เราจะใกล้ชิดกันมากที่สุดก็ต่อเมื่อ ต้องออกงานสังคมด้วยกัน หรือแม้แต่การที่ต้องอยู่ต่อหน้าคุณอาราเชนทร์ เราสองคนสร้างภาพเป็นคู่หมั้นที่หวานชื่น ทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริง แค่หน้าเขาก็ยังไม่อยากจะมองเธอ

“ถ้าคืนนี้เฮียไม่ได้กินหนู เฮียคงลงแดงตายแน่ๆ” ทนายมาเฟียปากดุแต่กลับคลั่งรักยอมสยบให้เธอแทบเท้า

เธออุตส่าห์หลบหนีพี่โรคจิตได้ถึงสองปี ใครจะไปคิดแค่ยืนกินไอศกรีมโง่ ๆ จะทำให้เราทั้งคู่ได้เจอกันอีกครั้ง

ตกลงกันจะสวมบทบาทเป็นคู่รักจอมปลอม แล้วทำไมถึงได้หลวมตัวแต่งงานกันจริงได้ล่ะ! ตอนเป็นเพื่อนก็ไม่สนิท พอเป็นสามี จะสนิทกันได้เหรอ?

เพื่อเงินเดือนเดือนละแสน เธอยอมตกลงเล่นเป็นเมียปลอม ๆ ให้ประธานมาดนิ่งอย่างอคิณ เขาหลุดพ้นจากการถูกคลุมชนส่วนเธอหลุดพ้นจากหนี้สินที่พ่อทิ้งไว้ให้

"ถ้าฉันจะขอให้เธอออกจากวงการบันเทิง ทิ้งทุกอย่างที่กรุงเทพฯ แล้วมาแต่งงานกับฉัน ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่สมุย เธอจะว่ายังไง"

ผิวก็ขาว ตัวก็นุ่ม แถมยังหอมฉิบหาย... นี่สเปกกูชัด ๆ ที่บ้านนอกมีของดีขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอวะ

เมื่อคืนเมาจนภาพตัด ตื่นมาอีกทีดันติดหนี้บอสจอมโหดล้านห้า! แถมต้องมาเป็นแฟนหลอกๆ และย้ายเข้าไปอยู่ในรังเสือ งานนี้ ‘ข้าวหอม’ จะใช้หนี้หมด หรือจะตกเป็นเมียบอสกันแน่!?

แค่เล่นเกมกับเพื่อนแล้วเดินไปขอไลน์ผู้ชายแปลกหน้า ไม่นึกเลยว่าเขาคนนั้นจะกลายเป็น Project Manager คุมโปรเจกต์ที่ฉันต้องทำงานด้วยอีกสามเดือนเต็ม!

นางทะลุมิติมาเป็นหญิงชาวบ้านชายแดนที่สิ้นไร้ทุกอย่าง จนต้องใช้คืนหนึ่งกับท่านแม่ทัพเป็นเดิมพันชีวิตแต่ใครจะรู้ว่าอนุภรรยาต่ำต้อยผู้นี้ จะเป็นสตรีเพียงคนเดียวที่แม่ทัพผู้ไร้ฮูหยินเอกยอมให้เข้าใกล้…

ชมจันทร์ย้อนเวลากลับมาเมื่อ 2 ปีก่อน ในตอนนั้นเธอมีคนรักแต่เขากลับหนีไปแต่งงานกับหญิงอื่น แต่ย้อนเวลากลับมาครั้งนี้เธอจึงเลี่ยงพบเจอกับคนรักเก่า แต่ทว่ากลับมีใครอีกคนเข้ามาเกี่ยวกับพันกับเธอแทน!

❝ มาเป็นคนของผมไหมครับ ผมจะจ่ายพี่เดือนละล้านกับสัญญาหนึ่งปี และเรื่องนี้จะเป็นความลับระหว่างเราสองคนตลอดไป ❞ แล้วแบบนี้อดีตอินฟลูฯ ซึ่งเป็นคนที่รักเงินมากและกำลังขัดสนพอดีมีหรือจะปฏิเสธ

“เขา” นายหัวเจ้าของไร่กาแฟทางใต้ ผู้ชายสุขุมนิ่งที่ไม่เคยเปิดใจให้ใคร “เธอ” สาวน้อยที่มีความฝันอยากมีร้านกาแฟเป็นของตัวเอง แต่บาดแผลจากความรักครั้งเก่า ทำให้เธอไม่กล้าเชื่อใจใคร จนโชคชะตาพาเขาเข้ามา

"นมเล็กแบบเธอ ฉันไม่กินให้เสียปาก!" ปากเขาก็ด่า... แต่ไหงพ่อมือกีตาร์นิ้วเทพถึงจ้องจะมา 'โซโล่' กัน การเจอกับเขาในแต่ละครั้ง มันคือความซวยระดับชาติ! ยิ่งหลบ... เขายิ่งตาม ยิ่งหนี... ก็ยิ่งเจอ

ไม่เคยขอให้มารัก...ขอแค่รักเขาคนเดียวนั่นก็พอแล้ว

ตากลมโตดำใส เป็นประกายระยับจับตามองไม่เบื่อ ความบอบบางของเรือนกายฉายชัดถึงวัยสาวแรกผลิ ปากอิ่มตึงชุ่มฉ่ำนั้นสะกดสายตาของชนันเอาไว้อย่างกับมนตร์ขลัง ที่ล่อลวงเขาให้หลงใหล

"ความรักไม่เลือกชนชั้นหรือฐานะ ถ้าเกิดกับใครแล้วต่อให้เป็นเจ้าของจักรวาลในโลกนี้ ยังต้องยอมก้มหัวให้กับความรัก ถ้าดวงใจตกอยู่ในห้วงแห่งรักของคนที่ไร้ศักดินา"

“ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าไปสนใจเรื่องคืนนั้น มันก็แค่วันไนต์สแตนด์ ใคร ๆ เขาก็ทำกัน”

สถานะของเราสองคนคือ...แฟนเก่า และเธอก็คือแฟนเก่าที่เขาเกลียดจนไม่อยากมองหน้า “เราอยากเป็นเพื่อนกับน่านจริงๆนะ” “โทษที แต่ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับแฟนเก่าว่ะ”

"วันไนท์สแตนด์คืนนั้น...สู่การนัดดูตัวสุดฉิบหายในวันนี้!"