หยูถงยอมตายเพื่อมอบทายาทให้ตระกูลซือ หวังให้เด็กคนหนึ่ง กลายเป็นตัวแทนความรักบนโลกที่ไม่มีเขา แต่ผลที่เขาได้รับ คือความเสียใจของตัวเขาเอง

ติดตามคนๆหนึ่งมานานมากๆ จนวันหนึ่งได้เล่นเกมส์กับพี่เขาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะอยู่ในชีวิตประจำวันของพี่เขาให้ได้แน่นอน

เพราะเห็นแก่เงิน 20,000 บาทแท้ๆ พิชญ์จึงตบปากรับคำมาเป็นพี่เลี้ยงฝึกงานของลูกชายเจ้าของบริษัทสุดแสบอย่างเธียร วรเวช ไอ้เวรที่ชอบสร้างปัญหารายวันให้บริษัท นี่มันมาฝึกงานหรือมาทำลายบริษัทกันแน่ !

อ่านนิยาย ‘เส้นทางการเป็นไอดอลในชีวิตหลังความตายฯ’ อยู่ดีๆ รู้สึกตัวอีกทีก็ทะลุมิติ(ในทะลุมิติ)ไปเป็นตัวร้ายอยู่ในละคร ELITE ซะแล้ว “เอาวะ ถ้าเป็นออกัสไม่ได้ ได้เป็นคุณหนูคีตาที่ออกัสแสดงก็ยังดี”

เพราะความผิดใหญ่หลวงที่เฟยซิ่นไม่ได้ก่อ เหตุฉะไหไหนข้าต้องต้องมารับโทษแสนทรมานทั้งที่ข้าไม่ได้เป็นคนก่อ

“ พวกคุณหยุดทำตัวแปลก ๆได้ไหมครับ ”

ล่อมาแล้วร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ มองไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง แต่ทำไมกับไอ้หมอนี่ถึงพลาดได้วะ??

เป็นเพราะเขาเป็นตัวร้ายเหรอ หรือเป็นเพราะมันเป็นพระเอก ทุกอย่างถึงได้เข้าข้างมัน แม้แต่น้องชายบุญธรรมของเขา

เขาคืออัลฟ่าผู้มีทุกอย่าง... แต่กลับว่างเปล่า เขาคือโอเมก้าผู้ไม่มีอะไรเลย... แต่กลับเติมเต็ม เรื่องราวของโชคชะตาที่เริ่มต้นขึ้นในคืนฝนพรำ... เมื่อภาคินัย...รัก

เรื่องที่เราแต่งฆ่าเวลานะ

“เมื่อขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ กลับตกหลุมรักทาสผู้ต่ำต้อย… ความรักที่เป็นไปไม่ได้ในวัง ต้องแลกด้วยศักดิ์ศรี เลือด น้ำตา และหัวใจ” สายชล: ท่านเป็นถึงขุนนาง ข้าเป็นเพียงทาส…”

"ทุกคนรู้ไหมครับว่าระยะห่างของภาพที่ใกล้ที่สุดคืออะไร? คำตอบก็คือ...ภาพสะท้อนในดวงตาของใครสักคนยังไงล่ะครับ"

จากหนี้บุญคุณ กลายเป็นสายสัมพันธ์ จากเพียงการปกป้อง กลายเป็นรักต้องห้าม ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

ทะเลาะกันแทบตาย แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เคยทิ้งผมไปไหน เขาจะพาตัวเองเข้าหาผมตลอดโดยที่ผมไม่รู้ตัว จนมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นกับผม ผมถึงได้รู้ตัวว่าผมนั้นขาดเขาไม่... พี่จะอยู่กับผมใช่ไหม พี่เคียง

“ถ้าคุณจะเอากับคนอื่น ผมก็ต้องทำได้เหมือนกัน อีกอย่างพวกเราเองก็ไม่ได้เป็นอะไรกันไม่ใช่เหรอครับ?”

“นั่งลง ขอมือหน่อย” “โฮ่ง!” “ไม่ใช่นายสิ” “แต่ผมก็เป็นหมาของยูยะซังนะครับ” “ผมมีหมาเยอะแล้ว ไม่รับเพิ่ม” “หงิ๋ง…”

ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเจอใครทำเอาใจสั่นได้ขนาดนี้ ไปเดทกับผมนะครับหมอ!

เมื่อซุปตาร์อัลฟ่าผู้เย่อหยิ่งอย่างอิสรา ต้องมาร่วมงานกับ คีรินทร์ โอเมก้าหน้าหวานที่เขารังเกียจตั้งแต่แรกเห็น อคติที่มีต่อกันกลับค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูดที่ไม่อาจหลีกหนี

“ท่านเจ้าเมืองอย่าเอาแตงกวาข้า ” “ใครบอกข้าจะเอาแตงกวาเจ้า ข้าต่างหากที่จะมอบแตงกวาของข้าให้แก่เจ้า”