- 122
- 201.43K
- 432
- 0 (0)
หลินอี้เฟยสูญเสียทุกสิ่ง ทั้งพ่อเเม่ ลูกน้อยสองคนและสามี ยังถูกใส่ร้ายโดยคนที่ไว้ใจที่สุดและได้รับโทษประหารชีวิตต่อหน้าผู้คนอย่างไร้เกียรติ เธอแค้นใจและไม่ยินยอมต่อสิ่งที่ได้รับ จนได้ย้อนเวลากลับมา...
หลินอี้เฟยสูญเสียทุกสิ่ง ทั้งพ่อเเม่ ลูกน้อยสองคนและสามี ยังถูกใส่ร้ายโดยคนที่ไว้ใจที่สุดและได้รับโทษประหารชีวิตต่อหน้าผู้คนอย่างไร้เกียรติ เธอแค้นใจและไม่ยินยอมต่อสิ่งที่ได้รับ จนได้ย้อนเวลากลับมา...
เธอเข้ามาอยู่ในร่างลี่อิน หญิงชาวบ้านที่มีลูกชายตัวเล็กสองคน ในบ้านหลังใหญ่มีเพียงห้องเล็กๆเป็นที่พักพิง เเม่สามีนิสัยเสียจ้องเอาเปรียบเเละทำร้ายเธออยู่ตลอดเวลา ยังดีที่มีระบบร้านสะดวกซื้อติดตามมาด้วย
เหมยฟางซื้อของทุกอย่างมาเก็บไว้ในมิติที่พบก่อนตายและถูกย้ายวิญญาณมายังร่างเหมยฟางในยุคจีน70 ที่ชาวบ้านยังยากลำบากและอดอยาก อีกทั้งร่างนี้ยังมีน้องสาววัย3ขวบหนึ่งคนที่ต้องดูแล แล้วเธอจะทำยังไงต่อไป
มุมปากของเจียวเหมยเหยียดยิ้มเย็นชา “ไม่น่าเชื่อว่า หลังจากทำภารกิจในฐานะนางร้ายตลอดระยะเวลาหลายพันปีที่ผ่านมา ภารกิจสุดท้ายจะเป็นการส่งฉันมายังบ้านของฉันเเละสวมร่างตัวเองเเบบนี้ นี่มัน น่าสนุกจริงๆ”
ข้ามเวลามาอยู่ในร่างของหลินซีในยุคข้าวยากหมากแพง นอกจากจะต้องดูแลลูกชายและสามีให้ดีแล้ว ครอบครัวเดิมที่จ้องเอาเปรียบก็ต้องถูกตัดทิ้งเหมือนกัน คอยดูเถอะว่าหลินซีคนนี้จะพาตระกูลจางเจริญรุ่งเรืองอย่างไร
เฟยเซียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียบเรียงความทรงจำเงียบๆถึงได้รู้ว่า หลังจากตายไปเธอก็เข้ามาอยู่ในร่างเฟยเซียน แม่ของพระเอกที่มีปมในนิยาย ซึ่งจุดจบที่ร่างนี้ได้รับก็สมกับความเลวที่ทำกับลูกชายเอาไว้
หลานอิงฮวาได้เข้ามาสวมร่างแทนที่หญิงสาวที่มีชื่อเดียวกันในยุคปี 1975 อย่างไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความที่รักเด็กมากอยู่แล้ว ทำให้หลานอิงฮวาไม่กล้าทิ้งเด็กน้อยเอาไว้ลำพัง ท่ามกลางฝูงแร้งชอบเอาเปรียบผู้คนพวกนี
เจียงกุ้ยฟางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอไม่ได้หวาดกลัวสิ่งที่ยากลำบากที่รออยู่เบื้องหน้า แต่กำลังพยายามรวบรวมสติเพื่อค้นหาบางสิ่งในห้วงวิญญาณของเธอ ก่อนจะยิ้มมุมปากเงียบๆคนเดียว ยังดีที่พลังมิติตามเธอมาด้วย
จ้าวอิงหลันล้มตัวลงนอนและค่อยๆเรียบเรียงความทรงจำ กลายเป็นว่า เธอกำลังสวมร่างนางร้ายในนิยายที่พึ่งอ่านจบไป“ฉันแค่บอกว่านางร้ายโง่ที่ทิ้งครอบครัวดีๆไปหาผู้ชายเจ้าชู้คนนั้นเฉยๆ ทำไมถึงส่งฉันมาที่นี่ล่ะ!
