อวี๋ซีเดิมเป็นรูปปั้นแกะสลักที่สร้างโดยมหาเทพราชาตงเยว่และเทพราชาตงหวา มีร่างกายคล้ายมนุษย์แต่กำเนิด แต่ก็มีเพียงภายนอกที่ดูเหมือนมนุษย์เท่านั้น เพราะความจริงแล้วนางยังคงมีร่างเป็นหิน ส่วนที่ปกปิดภายใ

อวี๋ซีเดิมเป็นรูปปั้นแกะสลักที่สร้างโดยมหาเทพราชาตงเยว่และเทพราชาตงหวา มีร่างกายคล้ายมนุษย์แต่กำเนิด แต่ก็มีเพียงภายนอกที่ดูเหมือนมนุษย์เท่านั้น เพราะความจริงแล้วนางยังคงมีร่างเป็นหิน ส่วนที่ปกปิดภายใ

การโหยหารักและการสัมผัสจากคนรักแค่คนเดียว นำมาสู่การเอาตัวเองเข้าไปในวังวนแห่งการตามหารัก ที่ไม่จบสิ้น

และแล้ววันหนึ่งก็ได้พบกับเขา เทพแห่งดาวนักษัตรอนุราธะ ฝังซู่ ชายผู้กวนประสาทและหลงตัวเอง ทว่ากลับทำให้นางรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ชายผู้ไม่เคยสนใจเรื่องร่างกายที่ยังคงเป็นหินของนาง...

หลังจาก 'อวี๋ซี' หรือ 'องค์หญิงไท่ไหล' ถูกจิตมารครอบงำ จนฆ่าล้างเผ่าจิ้งจอก...เสียราบคาบ สุดท้ายก็ถูกลงทัณฑ์ให้ลงไปเกิดในพิภพมนุษย์เพื่อชะล้างบาป โดยต้องประสบพบเจอความทุกข์ยากทั้งเก้าชาติเก้าภพ...

รองประธานหนุ่มหล่อนึกอยากหักอกสาวสวยสุดฮอตที่เขาเคยแอบชอบ ได้ยินว่าตอนนี้เธอกำลังอยากมีแฟนจนตัวสั่น ถ้าโดนหลอกฟันเล่นๆแล้วเทคงร้องจ้า....

จากตัวร้ายกลายเป็นผู้ประสบภัย(ในคุก) เพราะรักเธอ!

“ไอ้หมอโรคจิต ไอ้หมอบ้ากาม ไอ้เกย์ปลอม ไอ้....ๆ” ศศิตาไม่รู้จะหาคำไหนมาด่าไอ้คนเลวแบบเขาได้ “ไม่เอาน่า บี๋ ไหน ๆ ก็ ไหนแล้ว เมื่อคืนคุณก็สนุก ไม่ใช่เหรอ”

เล็งสาวรุ่นน้องไว้ก็นกไม่กล้าจีบ..อยู่ ๆ คุณปู่บอกเตรียมตัวแต่งงานกับผู้หญิงที่ท่านหาไว้ให้ หมอหนุ่มประจำโรงพยาบาลทหารบกถึงกับอึ้ง..ไม่กล้าปฏิเสธด้วย!!

"นี่เรามาอยู่ในร่างของเด็กชายตัวน้อยหว่านหรงงั้นรึ ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วข้าก็จะเป็นคนทำให้ชีวิตเจ้าดีขึ้นเองหว่านหรงข้าจะไม่ให้เจ้าเป็นเยาวชนผู้ยากจนอีกต่อไปข้าจะเปลี่ยนแปลงอนาคตของเจ้า“

เมื่อ ‘ซูอี้อี้’ จากยุคปัจจุบันทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้ นางต้องเผชิญกับบ้านที่ยากจน ลูกชายที่ถูกทำร้ายจนซื่อบื้อ และแม่สามีที่มองนางราวกับศัตรูคู่อาฆาต แต่โชคยังดี… นางดันมี ‘มิติพิเศษ’ ติดตัวมาด้วย!

"ผม... ไม่ไหว... จริงๆ" "หรือที่มึงไม่อยากลุก เพราะมึงติดใจลีลาของกูเมื่อคืนฮึ? อยากโดนอีกรอบใช่ไหมถึงจะหายป่วย!!" "ไม่... อย่า...'งื้ออ~~~~"

"ในวันที่เขาถูกทิ้งให้ตายอยู่กลางทะเลทราย... นางคือผู้มอบลมหายใจใหม่ให้เขา"

หลังประตูไม้บานเก่าคือกลิ่นเนย แสงไฟสีส้มสลัว และเสียงกระดิ่ง ทิ้งความเหนื่อยล้าของโลกภายนอกไว้ "เข้ามานั่งก่อนได้นะครับ..."

ตรรกะของโลกกำลังล่มสลาย เมื่ออาชีพที่ไร้ค่าที่สุด... กำลังสร้างอสูรที่จะกลืนกินแม้กระทั่ง 'พระเจ้า'!

“อิงได้ยินเสียงคุณล้มค่ะ อิงเลยรีบเข้ามาดู…” “เธอเป็นห่วงฉัน..หรือว่าอยากแอบดูฉันกันแน่?”

สำหรับเรื่องอื่น เว่ยหลานไม่อยากยุ่ง หากมีเรื่องเดียวที่นางสนใจ คือได้ยินมาว่าทายาทขุนนางที่นี่ล้วนสามารถทำตัวเจ้าชู้ได้ตามอำเภอใจ ต่อให้ไปลูบมือน้อย ๆ ก็ไม่ถูกฟาด เรื่องนี้เป็นความจริงหรือ?!

อุตส่าห์แต่งหน้าทาปากเสียแดงแจ๋ ดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อเห็นเขากลับมา ทว่าสิ่งที่ทำให้แดงเสียยิ่งกว่าปากคงเป็นสีหน้าที่โกรธจัด เมื่อครั้งนี้ชายที่เธอเฝ้ารอไม่ได้กลับมาเพียงคนเดียวแต่ยังพา'เมีย'กลับมาด้วย

วันที่ข้าตาย ฝนวสันต์เริ่มโปรยปรายในโลกมนุษย์ข้าคิดถึงเยี่ยนเฉาเซิงขึ้นมาอย่างไม่ถูกเวล่ำเวลาตลอดร้อยปีที่ผ่านมา เขามักจะขวางอยู่เบื้องหน้าข้าอย่างดึงดันเสมอ แม้กระทั่งอสนีเคราะห์ยังช่วยรับไว้แทนข้า

เริ่มต้นด้วยการคัดลอกเบาะรองนั่งบรรลุธรรม ข้าจะพลิกชะตาคนโชคร้ายและปล้นชิงวาสนาของทุกคนในยุคบรรพกาล!