แดดยามเที่ยง

สวัสดีครับท่านผู้หลงมาอ่านก็นะ...เดาว่ามีคนมาอ่านเพราะครูสั่งให้เขียนกลอนกลอน หึหึ กลอน คือสิ่งที่คนสมัยนี้มักเบื่อหน่ายแต่มันจะมีคนที่ว่าไงดีล่ะ รสนิยมแปลก ที่ชอบเรื่องนี้ ช่างเถอะมาฟังของยุคใหม่มั้ย

ดอกไม้...เป็นสิ่งที่ธรรมชาติได้สร้างสรรค์ ทำให้คนอย่างฉันได้ปรุงแต่ง เพื่อบอกเล่าผ่านบทกวีเรื่องราวของความรัก ความสุข ความเศร้า และความหวัง ทุกดอกไม้มีเรื่องราว...รอให้คุณค้นพบความหมายที่ซ่อนอยู่ :)

เอาไว้แต่งกลอย

ภาพหนึ่ง ๆ สามารถสร้างแรงบันดาลใจในการครุ่นคิดเขียนเสมอ และความไม่น่าจะได้ไปเป็น

รวมบทกวีของผู้ชายอารมณ์ไหว :: สักครั้ง...หากได้ลองปล่อยหัวใจปลิวไปเหมือนใบไม้...ไปกับสายลม...แล้วเราจะได้พบส่วนลึกที่สุดของ...‘ความรัก’

กลอนอกหัก ของแต่ละอาชีพ

คืนพิเศษ

จำนิราศห่างไกลแล้วนงนุช กูวิสุทธิ์ซึ้งใจมึงดี อีงูเห่า ฯลฯ

นี่เป็นกลอนหรือเป็นเพลงกันแน่ สามารถอ่านได้ตั้งแต่เด็กที่อยู่ในท้องไปถึงคนเฒ่าที่จวนจะเข้าโลง อ่านในส้วมก็เหมาะ สามารถแก้ท้องผูกได้ดี แต่ไม่เหมาะจะเอาไปอ่านในที่ชุมนุมชน เขาจะหาว่าบ้า ครับผม..

หนึ่งนิยาม...ของการอยู่เพื่ออะไร

อนาคตถูกร่างโครงสร้างไว้ด้วยดินสอ 2B จะหนักหรือเบา ก็แล้วแต่จะหวาดหวังไว้ แล้วระหว่างทางเดินชีวิตเราจะค่อยๆลงสีจริง ให้งดงามดั่งใจวาดหวังไว้แต่กว่าคนเราจะหาสีที่ดี

สุนทรภู่ซึ่งมีชีวิตเยี่ยงคนสามัญครบทุกรส ทั้งเคยสุขเคยทุกข์ เคยก้าวไปบนชะตาชีวิตอันสูงส่ง และเคยตกต่ำลง สุนทรภู่เขียนกลอนสะท้อนชีวิตได้อย่างมีรสชาติที่สุด

บทกลอน กวี

รุกข์ระแหง แล้งเฉา อย่างเศร้าหมอง

เหม่อมองฟ้า แสงจันทรา ยามราตรี สองตานี้ ยากหลับลง ปนน้ำตา จับจ้องเดือน สีเหลืองสาด แสงทอง สุดยอดฟ้า หวนถึงครา กาฬครั้งนึง ยากลืมเลือน

เรื่องหลอนมาเป็นบทกลอนให้คุณได้อ่าน

ความทรงจำของคนเรามีทั้งที่ดีและไม่ดี คนบางคนเลือกที่จะรำลึกถึงความทรงจำอันเลวร้ายที่คอยแต่จะทำลายความรู้สึกตัวเอง แต่ก็มีคนอีกจำนวนหนึ่งที่เลือกระลึกถึง ความทรงจำแสนงาม เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ตัวเอง.