จู่ๆ ก็กลายเป็นองค์หญิงที่ถูกส่งมาบรรณาการ นางจึงจำต้องใช้ลีลาและการยั่วเย้าเพื่อเอาตัวรอดท่ามกลางการแย่งชิงโดยเฉพาะผู้นำเผ่าซึ่งไม่ชอบพูดมากแต่เอวดุตอกไม่ยั้งจัดหนักจัดเต็มทุกครา

นางถูกผู้เป็นบิดาเลือกให้มาเป็นบรรณาการของอ๋องจิ่งหรือจิ่งมู่ไป๋ บุรุษที่ก่อกบฏและขึ้นเป็นเจ้าแคว้นด้วยความเหี้ยมโหด แต่ใครจะคิดว่าเขาคือคนที่ช่วยนางจากยาปลุกกำหนัดโดยการยัดเยียดตนเองเป็นสามีนาง!

เยว่ชิงเป็นดาราสาวแถวหน้าที่รับแต่บทนางร้ายเท่านั้น! ฉันชอบเล่นบทที่เป็นตัวของตัวเอง มันไม่ต้องฝืนดีค่ะ แค่เอาด้านร้าย ๆ ของตัวเองออกมาแสดง มันง่ายดี เมื่อเธอเกิดใหม่ในยุค80 ความบันเทิงจึงเริ่มต้นขึ้น

นางไม่ทราบว่าเขาเป็นรัชทายาทแห่งแคว้นเฟิ่งหลิง ส่วนเขาก็ไม่ทราบว่านางเป็นองค์หญิงจากแคว้นซั่วหยา ความสัมพันธ์ต้องห้ามจึงเกิดขึ้น...

หยาง เจิ้งซาน ข้ามเวลามา เขาก็เปลี่ยนจากหนุ่มโสดมาเป็นคุณปู่ในทันที! ทำให้เขากลายเป็น หัวหน้าครอบครัวใหญ่....

เธอถูกคนใกล้ตัวหักหลัง แล้วสิ้นใจตายกลางสังเวียน จากนั้นตื่นขึ้นมาในร่างของขอทานที่ผอมโซ พบว่าตัวเองอยู่ในยุคสมัยที่ล้าหลัง และยังไม่ทันได้ตั้งหลักให้ดี หล่อนก็ถูกจับให้ไปเข้าร่วมโครงการอะไรบางอย่าง!

เมื่อมหาเทพสงครามผู้เย็นชาตั้งใจจะถอนวัชพืชในแปลงสมุนไพรทิ้งแต่สิ่งที่ติดมือขึ้นมากลับไม่ใช่ต้นหญ้า...แต่เป็น ภูตมันหวานแก้มยุ้ยตัวจิ๋ว!!!

วสันต์ต้องลม เปรียบเสมือน ช่วงเวลาที่ได้สัมผัสกับความรู้สึกอันบริสุทธิ์ มิตรภาพที่อบอุ่น เหนียวแน่น ///// เหมันต์พิทักษ์ใต้หล้า เปรียบเสมือน การเสียสละ เพื่อปกป้องแผ่นดิน และ คนรัก

เจ้าสาวไร้เงาเจ้าบ่าวมารับ ไร้เจ้าบ่าวมาเปิดผ้าคลุม หนึ่งปีได้รับหนังสือหย่า นางเดินออกมาอย่างไร้ความอาลัย "นางคือผู้ใด???" "นางคืออดีตหวางเฟยของเจ้า" "...." เทียนหลงซงอวิ้นเหมือนมีบางอย่างทุบศีรษะ

ที่ผ่านมาถูกปิดหูปิดตา เป็นนางเองที่หลงผิดคิดไปว่าเขาแต่งกับตนเพราะความรัก จนกระทั่งถูกเขายิงศรปักกลางอก สังหารลูกชายที่เพิ่งลืมตาดูโลกของนาง นับจากนั้น นางขอสาบาน ไม่ว่าใครก็อย่าหวังจะได้อยู่เป็นสุข

ก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมตัวเองถึงทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้ได้ แต่อย่างน้อยก็ขอรับบทดีๆ บ้างไม่ได้หรือไง! ทำไมต้องมาเป็นนางบำเรอของตัวร้าย นิสัยไบโพล่าอย่างอ๋องอวิ้นหานด้วยเล่า!

ด้วยเคยถูกปฏิเสธเขาจึงจับนางมาเหยียบย่ำไว้ข้างกายกลายเป็นเพียงของเล่นอุ่นเตียง ส่วนนางจำต้องทำเพื่อครอบครัวแม้จะเจ็บจากการถูกปรักปรำจนไม่เหลือน้ำตาให้ร้อง

แข่งขันลูกหนังเชื่อมสัมพันธ์แคว้นหรือ ได้ พวกเราเหล่าองค์ชายองค์หญิงย่อมต้องเข้าร่วมศึกครานี้แน่ แต่เหตุใดแข่งกันไปแข่งกันมาจึงกลายเป็นเรื่องเชื่อมกายใจนอกการแข่งแล้วเล่า

“ข้าไม่ได้เก่ง แค่พวกเจ้ามันกระจอกจนข้าต้องจำใจลุกจากที่นอนมาจัดการให้มันจบๆ ไป เป็นปลาเค็มมันเหนื่อยนะรู้ไหม... ต้องคอยใช้สมองตบหน้าคนโง่ที่ชอบวุ่นวายไม่รู้จักเวล่ำเวลา!”

หญิงชราผู้หนึ่งทำนายว่าหลินชิงจะได้สามีที่สามารถพึ่งพาได้และเป็นใหญ่ในอนาคต ทว่าบุรุษผู้นั้นจะต้องมีเสาค้ำสวรรค์ที่ใหญ่สุดในบรรดาคนที่นางได้พบ

ชะตาหงษ์? ที่หมายถึงคนที่จะได้เมียหลวงน่ะหรือ หึ มู่หลานคนนี้ไม่ต้องการใช้ผู้ชายร่วมกับใคร ในเมื่อครอบครองไว้คนเดียวไม่ได้ก็ยกให้คนอื่นไปเถอะ

梅开九庵 เทพธิดาอารามกับสามีรูปงามทั้งเก้า

นางแค่อยากจะล้างมลทินให้ตระกูล แต่ไหงกลับสร้างหนี้ก้อนโตกับบุรุษที่อันตรายที่สุดในแผ่นดิน! แถมดอกเบี้ยของเขาไม่ได้จ่ายด้วยเงิน... แต่ต้องจ่ายด้วย 'ร่างกายและหัวใจ' เท่านั้น!

การแต่งงานที่มาจากสมรสพระราชทาน ทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยอิสระ ถูกจองจำไว้ที่ท้ายจวนพระราชทานของแม่ทัพแห่งแผ่นดิน

เขา...ผู้ปรากฏตัวในค่ำคืนที่สำคัญที่สุดและเข้ามามีส่วนช่วยในการรักษาชีวิตให้แก่นาง แต่ใครเล่าจะรู้ว่าเขาผู้นี้หาใช่บุรุษหนุ่มธรรมดา แต่กลับเป็นว่าที่สามี!