ชาติที่แล้วเสิ่นอวี้ยอมทุ่มทั้งชีวิตเพื่อคนรัก ก่อนตายถึงได้รู้ว่าตัวเองเป็นเพียง “ตัวแทน” ของนายเอกในนิยาย เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง เขาจึงเลิกยุ่งกับคนรักเก่าแล้วเลือกเข้าวังไปเป็นสนมของซางจวินหลิ่น

เวรกรรมอะไรของไอ่ลมเนี้ย โดนหมาวิ่งไล่กัดจนตกน้ำเคราะห์ซ้ำยังดันว่ายน้ำไม่เป็นเลยต้องสู่ขิตไปตามระเบียบ แทนที่จะได้ไปเป็นเทวดาบนสวรรค์ดันถูกส่งมาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้อีกทั้งยังมีสามีเป็นบ้าอีก โอ้ยย

นักฆ่าจากโลกปัจจุบันที่บังเอิญไปล่วงรู้ความลับขององค์กรจึงถูกองค์กรสั่งตามเก็บ แต่เพราะคำขอสุดท้ายก่อนตายทำให้เขาทะลุมิติมาอยู่ในร่างของชายที่มีสามีเป็นคนพิการ

เมื่อถูกดึงเข้ามาอยู่ในนิยายที่มีบทเป็นเพียงแค่ตัวประกอบและต้องจบชีวิตไปในที่สุด เสิ่นอี้จึงอยากที่จะลองเปลี่ยนเส้นเรื่องของนิยาย เพราะเขายังต้องรับหน้าที่เลี้ยงดูเจ้าก้อนแฝดสองคนที่นั่งมองเขาตาปริบๆ

มหากาพย์ของการตีมึนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เมื่อฮันเตอร์คนหนึ่งไม่อยากลำบาก เพราะงั้นถึงลดระดับแรงค์ของตนเองให้ต่ำลง แต่เหล่าสัตว์อัญเชิญที่อยู่ในรูปของสัตว์เล็กสัตว์น้อย กลับไม่ค่อยให้ความร่วมมือกับเขาเลย

ความฝันของนักวิทย์อัจฉริยะผู้ทะลุมิติมาเป็นเมะจืดจางลำดับที่ 4 คือทิ้งทุกสนามรักแล้วกลับไปทำการทดลองต่อ แต่พระเจ้าดันไม่เข้าข้างเมื่อพระเอกทั้งสามดันได้ยินเสียงในหัวของเขา!

ธาวิน มาอยู่บ้านสวนของคุณยาย เขาต้องเจอกับ ไม้ตรี นักเลงหัวไม้ ขี้แกล้ง ไม่รู้เขาจะแค้นอะไรนักหนา เอ๊ะ! หรือว่าเขาจะคิดอะไรกับเรา?

มาอยู่ฟาร์มวัวกับหนุ่ม ๆ ถึง 5 คน!!! ใครมันจะอดใจไหวล่ะเนี่ย

ใครจะไปคิด… ว่าการเดินถือโกโก้ปั่นในวันหยุดธรรมดา จะทำให้ผมถูกผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งวิ่งเข้ามาชนเต็มแรง เขาขอให้ผมช่วยพาหนีจากแฟนคลับ โดยที่ผมไม่รู้เลยว่า… ผู้ชายคนนั้นคือ “คิมหันต์” พระเอกอันดับหนึ่ง

เกอชราเช่นข้า จะเลี้ยงสี่วายร้าย ให้อ้วนพีเอง

กู้หมัว เคยถูกคนที่ไว้ใจที่สุดสังหาร เมื่อได้รับโอกาสหวนคืน ศิลปินหนุ่มจึงต้องสืบหาตัวฆาตกรในอดีต คนที่เขาสงสัยว่าเป็นฆาตกร... อาจเป็นคนเดียวกับคนที่กอดเขาไว้ในคืนที่สิ้นลม

ทำไมต้องดึงดูดปิศาจชั่วร้ายแบบเขากันนะ ปิศาจชั่วร้ายที่ว่าน่ะ คือผู้จัดการของผมเอง ซึ่งไม่มีอะไรไม่ดีเลยอย่างเดียวที่ไม่ดี ก็คือ ‘เขาไม่ดีกับผม’ ไม่ไหวแล้วโว้ย อยากลาออก!

"ตลอดพันปีไม่มีผู้ใดสามารถแตะต้องข้าโดยไม่ตาย...มีเพียงเจ้า" คาเอลดรัสกระชับโซ่ตรวนบนข้อมือของอัซเรน แล้วดึงเขาเข้าหาตัว "ในเมื่อเจ้าเป็นเพียงผู้เดียวที่สัมผัสข้าได้ ก็จงอยู่ข้างกายข้าตลอดไป!"

หนานกงหลี่หรงสิ้นลมหายใจด้วยความสิ้นหวัง แต่เพราะความปรารถนาในใจของหลี่หรง ทำให้ตัวเขานั้นย้อนเวลากลับมาในร่างหนานกงหลี่หรงอีกครั้ง เพื่อมาเอาคืนและช่วยเหลือคนที่เขารัก

เพราะความโง่เขลา เหย่อหยิ่ง หูเบา ไป๋อวี้จึงนำพาความตายมาสู่สกุลไป๋ทำให้ทุกคนในครอบครัวต้องถูกสังหาร เขาทำได้เพียงมองดูคนในครอบครัวถูกฆ่าไปทีละคนจนสุดท้ายไม่มีใครรอดพ้นจากคมมีด

จิ้งจอกพันปีขี้เหงา x นักเขียนไส้แห้งน่ารังแก

“พุทโธ พุทโธ แม่จ๋าช่วยรวิชด้วย!”“เจ้าพูดบ้าอะไร!” นั่นเป็นเสียงของคน ไม่ใช่เสียงคำรามของสิงโต!

เกาะเล็กๆที่ถูกโอบล้อมด้วยทะเล ดาวเหนือได้พบกับเกียรติปรพัฒน์ เจ้าของฟาร์มผู้เย็นชา ชายที่ไม่เคยเปิดพื้นที่ให้ใครคนหนึ่งชอบบันทึกเรื่องราวผ่านตัวหนังสืออีกคนใช้ความเงียบซ่อนเรื่องราวบางอย่างเอาไว้

แม่คลุมถุงชนจักรโดยไม่รู้ว่าเขามีรักต้องห้ามกับนิรันดร์ ทริปสมุยขุดความลับทำรักสั่นคลอน จนต้องหนีไปประเทศแห่งรักเพื่อเป็นตัวเอง รักแท้จะเอาชนะหน้าที่และอุปสรรคได้หรือไม่?

“พี่จะจูบเท่าที่นายต้องการ และถ้านายต้องการมากกว่าจูบพี่ก็จะให้”