แก้วได้ข้ามเวลาไปอาศัยอยู่ในร่างอลิสเป็นเวลา3ปีเต็ม ก่อนจะตื่นขึ้นมาในร่างเดิมที่พึ่งสลบไปเพียง3วันเท่านั้น ความสามารถที่ได้มาจากปี2561จะสามารถช่วยลูกแฝดทั้งสามที่หิวโหยและสามีป่วยหนักได้หรือไม่......

อยู่ๆก็ได้รับมิติฟาร์มย่อยมาเเละถูกส่งเข้าไปในนิยายยุคจีน70มีรัก ในร่างเเม่เลี้ยงใจร้ายเเละทรมานตัวร้ายจนนิสัยบิดเบี้ยวนี้ เธอจะป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกฆ่าโดยตัวร้ายยังไงเเละดูเเลปากท้องในยุคจีน70ได้ไหม

เมื่อ ไป๋หลินซิน แพทย์อัจฉริยะวัยเพียงยี่สิบปีต้องจบชีวิตลงท่ามกลางอาคารถล่ม เธอคิดว่าโชคชะตาของเธอสิ้นสุดแล้ว ทว่าแทนที่จะดับสูญ…วิญญาณกลับทะลุข้ามมิติมายัง แดนเทพเซียน โลกที่พลังและสายเลือดกำหนดทุกชะตา นางลืมตาขึ้นมาเป็นบุตรสาวของ ผู้สำเร็จราชการแคว้นเทียนหลง แต่พรหมลิขิตยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น—นางได้รับ “เลือดบัวทอง” พลังโบราณที่ทั้งสวรรค์และปีศาจต่างหมายปอง ทำให้นางต้องออกเดินทางขึ้นเขา สู่สำนักที่ผู้คนยำเกรงที่สุดในแคว้น ที่นั่น นางจะได้เป็นศิษย์ของเจ้าสำนักหนุ่มผู้เยือกเย็นและยากหยั่งถึง—ไป๋ฮันอวี๋ แห่งสำนักคุณหลุน ผู้มีสายตาราวกับมองทะลุวิญญาณของคนทั้งโลก…ยกเว้นเพียงนางคนเดียว จากหมออัจฉริยะในโลกมนุษย์ สู่สตรีผู้ถือพลังที่อาจสั่นคลอนบัลลังก์เซียน เส้นทางการฝึกตนของนางเต็มไปด้วยภัยลี้ลับ ศัตรูซ่อนเร้น และความจริงอันตรายเกี่ยวกับสายเลือดบัวทอง—รวมถึงความสัมพันธ์ลึกลับระหว่างนางกับอาจารย์ผู้ไม่เคยผูกใจให้ผู้ใด ชะตาของสองโลก…กำลังรอให้เธอเขียนด้วยลมหายใจของตนเอง!

เป็นคุณหนูคุณสวยและรวยมากอยู่ดีๆ ไหงเผลอลืมหายใจไปวูบเดียว เธอถึงกลายมาเป็นสาวกำพร้าไม่พอยังกลายมาเป็นเมียมาเฟียที่พ่อสามีไม่ปลื้มเสียได้ ไม่ปลื้มขนาดที่เอะอะฆ่า เอะต้องตาย คนสวยเซ็งมาก!

“หลินหรง” ตำรวจสาวผู้เก่งกาจในการสืบสวนคดีอาชญากรรม ถูกยิงขณะตามจับผู้ร้าย เธอได้ตกจากดาดฟ้าชั้นสิบและเสียชีวิต ทว่าเมื่อเธอลืมตาอีกครั้งพบว่าตนเองเกิดใหม่ในร่างของอวิ๋นชิงหลาน บุตรสาวเสนาบดี

นางผู้มีรักมั่นรักเพียงเขานางจะทำทุกอย่างไม่สนใจถูกผิดแม้จะดูโง่งม ...เขาผู้ที่มิเคยสนใจสตรีนางใด แต่กับนาง...ไม่รู้ทำไมชอบรบกวนหัวใจให้ได้คิดฟุ้งซ่านอยู่ตลอดเวลา

เพราะพันธะที่มิอาจขัดถิงยี่จึงต้องแต่งงานกับชายผู้ไม่เคยมีนางอยู่ในสายตา เขาเย็นชาและมองความรักเป็นเพียงสิ่งลวง แต่นางเพียงต้องการทำหน้าที่คนรักในนามให้สมบทบาททว่าเมื่ออยู่ใกล้หัวใจกลับทรยศ

นางตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวที่เสียชีวิตลงด้วยร่างกายไม่แข็งแรงบ้านที่แทบจะไม่มีความเป็นบ้านนี้อีกภารกิจการเอาตัวรอดจึงเริ่มขึ้น ไหนจะเด็กน้อยที่เอาแต่เรียกนางว่าท่านแม่อีกเล่า

ใครจะไปรู้ล่ะ การซื้อนิยายที่นางเอกชื่อเหมือนตัวเองมาอ่านจะทำให้เธอหลุดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ ดีนะที่ยังมีสัตว์อสูรขี้หงุดหงิดเเละคลังมิติติดมาด้วย เเม้ท่านยายกับลูกพี่ลูกน้องจะร้ายเเค่ไหน ก็เอาอยู่!

