ฉันเมธาวีหรือเมญ่า สาวสวยดาวมหาวิทยาลัย ความสวย ความรวยไม่ต้องพูดถึงค่ะ แต่..แต่ สวยแล้วไงจนป่านนี้อายุจะเข้า ยี่สิบห้าปีอีกไม่กี่สัปดาห์ ยังไม่มีแฟน ชีวิตมันเศร้า ยังเศร้าได้อีก เมื่อ..เมื่อ..ฉันเดิน

เขาไม่เคยลืมความร้ายกาจของเธอได้

“ผมไม่ได้อยากเริ่มต้นใหม่กับผู้หญิงคนใหม่ครับ... ผมแค่อยากเริ่มต้นใหม่กับคนเดิม แต่ครั้งนี้...ผมจะรักคุณให้ถูกวิธี”

เพราะอยากแก้แค้นพี่ชายข้างบ้านรินลณีจึงแอบย่องเข้าห้องเขาตอนเมาถ่ายรูปกับเขาบนเตียงเพื่อจะอดีตคนรักที่แอบคบเธอด้วยหวังใกล้ชิดพี่ชายข้างบ้าน แต่ความผิดพลาดเมื่อเธอส่งรูปนั้นเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว

ใครคนตกหลุมรักก่อน…..คนนั้นแพ้ แต่บางคน…..ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเริ่มรักตั้งแต่เมื่อไหร่

สายเปย์ตัวแม่ที่ใช้เงินเก่งมาตั้งแต่เด็ก กลับมาตกหลุมรักหมาเด็กวิศวะปี 1 ทว่า เขามีรักแรกอยู่แล้ว แต่เรื่องอะไรต้องยอมแพ้ ต้องเปย์สู้อยู่แล้วสิ

เพราะความสวย เพราะความรวยและความโง่ เธอจึงเป็นที่หมายปอง

“เลือดเธอเปื้อนผ้าห่มฉัน”

เธอคิดว่าเขาคือ “พี่ชาย” ที่รักและดูแลเธอมาตลอดชีวิตแต่สำหรับเขาเธอคือผู้หญิงที่ซ่อนอยู่ในหัวใจมานานกว่ายี่สิบปี “พี่มารับ"ไม่ใช่แค่คำธรรมดาแต่มันคือคำบอกรักของเขาเมื่อความรักที่ถูกซ่อนไว้ถูกเปิดเผย

ก่อนตายเธอคือเจ้าของร้านเสื้อชื่อดัง แต่เมื่อลืมตาขึ้นกลับย้อนสู่วัยสาวในยุค 80 พร้อมมิติร้านเสื้อจากอนาคต คราวนี้เธอจะสร้างตัว เปลี่ยนชะตาครอบครัว และคว้าความรักที่เคยสูญเสียไว้ให้ได้!

เมื่อรู้ว่าโลกกำลังจะเปลี่ยน เด็กสาวยุค 70 จึงเร่งเตรียมทุกอย่างเพื่อปกป้องครอบครัวและเปลี่ยนชะตาชีวิต แต่เมื่ออนาคตเริ่มไม่เป็นดั่งความทรงจำ... เธอจะรับมือกับโชคชะตาครั้งใหม่ได้หรือไม่?

"เธอเข้าหาเขาในฐานะลูกค้า ส่วนเขากลับเผลอใจให้ในฐานะคนรัก" จากคนโปรด ที่เขาอยากดูแล กลายเป็น คนเดียวที่เขาอยากเอาคืน

หลบเลียแผลใจอยู่ดีๆ ก็มีสาวข้างบ้านเข้ามาป่วนหัวใจซะงั้น! อยากทำความรู้จักแทบตาย แต่ฟอร์มดันจัดกลัวเธอจะมาหลงรักเข้า... สุดท้ายใครกันแน่ที่จะตกหลุมพรางก่อนกัน?

เธอก็ไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่หิวเงิน ยอมทำทุกอย่างเพื่อเงินสินะ คุณเข้าใจผิดแล้วนะคะ เข้าใจผิดเหรอ เห็นๆอยู่ว่าชอบเงินขนาดนี้ แล้วแต่คุณจะคิดเถิด ฉันรีบปล่อยมือฉันค่ะ

เพราะชะตาลิขิตไว้ให้มาเจอกันเขาทั้งสองต้องพบบททดสอบครั้งยิ่งใหญ่เดิมพันด้วยชีวิต

อยู่ดี ๆ ก็ได้เป็นเมียชาวไร่ เหนื่อยแทบขาดใจ เหนื่อยทำงานไร่✕ เหนื่อยบนเตียง✓

อัลดิน อัลวาเกร สะกดคำว่าสุภาพบุรุษเป็นเมื่อไหร่กัน? โดยเฉพาะกับเจ้าสาวที่เขาไม่ต้องการ เขาต้องร้าย ต้องโหด และต้องหื่นกับเธอให้ถึงที่สุด

เพราะเหตุจำเป็นพ่อของลูกที่ส่งเงินอย่างเดียวแต่ไม่ได้ดูแลต้องมาเลี้ยงลูกฟูลไทม์ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ทว่าเรื่องไม่ง่ายเมื่อเขามีลูกคนใหม่กับผู้หญิงอื่นไปแล้ว “ปะป๊ารักน้องปอร์เช่แต่ไม่รักหนูเหรอค้า

“ถึงไม่ได้เป็นญาติกัน แต่พายก็อยากให้พี่รักเป็นพี่ชายพายนะ พายอยากมีพี่ชาย ทำไมพี่รักพูดอย่างนี้ล่ะ” "ต่อจากนี้ฉันไม่ได้เป็นพี่ชายเธออีกแล้ว…พาย”