เธออยากหนีเขา แต่ก็หนีไม่พ้นอย่างใจ จนกระทั่งชายหนุ่มประจักษ์ต่อสายตาตัวเอง... ร่างกายของเขาชาวาบ ‘แม่ใบหม่อน! ’ เด็ก ๆ 2 คนนี้เองหรือที่เป็นลูกของบารมิตา

เพราะนางดันไปแอบหลงรักองครักษ์ที่แสนเย็นชายขององค์ชายรองเข้า นางที่เป็นแค่สาวใช้จะมีโอกาสสมหวังหรือไม่ ก็ต้องลองกันดูสักหน่อย

เมียเด็ก...มันเด็ดแบบนี้สินะ!

"ว่าแต่เพลงจะจำค่ำคืนระหว่างเราสองคนได้ใช่รึเปล่า?...”

“รักครั้งแรก... คือรักเดียวที่อยู่ในใจตลอดไป” ความรักของ เลโอ และ แองเจล่า คือความรักครั้งแรกที่ยังคงงดงามอยู่ในใจเสมอ แม้เวลาจะพรากให้ทั้งคู่ต้องจากกันไปหลายปี แต่ความรู้สึกที่เคยมีให้กันไม่เคยเลือน

เหตุผลคือสิ่งที่ทำให้หมอเมย์เชื่อในความจริง แต่หัวใจกลับพาเธอไปใกล้ชายหนุ่มผู้ศรัทธาในอาคม ระหว่างโลกที่มองเห็นกับโลกที่อยู่เหนือสายตา..คำตอบสุดท้ายคือความรักที่ไม่อาจปฏิเสธ

สามปีก่อน หมอกต่อยกับเพื่อนจนได้เลือด บังเอิญเจอเด็กผมเปียคนหนึ่งช่วยทำแผลให้ นับตั้งแต่วันนั้น หัวใจของเขาก็ไม่เป็นของเขาอีกต่อไป

เมื่อมีนาต้องมารับภาระหนี้ที่พ่อแม่ก่อเอาไว้อย่างไร้ทางหนี เธอเลยทำได้แค่เพียงรับงานพิเศษที่เพื่อนสาวแนะนำมาอย่างไม่มีทางเลือก และงานนั้นก็ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล

เธอ…หญิงสาวธรรมดาผู้มีหัวใจกล้าหาญ อาสากู้ภัย ช่วยชีวิตชายแปลกหน้ากลางเหตุอุบัติเหตุโดยไม่รู้เลยว่า…เขา คือประธานหนุ่มพันล้าน ผู้เย็นชา สุขุม และเป็นชายที่เธอจะต้องผูกพันไปตลอดชีวิต ค่ำคืนหนึ่งที่ผับ…

หนุ่มเนิร์ดใส่แว่นหนาเตอะที่เรียนคณะแพทย์ปีสามคนนั้นมีอะไรดี? ทำไมพี่หมอมินถึงหอบข้าวหอบขนมไปหาทุกวัน

เพราะพ่อแต่งงานใหม่ เขาจึงมีน้องสาวต่างสายเลือดเพิ่มมาหนึ่งคน ทว่าน้องสาวคนนั้นกลับไม่ได้อยากเป็นแค่น้อง

เมื่อรักที่ตั้งใจให้กลายเป็นสิ่งไร้ค่าสำหรับอีกคน การเลือกจบความสัมพันธ์คงเป็นทางออกดีที่สุด

เป็นการจดทะเบียนสมรสที่มีเพียงเธอรู้เขารู้แต่เพื่อนไม่รู้และโลกไม่รู้ ไม่มีพิธีแต่งงานไม่มีแม้แหวนสักวง ....แล้วชีวิตรักหลังจดทะเบียนสมรสของหมอผู้เงียบขรึมกับสาวน้อยข้างบ้านจะเป็นอย่างไร...

เราเคยเป็นรักแรก จูบแรกของกันและกัน แล้วจู่ ๆ เขาก็หายไปหลายปีโดยไม่มีคำร่ำลา ทว่าตอนนี้...เขากลับมายืนตรงหน้าฉันแล้ว

เมื่อคนสองคนต้องมาอยู่ในร่างแมวพวกเค้าจะดำรงชีวิตกันอย่างไร

เพราะความเมา ทำให้เธอมีค่ำคืนที่ร้อนแรงกับเขาโดยไม่รู้ตัว ตื่นเช้ามาจึงรีบหนีเพราะความอาย หวังว่าจะไม่ต้องเจอกันอีก แต่แล้วทำไมเขาถึงกลายมาเป็นเจ้าของไร่ที่เธอต้องไปทำงานอยู่ด้วยสามเดือนล่ะ!?

หนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง คีรีไปห้องพยาบาลแล้วยี่สิบสามชั่วโมง ที่ห้องพยาบาลมีอะไรดีนักถึงได้ไปบ่อยขนาดนั้น?