'เฌอแตม' ย้อนยุคไปสมัยสงครามของพระองค์ดำที่เเม่เธอเคยเล่าให้ฟังเมื่อตอนยังเป็นเด็ก ทำไมเธอถึงย้อนมาได้นะ ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้าง เมื่อเธอพบว่าตัวเองสามารถย้อนไปกลับระหว่างยุคได้!!

เมื่อยังไม่หมดอายุขัยหมวยเล็กต้องทะลุมิติมาใช้ชีวิตอยู่ในร่างเด็กหญิงที่อ่อนเเอเเถมยังยากจน ของกินที่หามาได้ต้องเเบ่งให้ท่านย่าผู้เห็นเเก่ตัว เพื่อให้ครอบครัวมีชีวิตรอดนางต้องหาทางเเยกบ้านให้ได้!

“เจ้าคนหน้าหนา!” นางโต้กลับเสียงกร้าว แต่เขากลับตอบกลับอย่างคนเลือดเย็น “เหมาะสมกับสตรีไร้ยางอายอย่างเจ้านักแล้ว”

นางคือ ‘ขยะ’ ผู้ถูกขับไล่เพราะใช้แต่วัชพืชไร้ค่า เขาคือ ‘หมอเทวดา’ ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของเกียรติยศโชคชะตาเล่นตลก เมื่อยาที่ดีที่สุดของเขากลายเป็นยาพิษ และมีเพียงมือของขยะที่เขาเคยเหยียบย่ำ

ครอบครัวก็แสนยากจน ปูย่าก็ลำเอียง พ่อแม่และน้องๆก็ผอมแห้ง ท่านตาแน่ใจนะว่ามาส่งอีลี่ถูกที่ เอาว่ะที่แน่ๆเราจะต้องแยกบ้านให้ได้ยังดีที่ท่านตาให้มิติมา อีลี่สู้โว้ย

ข่าวลือว่าเขาพิการ มีลูกติด อารมณ์ร้าย และถูกภรรยาทิ้ง เป็นเหตุให้นางต้องแต่งงานแทนพี่สาวที่ปฏิเสธอย่างไม่ไยดี ช่างเถอะหนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นไรนางก็ไม่หวั่นกลัว ขอเพียงเอาตัวรอดในโลกใหม่นี้ได้ก็พอ

สามีมีชู้นอกบ้าน เขาปลอกลอกนำสมบัติทั้งหมดของเธอไปจนหมดก่อนจะถูกขับไล่ออกจากบ้านเเละปล่อยให้เลี้ยงลูกเพียงลำพังยังไม่ทันได้เลี้ยงลูกจนโต เธอก็ถูกคนพวกนั้นฆ่าตายเเละจับลูกไปทรมาน จนเธอได้ย้อนเวลากลับมา

เจ้าดวงดาวที่พลัดมาคล้ายความฝัน โคจรร้อยรอบพันหมื่นครั้ง ดั่งสวรรค์สรรสร้างแลเป็นใจ แม้นชีวิตมิอาจยึดติดวาจาใด ไฉนต้องใคร่ครวญ แค่ยอมเจ้าอยู่ในใจ เมื่อมีรัก ข้าพร้อมภักดิ์ยากปล่อยวาง

"กลีบบัว กลีบบัวตื่นขึ้นมาก่อนลูก อย่าเป็นกระไรหนา" 'นั่นเสียงใคร? เเล้วกลีบบัวคือใคร? ทำไมพูดจาแปลกเหมือนคนโบราณ ฝัน...นี่ต้องเป็นฝันเเน่เลย'

หมดยุคที่พระเอกเจ้าชู้จะได้ใจนางเอกแสนดี เมื่อสวรรค์ส่งฉันทะลุมิติเข้ามาในนิยาย งั้น ฉันขอเปลี่ยนบทมันเลยล่ะกัน นางเอกเช่นข้านี่แหละจะรักพระรองเอง