"เลือดหยดเดียวปลดผนึกวิญญาณ 'จอมทัพพันปี' สุดโหดแถมโคตรขี้หึง! ชีวิตนักเรียนนายร้อยหญิงต้องปั่นป่วน เมื่อผีเผด็จการตามหวงทุกฝีก้าว "ใครแตะสตรีของข้า ข้าจะฆ่ามัน!" ผีบ้า...ฉันแค่อยากเป็นทหารโว้ย!"

พวกเธอเป็นเลขาของผู้อำนวยการที่ทุกคนรู้จักในนาม มาเฟียแห่งวงการแพทย์ ภายนอกที่ดูเหมือนช่วยรักษาคนยากไร้ แต่แท้ที่จริงแล้ว มันคือ “ตลาด” พวกเธออยู่ในสภาพที่ต้องทำตามที่ผอ.สั่ง จนกระทั่งถึงขีดจำกัด

ในทุกชาติที่ผ่านมา... ผมคือฝันร้ายที่ทำลายชีวิตเธออย่างเลือดเย็น แต่ในชาตินี้ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ผมจะเปลี่ยนทุกหยาดน้ำตาให้กลายเป็นความรัก และโอบกอดเศษเสี้ยววิญญาณของเธอกลับมาให้ได้

ถึงไทเกอร์จะแปลว่าเสือ แต่ก็เป็นเสือน้อยที่ร้องเหมียวๆ ของพี่สาวคนสวยคนเดียวนะครับ

13ตัวแทนฝ่านเทพvs13ตัวแทนฝ่ายมาสไรเดอร์ การต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของมนุษยชาติ

เมื่อถูกที่บ้านบ่นว่าแหกปากทั้งคืนเพราะร้องเพลงและถูกครอบครัวส่งตัวไปร่วมแข่งขันคัดเลือกไอดอลโดยมีของล่อตาล่อใจคือบัตรคอนเสิร์ตวงBesterXแถวvipงานนี้ใครจะไม่เอาล่ะ“ผมมาเพราะพ่อไล่ครับ…ขอบคุณครับ”

ลิ้นกับฟันกระทบกันทีไรก็เรื่องใหญ่ เขาคือผู้เป็นที่หนึ่ง ส่วนเธอคือผู้เป็นรอง สถานะคู่ปรับที่ชิงดีชิงเด่นกันทุกเมื่อ แต่จากคู่กัดที่เจอหน้ากันเป็นไม่ได้ ทำไมสุดท้ายจากเกลียดขี้หน้า ถึงมารักกันได้ล่ะ

เวลาที่เสียไปกับการรู้สึก “รักข้างเดียว” สำหรับคุณนานที่สุดคือเท่าไหร่? หนึ่งปี สองปี หรือสามปี..? สำหรับหญิงสาวที่ชื่อ “ณิชา” เธอแอบรักชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายมาเป็นเวลา “สิบกว่าปี!”

"พี่คือโลกทั้งใบของบัวนะคะ" จากวันที่เธอเป็นฝ่ายเดินหน้าจีบพี่หมอผู้แสนเย็นชา สู่วันที่เขากลายเป็นทั้งความรัก ความอบอุ่น และโลกทั้งใบของเธอ

[พี่เขม-น้องแป้ง] เขาเป็นโคแก่ที่ดันไปหลงรักอยากจะกินหญ้าอ่อน ทั้งที่คอยพยายามห้ามใจเพราะสถานะผู้ปกครองค้ำคอ แต่ไฉนเลยแม่หญ้าอ่อนถึงได้ชอบวนเวียนป้วนเปี้ยนเอาตัวเองมาคอยล่อจ่อป้อนเขาอยู่แถวๆปาก

ตั้งใจว่าจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับชีวิตประจำวันทุกวัน จนกว่าจะตาย ส่วนใหญ่คงไม่มีอะไรน่าสนใจ บางทีคงจะบ่นไปเรื่อย ซ้ำๆ กันทุกวัน แต่หวังว่าจะได้เขียนไปจนถึงเวลาสุดท้ายของชีวิต

เมื่อชีวิตในเมืองทำให้หัวใจเหนื่อยล้า เธอจึงลาออกกลับสู่บ้านไร่ของคุณตา ปลูกผัก ใช้ชีวิตเรียบง่าย ค่อย ๆ เยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ พร้อมค้นพบมิตรภาพอันแสนอบอุ่น และเรื่องราวน่าอัศจรรย์

เมื่อความรักเข้ามา ท่ามกลางฤดูหนาวในไร่องุ่น แขนขวาที่อ่อนแรง หรือคือมารยาของสาวนักวาดภาพประกอบ ได้เปิดแผลในอดีตของเขา ที่กดซ่อนความอ่อนไหวไว้ ภายใต้หน้ากากแข็งกระด้างดุจเหวลึก

เพราะความเมาทำให้ ณัฐมน มีค่ำคืนแสนหวานกับ จิรัฐ ผู้ชายที่เธอสาบานไว้ว่าจะไม่มีทางรักเขาเป็นอันขาด แต่กลับต้องกลืนน้ำลายตัวเองเพราะอุบัติเหตุทางกาย ที่สร้างความกระอักกระอ่วนให้เธอกับเขา เพื่อความสบายใ

สวัสดีผู้ติดตามทุกคนของมะนาว สำหรับใครที่ยังไม่กดติดตาม ลองกดดู รับรองว่ามะนาวจะรีวิวทุกอย่างเลย

ในโลกจริง พวกเขาเป็นเพียงหนุ่มสาววัยทำงานธรรมดา ต่างคนต่างใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ ต่างตื่นเช้าไปทำงาน ต่างเหนื่อยล้ากับวันที่ยาวนาน แต่เมื่อค่ำคืนมาถึง พวกเขากลับได้พบกันในโลกออนไลน์ ในฐานะ “เพื่อนร่วมทีม

เธอเคยหักอกเขาเมื่อครั้งยังวัยใส หลายปีต่อมา หมาเด็กผู้นี้ได้กลับมาอีกครั้งแต่คราวนี้เขากลายเป็นบอสใหญ่ของเธอ!

เราเรียกเรื่องนี้ว่า นิยาย​ เขียนโดยเกาะไปกับรูปแบบกึ่งๆ บทบันทึก บอกเล่าสิ่งที่ผ่านเข้ามาในความคิดคำนึง อันเกี่ยวคล้องโยงถึงเรื่องที่เขียน ในแต่ละตอน บางภาพ พาย้อนยิ้ม..ใน วัน เดือน ปี ที่ผ่านเลย..

"เมื่อนาฬิกาไม่ได้บอกเวลา แต่บอก 'ลมหายใจ' ที่เหลืออยู่... คุณจะยอมเสียสละมันเพื่อใคร?"