"ข้าขี้เกียจฟังเสียงสงคราม... ก็เลยพาเจ้าไปเล่นสนุกแทน" และเพราะความ "มือไว" ของนาง... ไป๋เฉิน เทพหนุ่มผู้สูงศักดิ์และเยือกเย็นกลับถูก "ขโมยตัว" ขึ้นมายังสวรรค์โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย!

นางคือภูตที่มีลมหายใจวิเศษและได้เจอกับสององค์ชายจนเชื่อมโยงจิตวิญญาณ พวกเขาต่างช่วงชิงตัวนาง พร้อมแย่งชิงตำแหน่งสูงศักดิ์ ส่วนนางเล่ากลับไม่อาจตัดสินใจ พวกท่านอย่าได้ทำเช่นนี้ ข้าเลือกไม่ถูกแล้ว

จากคุณหนูผู้บอบบางกลายเป็นหญิงสาวที่เก่งกาจ เช่นนั้นแล้วยังคิดจะกักขังข้าไว้ด้านล่างอีกหรือ หากให้เลือกนางย่อมต้องการอยู่ด้านบนเป็นผู้ควบคุมมิใช่ต้องคล้อยตามเท่านั้น

มู่หรงเหว่ยว่าน ไม่ได้คาดคิดว่านางจะลืมตาฟื้นขึ้นมาในร่างสาวน้อยผู้อ่อนแอ ในยุคโบราณของแคว้นโจว นางมาพร้อมความทรงจำ และภาระกิจแก้แค้นเลือดให้ตระกูลมู่หรง

จู่ๆ ก็กลายเป็นองค์หญิงที่ถูกส่งมาบรรณาการ นางจึงจำต้องใช้ลีลาและการยั่วเย้าเพื่อเอาตัวรอดท่ามกลางการแย่งชิงโดยเฉพาะผู้นำเผ่าซึ่งไม่ชอบพูดมากแต่เอวดุตอกไม่ยั้งจัดหนักจัดเต็มทุกครา

นางถูกผู้เป็นบิดาเลือกให้มาเป็นบรรณาการของอ๋องจิ่งหรือจิ่งมู่ไป๋ บุรุษที่ก่อกบฏและขึ้นเป็นเจ้าแคว้นด้วยความเหี้ยมโหด แต่ใครจะคิดว่าเขาคือคนที่ช่วยนางจากยาปลุกกำหนัดโดยการยัดเยียดตนเองเป็นสามีนาง!

เยว่ชิงเป็นดาราสาวแถวหน้าที่รับแต่บทนางร้ายเท่านั้น! ฉันชอบเล่นบทที่เป็นตัวของตัวเอง มันไม่ต้องฝืนดีค่ะ แค่เอาด้านร้าย ๆ ของตัวเองออกมาแสดง มันง่ายดี เมื่อเธอเกิดใหม่ในยุค80 ความบันเทิงจึงเริ่มต้นขึ้น

นางไม่ทราบว่าเขาเป็นรัชทายาทแห่งแคว้นเฟิ่งหลิง ส่วนเขาก็ไม่ทราบว่านางเป็นองค์หญิงจากแคว้นซั่วหยา ความสัมพันธ์ต้องห้ามจึงเกิดขึ้น...

เธอถูกคนใกล้ตัวหักหลัง แล้วสิ้นใจตายกลางสังเวียน จากนั้นตื่นขึ้นมาในร่างของขอทานที่ผอมโซ พบว่าตัวเองอยู่ในยุคสมัยที่ล้าหลัง และยังไม่ทันได้ตั้งหลักให้ดี หล่อนก็ถูกจับให้ไปเข้าร่วมโครงการอะไรบางอย่าง!

ชะตาหงษ์? ที่หมายถึงคนที่จะได้เมียหลวงน่ะหรือ หึ มู่หลานคนนี้ไม่ต้องการใช้ผู้ชายร่วมกับใคร ในเมื่อครอบครองไว้คนเดียวไม่ได้ก็ยกให้คนอื่นไปเถอะ

梅开九庵 เทพธิดาอารามกับสามีรูปงามทั้งเก้า

วสันต์ต้องลม เปรียบเสมือน ช่วงเวลาที่ได้สัมผัสกับความรู้สึกอันบริสุทธิ์ มิตรภาพที่อบอุ่น เหนียวแน่น ///// เหมันต์พิทักษ์ใต้หล้า เปรียบเสมือน การเสียสละ เพื่อปกป้องแผ่นดิน และ คนรัก

เจ้าสาวไร้เงาเจ้าบ่าวมารับ ไร้เจ้าบ่าวมาเปิดผ้าคลุม หนึ่งปีได้รับหนังสือหย่า นางเดินออกมาอย่างไร้ความอาลัย "นางคือผู้ใด???" "นางคืออดีตหวางเฟยของเจ้า" "...." เทียนหลงซงอวิ้นเหมือนมีบางอย่างทุบศีรษะ

ที่ผ่านมาถูกปิดหูปิดตา เป็นนางเองที่หลงผิดคิดไปว่าเขาแต่งกับตนเพราะความรัก จนกระทั่งถูกเขายิงศรปักกลางอก สังหารลูกชายที่เพิ่งลืมตาดูโลกของนาง นับจากนั้น นางขอสาบาน ไม่ว่าใครก็อย่าหวังจะได้อยู่เป็นสุข

นางแค่อยากจะล้างมลทินให้ตระกูล แต่ไหงกลับสร้างหนี้ก้อนโตกับบุรุษที่อันตรายที่สุดในแผ่นดิน! แถมดอกเบี้ยของเขาไม่ได้จ่ายด้วยเงิน... แต่ต้องจ่ายด้วย 'ร่างกายและหัวใจ' เท่านั้น!

ก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมตัวเองถึงทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้ได้ แต่อย่างน้อยก็ขอรับบทดีๆ บ้างไม่ได้หรือไง! ทำไมต้องมาเป็นนางบำเรอของตัวร้าย นิสัยไบโพล่าอย่างอ๋องอวิ้นหานด้วยเล่า!

ด้วยเคยถูกปฏิเสธเขาจึงจับนางมาเหยียบย่ำไว้ข้างกายกลายเป็นเพียงของเล่นอุ่นเตียง ส่วนนางจำต้องทำเพื่อครอบครัวแม้จะเจ็บจากการถูกปรักปรำจนไม่เหลือน้ำตาให้ร้อง

แข่งขันลูกหนังเชื่อมสัมพันธ์แคว้นหรือ ได้ พวกเราเหล่าองค์ชายองค์หญิงย่อมต้องเข้าร่วมศึกครานี้แน่ แต่เหตุใดแข่งกันไปแข่งกันมาจึงกลายเป็นเรื่องเชื่อมกายใจนอกการแข่งแล้วเล่า

หยาง เจิ้งซาน ข้ามเวลามา เขาก็เปลี่ยนจากหนุ่มโสดมาเป็นคุณปู่ในทันที! ทำให้เขากลายเป็น หัวหน้าครอบครัวใหญ่....

เมื่อมหาเทพสงครามผู้เย็นชาตั้งใจจะถอนวัชพืชในแปลงสมุนไพรทิ้งแต่สิ่งที่ติดมือขึ้นมากลับไม่ใช่ต้นหญ้า...แต่เป็น ภูตมันหวานแก้มยุ้ยตัวจิ๋ว!!!