เขาแต่งตั้งนางที่เป็นอดีตคนรักเป็นแค่กุ้ยเหริน และประกาศว่าจะไม่มีบุตรกับสตรีอื่นนอกจากกุ้ยเฟยที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของนาง แต่นางกลับพลาดตั้งครรภ์ ขับเด็กหรือ? ในเมื่อรักกลายเป็นแค้น นางก็จะพาลูกหนีไป!

เพราะเคยเป็นหญิงสาวผู้อาภัพรักจากชาติปัจจุบัน นางจึงใช้ความสวยความรวยในชาตินี้โปรยเสน่ห์ใส่บุรุษทั่วแคว้นอย่างสนุกสนาน แต่ความโชคดีกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของราชครูชั่ว....

ช่างโง่งมนัก ผ่านมาหลายปีจึงเพิ่งรู้ว่าแท้จริงแล้วความรักของข้า...มอบให้ผิดคน

เธอตาย แต่กลับกลายมาอยู่ในนิยายและร่างของนางร้ายที่มีบุตรสาวเป็นโรคจิต ทางรอดที่ง่ายที่สุดคือทิ้งเด็กคนนั้นให้ พ่อมันเลี้ยง ! แล้วหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่

“คนที่เจ้าไว้ใจที่สุด... คือคนแรกที่ปักมีดลงบนหลังเจ้า!”

‘นิสัยไม่ดี แถมยังขี้เกียจเป็นแม่หมูแบบนี้ จะลูกชายบ้านไหนเอาไปเป็นเมีย’ ด้วยความอับอายและอยากเอาชนะปากชาวบ้าน ซูซ่านกับแม่ของเธอจึงเกิดแผนร้ายขึ้นในใจ ที่คว้านายทหารพิการยังลูกติดอีกสองคนมาเป็นสามี

ถิงถิงฉีกอาภรณ์ตัวเองแล้วร้องเอะอะในขณะที่กำลังสนทนากับแม่ทัพหยางในศาลากลางน้ำในจวนของบิดาตนเอง ด้วยวางแผนเพื่อจะได้แต่งงานกับเขา แม่ทัพหยางทั้งตกใจและยิ่งเกลียดชิงสตรีน่าไม่อายเช่นนี้ แต่เขาจะหนี

ลู่ฉิงลั่ว หญิงสาวชนบทผู้ยอมลำบากเพื่อครอบครัว ต้องพบไป๋หยางเจิ้น แม่ทัพหน้ากากพยัคฆ์ผู้เย็นชา เมื่อหัวใจอ่อนโยนเข้าใกล้บุรุษผู้ไม่เคยพ่าย ความรักท่ามกลางเล่ห์กลราชสำนักจึงเริ่มสั่นสะเทือนทั้งแผ่นดิน!

ห้าปีก่อนนางโยนหนังสือถอนหมั้นใส่หน้าเขาแล้วหายตัวไป... ห้าปีต่อมาเขากลายเป็นผู้บัญชาการศาลต้าหลี่ผู้กระหายเลือด และลากตัวนางกลับมาลงทัณฑ์ในฐานะ ‘สตรีอุ่นเตียง’!

ถูกสามีหักหลัง ครอบครัวพังพินาศ ชาตินี้นาง ‘ลั่วชิงไต้’ จะกลับมาทวงหนี้แค้นให้สาสม!

เกิดใหม่ในวันที่ถูกรับกลับมาเมืองหลวง ชาตินี้คุณหนูตัวจริงอย่างนางไม่ขอเป็นไก่รองบ่อนให้ครอบครัวชั่วจนต้องตาย ขอก่อเรื่องให้พอแล้วหนีกลับมาหาพี่ชายข้างบ้านที่หมู่บ้านเดิมดีกว่า!

หลังระลึกชาติได้ ถึงได้รู้ว่าตนเป็นแค่มารดาร้ายกาจในนิยายที่จะตายเพื่อหลีกทางให้นางเอกเข้าจวนมาเลี้ยงลูกแทน แต่ในเมื่อนางที่สมควรตายกลับไม่ตาย ลูกของนาง คิดหรือว่าจะมาแย่งไปเลี้ยงได้!

ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่มีจุดจบสุดอนาถ เพื่อหนีความตายจึงขอขีดเส้นตายหย่าขาดในหนึ่งปี แต่ไหงสามีที่รอวันแยกทางถึงได้ขยันปีนเตียงนางทุกคืนเลยล่ะ

วันที่นางตื่นเต้นดีใจที่สุด คือวันที่นางเสียใจที่สุดเช่นกัน

เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกพอทน ยังย้อนกลับมายุคโบราณที่ต้องแย่งชิงไม่ต่างจากวันสิ้นโลกอีกแถมยังภาระอีกสองคนที่ต้องเลี้ยงดู

ญาติผู้น้องของตัวร้ายที่ท้องก่อนแต่ง โวยวายก่อเรื่องไปทั่ว สุดท้ายก็ทำจวนสามีพินาศ บทนางร้ายดาษดื่นพวกนั้นเพียงตื่นมาก็ได้รับไว้ โชคดีที่ยังไม่ทันก่อเรื่องใดนอกจากท้อง เช่นนั้นก็หอบลูกหนีเถิด

นางกับเขาชิงชังกันยิ่งนัก ทว่าเมื่อพลาดท่าเสียทีให้คนชั่วจึงถือว่าลงเรือลำเดียวกัน หากเรือไม่ล่มหากคนไม่ตาย ผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวลงจากเรือ แต่เรือลำนี้นับวันยิ่งประหลาด พวกเขาใช่ชิงชังกันจริงหรือ?

จินจินน้อยโดนลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่ แต่โชคดีมีพี่ชายคนหล่อมาช่วยเอาไว้ ปิงปิงต้าเกอทั้งอบอุ่นและใจดี ยังจะช่วยพาจินจินไปเรียนที่สำนักศึกษาให้ด้วย แต่ต้องเป็นคู่หมั้นกันนะ แค่นี้จินจินไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว!

สตรีหนึ่งแบกความแค้น รอวันชำระเพื่อทวงความยุติธรรม อีกสตรี แบกสังขารเพื่อ ทำลายกฏ และขนบในวัฒนธรรมชายเป็นใหญ่ เมื่อทั้งสองมาพบกัน พวกนางจะพิสูจน์ให้เห็นว่า บางทีโลกมิได้ต้องการ "วีรบุรุษ" เสมอไป

สายเลือดเดียวกันแล้วอย่างไร? ในเมื่อพวกเจ้ากล้าพรากชีวิตมารดาข้า ก็จงเตรียมรับหายนะที่ข้าจะมอบคืนให้สาสม!

"โธ่สวรรค์!!ข้าเป็นบุรุษนะ จะให้ข้าป้อนนมทารกผู้นี้ได้อย่างไร?!" ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวนำพา 'ภาระ' อันหนักอึ้งมาให้เทพบุพเพสันนิวาสผู้หล่อเหลาที่สุดในเก้าชั้นฟ้า "แล้วข้าจักหาแม่นมจากที่ได้เล่า?"