สิสบายกว่า!” เมื่อความหวังของมนุษยชาติต้องมาตกม้าตายเพราะทายาทครอบครัวสตาร์คหมายเลขสอง!!

องค์หญิงหรงเยว่กลายเป็นสาวชาวบ้านความจำเสื่อม ทว่าความสงบจบลงเมื่อน้องชายฮ่องเต้และท่านอ๋องอดีตองครักษ์ตามหาจนเจอศึกชิงพี่หญิงระหว่างบุรุษผู้ทรงอำนาจกับน้องชายบุญธรรมจอมหวงจึงเริ่มขึ้น

"ที่นี่ไม่มีพระภูมิเจ้าที่ให้กราบไหว้ มีแต่ความตายที่ต้องแลกด้วยวิชา!"

ใครที่คิดเหยียบย่ำข่มเหง ข้าจะให้มันชดใช้เสียจนอยู่มิสู้ตาย

“เจ้าคือดวงจิตพเนจรสินะ?” “ข้า? ตัวข้างั้นหรือ?” “ใช่... ตัวเจ้า ไม่มีสิ่งอื่นใดในที่นี้อีกแล้ว” “ข้าไม่รู้...ตัวข้าคือสิ่งใด ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”