เด็กชายผู้ต้องเกิดมาถูกตั้งความหวังมากเกินไป...

ถ้าได้เกิดใหม่ ชีวิตของชายหนุ่มคนนี้จะเป็นเช่นไรกันนะ เพราะโลกนี้มันน่าเบื่อเต็มทีแล้ว ทำไมโชคชะตาจึงได้ใจร้ายกับเขานัก

เขาไม่ชอบเด็กจึงเห็นว่าเด็กข้างบ้านน่ารำคาญ พ่อของเด็กข้างบ้านยิ่งน่ารำคาญ อายุ21ปีก็มีลูกอายุ3ขวบแล้ว ภาพได้แต่ถอนหายใจ ดูเหมือนความสงบสุขกำลังโบกมือลาเขาไป "พูดมาก วุ่นวาย" แต่ทำไมหัวใจถึงอบอุ่นเล่า

อยู่โลกที่อาศัยอยู่กลายเป็นเกมส์ขึ้นมาจะทำอย่างไง

หลังมหาสงครามครั้งที่ 3 ทุกชีวิตต่างต้องกัดฟันต่อสู้เพื่อให้รอดในแต่ละวัน ราชันย์ นายหทารหนุ่มแห่งอาณาจักรที่ล่มสลาย ต้องเดิมพันทุกอย่างเพื่อพิชิต Project ALMA สถานที่ที่จินตนาการกลายมาเป็นความจริง

"รอการปลดปล่อย" คำพูดของคุณปู่ยังวนเวียนอยู่ในหัวของเขา ท่านรอจนกว่าผมจะกลับมาวาดภาพนั้นต่อให้เสร็จสิ้นและให้อภัยแก่ทุกคน เรื่องราวทั้งหมดนี้น่าเศร้าเกินกว่าจะมีคนบันทึกไว้ ผมจึงต้องย้อนไปห้วงเวลานั้น

คุณจะไม่สามารถรู้ได้เลยว่าโอกาสครั้งสุดท้ายของคุณ จะหมดลงเมื่อไหร่ ขอจงรักษาไว้ให้ดี

ก็คิดแค่ว่าจะสนุกๆ กับดาราสาวฉาวโฉ่สักคืนคลายเครียด แต่บางอย่างผิดคาดไปไกลโข ทั้งยังสลัดเธอออกจากใจไม่ได้อีกด้วย นี่เธอเป็นนางเอกหรือแม่มดกันแน่

คุณหมอสาวจะทำอย่างไร เมื่อเขารุกไม่หยุด เอาอะไรมาฉุดก็ไม่ยอม จนกว่าเธอจะรัก...

"พี่ชาย น้องไปถ่ายหนังแล้วนะ" "ต้องตามไปชูป้ายไฟไหม" "รอซื้อตั๋วดีกว่า" "ตั๋วเรื่องอื่น?" "เอาเถอะ ถึงพี่ไม่ซื้อคนบางคนก็เหมาโรงอยู่ดี"

จะเป็นเช่นไร"หากทั้งคู่ได้กลับมายังจุดเริ่มต้นอีกครั้ง"เรื่องราวจะยังคงดำเนินต่อไปเหมือนเดิม หรือเปลี่ยนไปมากเพียงใด "ถ้าหากว่าเรายังสามารถแก้ไขอดีตได้ล่ะก็...ชั้นก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องแย่ๆขึ้นหรอก"

เรื่องราวของวีรบุรุษผู้หนึ่งที่เป็นดังเงามืดที่คอยค้ำจุนโลกทั้งใบ.

Satan Lucifer Leviathan Asmodeus Belphegor Beelzebub Mammon พวกเจ้าเหล่า 7 ราชาผู้ปกครองนรกเอ๋ย :)

เธอชื่อว่าซือหลินและได้อ่านนิยายเรื่องปรมาจารลัทธิมาร ทำให้เธอเข้าไปมีบทบาทในนั้นและเรื่องราวจะไปอย่างเดิมหรือไม่ ติดตามด้วยน่ะ

สาวน้อยผู้เล่นฟุตบอลมีพลังแห่งชัยชนะ

พ่อแม่ของผมจะคิดยังไงที่เห็นว่าลูกชายของตัวเองโตมาเป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์แทนที่จะได้เป็นนักธุรกิจแบบที่พวกท่านอยากให้เป็น สวัสดีครับ ผมบีสต์ครับ ก็แค่ผู้ชายเฉิ่มๆที่ดันสามารถเอาพลังของสัตว์มาใช้เองได้

"หากว่าวันหนึ่งทรัพยากรที่สิ่งมีชีวิตต้องการหมดลงแล้วล่ะ จะทำยังไง...”