“อาเซียง เป็นท่านจริงๆ” “เจ้าจำผิดคนแล้ว ฮูหยิน” ซูเหอซินประสบอุบัติเหตุทะลุมิติมาในร่างหูหลิงหนาน คุณหนูตกอับและโดนแม่เลี้ยงยึดสมบัติจนอยู่ในสถานะไม่ต่างจากคนใช้ รวมถึงหัวใจที่มอบให้ชายความจำเสื่อม

นางถูกขายเข้าหอนางโลมทั้งที่จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร ทางรอดเดียวคือทำให้ท่านแม่ทัพที่ไม่มีสตรีบ้านไหนยอมแต่งด้วย มีภรรยาให้ได้ภายใน 1 ปี แต่ศิษย์คนนี้กลับจำกลิ่นกายนางได้…ทั้งที่นางจำเขาไม่ได้เลย

นางเพียงบังเอิญช่วยชีวิตทรราชเอาไว้ แต่เหตุใดเขาจึงเฝ้ามองนางไม่วางตา? ยิ่งนางหนีเขายิ่งตามล่า จนนางเริ่มเข้าใจว่า...สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การถูกเขาฆ่า หากเป็นการตกอยู่ในเงื้อมมือทรราชผู้นี้!

"โธ่สวรรค์!!ข้าเป็นบุรุษนะ จะให้ข้าป้อนนมทารกผู้นี้ได้อย่างไร?!" ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวนำพา 'ภาระ' อันหนักอึ้งมาให้เทพบุพเพสันนิวาสผู้หล่อเหลาที่สุดในเก้าชั้นฟ้า "แล้วข้าจักหาแม่นมจากที่ได้เล่า?"

เป้าหมายเดียวของเสิ่นหว่านหว่านคือนอนเป็นปลาเค็มอย่างสงบ แต่ท่านอ๋องผู้เย็นชาไยไม่ยอมให้ปล่อยให้นางสมใจหมาย รู้หรือไม่ ข้าง่วง!!!!

แต่งเข้าจวนขุนนางเพราะสัญญาหมั้นหมาย เหวินรั่วซีหวังเพียงใช้ชีวิตอย่างสงบ แต่แม่สามีกลับไม่ยอมรับนางง่ายๆ โชคดีที่สามีผู้สุขุมคอยอยู่เคียงข้าง จึงทำให้ชีวิตการแต่งงานครั้งนี้ดีกว่าที่คิด

ฮ่องเต้ผู้ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์จากการสนับสนุนจากตระกูลใหญ่ กับนางกำนัลธรรมดาผู้มีอดีตที่ไม่อาจเปิดเผย

เผยฟู่เหยาหวังเพียงอยู่อย่างสงบ ทว่าคนชั่วกลับบีบให้นางต้องสู้! ยามหาทางรอด เสิ่นจ้าวหยวน... พี่ชายต่างสายเลือดที่เคยเกลียดนาง ยามนี้กลับคอยจับจ้องนาง จนนางหวั่นใจว่าจะถูกเขารวบหัวรวบหางกลืนกินลงท้

ชาติที่แล้วเสิ่นเยว่หลันทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อส่งเสริมสามี สุดท้ายกลับถูกช่วงชิงผลงานและทอดทิ้งให้ตายอย่างเดียวดาย เมื่อได้ย้อนกลับมานางจึงเลือกแต่งกับแม่ทัพผู้ร่ำรวย หวังเป็นฮูหยินในนามที่ไม่ต้องทำงาน!

อยากเป็นเทพต้องช่วยคนใกล้ตายให้ครบหนึ่งแสนคน! เถียนโย่วจึงเริ่มต้นใหม่ในร่างเด็กห้าขวบ พร้อมมังกรจิ๋วคู่ใจ แต่ก่อนจะเปิดสำนักหมอ นางขอสั่งสอนคนในจวนที่ชอบรังแกเด็กเสียหน่อย

ศัตรูตัวร้ายของพี่ชายกลายมาเป็นสามีของข้า การสมรสของข้ากับเขาผู้คนต่างคิดเหมือนกันว่าจะเพิ่มความขัดแย้งให้แก่สองตระกูลมากขึ้น…แต่ดูเหมือนว่าเรื่องราวจะไม่ได้เป็นไปตามนั้น

นางถูกสาปให้ไม่อาจเก็บความรู้สึกไว้ในใจต้องพูดออกมา ส่วนเขาคือมหาเทพสูงส่งผู้ปกป้องสามภพและไม่เคยเปิดใจให้ผู้ใด เมื่อเซียนพฤกษาปากตรงกับใจถูกส่งมาอยู่ในตำหนักของมหาเทพ ความสงบที่เขาหวงแหนจึงพังทลายลง

ถูกสามีหักหลัง ครอบครัวพังพินาศ ชาตินี้นาง ‘ลั่วชิงไต้’ จะกลับมาทวงหนี้แค้นให้สาสม!

สตรีเปรียบดั่งบุปผางาม แต่สตรีอย่างข้า คงเป็นบุปผาที่มีหนามแหลมคมและพิษสงร้ายกาจปลิดชีพคนในอึดใจเดียว แต่เพื่อให้ศัตรูได้ใจ นางจึงต้องซ่อนเขี้ยวเล็บเอาไว้ รอโอกาสเหมาะๆ ล้มกระดานทีเดียว

ในเมื่อในใจเจ้ามีเพียงแค่นาง เช่นนั้นในชาตินี้ข้าจะคืนเจ้าให้แก่นางเอง แต่เหตุใดคนที่ควรเกลียดข้า ถึงเอาแต่วิ่งตามข้าเสียได้

เมื่อเธออุตส่าห์เอาชีวิตรอดจากวันสิ้นโลกมาได้ แต่เพราะเวรกรรมหรือความซวยได้ถีบเธอมาสู่ยุคจีนโบราณ ที่ตระกูลล่มสลายและโดนเนรเทศอีก!

แค่สบถด่านิยายไปไม่กี่คำ สวรรค์ก็ลิขิตในนางทะลุมิติมาสวมร่างนางเอกผู้แสนอาภัพที่มีชะตาต้องตายในตอนจบ! เท่านั้นไม่พอ ระบบเฮงซวยนั่นยังคอยบังคับให้นางสังหารพระเอกตลอดเวลา! งานนี้มิลินจะเอาตัวรอดอย่างไร?

แรกพบ เขาคว้ามือนางไว้ไม่ให้ร่วงสู่สายน้ำ ต่อมา กลับเป็นหัวใจของนางที่เขาไม่ยอมปล่อย ท่ามกลางความลับเจ็ดปีและปริศนาฆาตกรรม บุรุษเจ้าเล่ห์ผู้นี้จะไขคดี หรือขโมยหัวใจนางไปก่อนกันแน่

นางยอมสละทุกสิ่งเพื่อส่งเสริมสามี ทว่าเขากลับวางยาและประเคนนางให้ชายอื่นเพื่อแลกกับหมวกขุนนาง ในเมื่อความภักดีไร้ค่า... นางก็จะเป็นไฟพลาญมันให้ลงนรก!!

เมื่อพันธะแห่งสวรรค์กลายเป็นโชคชะตาที่มิอาจเลี่ยง... 'เซียนจวิน' ผู้สูงส่งถูกลงทัณฑ์ให้จุติลงมาเฝ้าเขาป่าสมุนไพรในร่างของ 'โสมคนพันปี' ไร้สิ้นพลังและจิตวิญญาณที่เคยเกรียงไกร มีเพียงความโดดเดี่ยว