กวี ชีวิต ความคิด อนิจจัง

หนึ่งนิยาม...ของการอยู่เพื่ออะไร

อนาคตถูกร่างโครงสร้างไว้ด้วยดินสอ 2B จะหนักหรือเบา ก็แล้วแต่จะหวาดหวังไว้ แล้วระหว่างทางเดินชีวิตเราจะค่อยๆลงสีจริง ให้งดงามดั่งใจวาดหวังไว้แต่กว่าคนเราจะหาสีที่ดี

สุนทรภู่ซึ่งมีชีวิตเยี่ยงคนสามัญครบทุกรส ทั้งเคยสุขเคยทุกข์ เคยก้าวไปบนชะตาชีวิตอันสูงส่ง และเคยตกต่ำลง สุนทรภู่เขียนกลอนสะท้อนชีวิตได้อย่างมีรสชาติที่สุด

ดอกไม้...เป็นสิ่งที่ธรรมชาติได้สร้างสรรค์ ทำให้คนอย่างฉันได้ปรุงแต่ง เพื่อบอกเล่าผ่านบทกวีเรื่องราวของความรัก ความสุข ความเศร้า และความหวัง ทุกดอกไม้มีเรื่องราว...รอให้คุณค้นพบความหมายที่ซ่อนอยู่ :)

ภาพหนึ่ง ๆ สามารถสร้างแรงบันดาลใจในการครุ่นคิดเขียนเสมอ และความไม่น่าจะได้ไปเป็น

กวีใดเล่าไร้ผู้แต่ง กวีใดเล่าไร้ผู้อ่าน กวีแบบนั้นย่อมไม่มีอยู่จริง...

บางทีเธออาจจะไม่รู้
ว่าเธอเก่งมากแค่ไหนแล้ว


บางวัน… แค่ลืมตาขึ้นมาก็รู้สึกว่าหนักแล้ว

มาเหงาด้วยกันนะ

นี่เป็นกลอนหรือเป็นเพลงกันแน่ สามารถอ่านได้ตั้งแต่เด็กที่อยู่ในท้องไปถึงคนเฒ่าที่จวนจะเข้าโลง อ่านในส้วมก็เหมาะ สามารถแก้ท้องผูกได้ดี แต่ไม่เหมาะจะเอาไปอ่านในที่ชุมนุมชน เขาจะหาว่าบ้า ครับผม..

แดดยามเที่ยง

สวัสดีครับท่านผู้หลงมาอ่านก็นะ...เดาว่ามีคนมาอ่านเพราะครูสั่งให้เขียนกลอนกลอน หึหึ กลอน คือสิ่งที่คนสมัยนี้มักเบื่อหน่ายแต่มันจะมีคนที่ว่าไงดีล่ะ รสนิยมแปลก ที่ชอบเรื่องนี้ ช่างเถอะมาฟังของยุคใหม่มั้ย

บทกลอน กวี

รุกข์ระแหง แล้งเฉา อย่างเศร้าหมอง

รวมบทกวีของผู้ชายอารมณ์ไหว :: สักครั้ง...หากได้ลองปล่อยหัวใจปลิวไปเหมือนใบไม้...ไปกับสายลม...แล้วเราจะได้พบส่วนลึกที่สุดของ...‘ความรัก’

กลอนอกหัก ของแต่ละอาชีพ

คืนพิเศษ