เซียนสาวผู้เก่งกาจข้ามมิติเวลามายังร่างของโม่ลี่ เหตุการณ์เเรกที่เธอพบเมื่อมายังยุคจีนกำลังพัฒนานี้กลับเป็นการใส่ร้ายป้ายสีเธอเเละถูกฝ่ายชายถอนหมั้นอย่างไร้ยางอาย เหอะ คิดว่าเธอจะรังแกง่ายๆหรือยังไง!!
‘หลิวเมิ่ง’ เป็นเพียงบุตรีอนุภรรยาที่ต้องมีชีวิตอย่างสาวใช้ ในราตรีหนึ่งเกิดฝันประหลาดวาบหวาม สามเดือนต่อมากลับตั้งครรภ์ บิดายิ่งชิงชังอับอาย รีบขายนางให้วาณิชขาพิการผู้หนึ่ง
พบกับ 'หลินเป่าเปา' สาวออฟฟิศยุค 2025 ผู้บูชาลัทธิรวยแล้วเลิกทำมาหากิน ที่ตุยเย่เพราะลื่นเปลือกทุเรียน แล้วดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างสนมปลายแถวในยุคจีนโบราณ! เป้าหมายมีอย่างเดียว ไปนอนอืดที่ตำหนักเย็น
ทะลุมิติมาขายชุดชั้นในไม่พอ ยังต้องง้อท่านอ๋องเป็นที่ชาร์จแบตมือถือส่วนตัวอีกหรือเนี่ย! "ยิ่งสัมผัส แบตยิ่งพุ่ง...ยิ่งรักยุ่ง ๆ แบตยิ่งเต็ม!"
นางก็แค่อยากช่วยพี่สาว ไม่ได้อยากพลีชีพเป็น ‘เมียปีศาจ’ เสียหน่อย! แล้วชีวิตหลังจากนี้ในจวนจอมปีศาจอย่างเซี่ยหานตง นางจะรักษาชีวิตให้รอดพ้นได้อย่างไรกัน?!
"เมื่อวานท่านสั่งให้ข้าคุกเข่า วันนี้กลับต้องมาคุกเข่าวิงวอนขอเป็นหนึ่งในตัวเลือกของข้าเสียเอง!"
เธอตื่นขึ้นมาในร่างๆหนึ่งที่ต้องเลี้ยงดูลูกสองคนเพียงลำพัง สามีตายไปเเล้ว คนในบ้านสามียังจ้องเอาเปรียบเธอสารพัด โดยไม่สนใจเลยว่าเธอกับลูกๆจะมีชีวิตรอดในเเต่ละปีอย่างไร "สบายใจได้ ฉันจะดูแลเด็กๆเอง"
ใต้เงาจันทร์ที่ส่องผ่านในฤดูเหมันต์ ใจคนอบอุ่นเพียงใด ก็ยังถูกลมเย็นแห่งโชคชะตาแช่แข็งเอาไว้…
ทั้งที่ซูเยว่หนิงก็จำใจแต่งงานกับเขาเช่นกัน ไยท่านอ๋องกลับมองว่านางมีส่วนรู้เห็นกับการสมรสพระราชทานครั้งนี้! ทั้งยังนำมาเป็นข้ออ้างเย็นชาต่อนาง มีสามีเช่นนี้ นางขอลาบวชตลอดชีวิต!
หญิงสาวร่างช้ำ เปลือกตาบวม เสื้อผ้าขาด ลมหายใจโรยรินในคุก ทุกความทรงจำคือบาดแผล เมื่อลืมตาอีกครั้งในร่างลูกสาวแม่ทัพ ความเจ็บทั้งหมด…ข้าจะคืนให้ครบทุกคน!
ซื่อเยี่ยหลิงบุตรสาวรองแม่ทัพต้องมาเสียชีวิตเพราะถูกสามีและอนุวางยาพิษจนเสียชีวิต แต่แทนที่หญิงสาวจะไปปรโลกแต่กลับไปเข้าร่างหญิงสาวอีกคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย มันเป็นไปได้เช่นไรกัน