เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ

ชาติก่อน นางแสนโง่เขลา ถูกพี่สาวที่เคารพรัก วางแผนชั่วให้ต้องตบแต่งกับบุตรชายตระกูลคู่อริ ใบหน้าเสียโฉม ดวงตามืดมิด อีกทั้งในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ยังต้องถูกบังคับให้กินยาพิษจนตายอย่างน่าอนาถ!

'ซูจู้เหยียน' ต้องตกเลือดตายอย่างอนาถ ในขณะที่เขากำลังเข้าหอร่วมรักกับสตรีอื่น ท่ามกลางแสงเทียนสีแดงสว่างไสวดั่งเปลวไฟ ชาตินี้พอหวนกลับคืนมาอีกครั้ง...นางไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก

นางถูกจับโยนขึ้นเกี้ยวแต่งงานแทนพี่สาวที่หายตัวไป ทั้งยังถูกเขาเกลียดชัง ถูกเหยียดหยามและถูกตราหน้าว่าช่วงชิงวาสนาผู้อื่นไป ผู้ใดจะรู้กันเล่า...ว่าวันหนึ่งนางจะกลายเป็นคนเดียวที่เขายอมคุกเข่าให้

ฮั่วซูเม่ยตั้งครรภ์บุตรของเซียนหยางชินอ๋องแต่คนผู้นั้นกลับคิดจะแต่งสตรีอื่นเป็นภรรยา แล้วไฉนนางจึงต้องยินยอมแล้วปล่อยไป

นางคือภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ถูกแม่สามีรังเกียจ ถูกสตรีอื่นแย่งชิงสามี และถูกผลักไสออกจากจวนถูกราวกับของไร้ค่า...สามปีให้หลังนางกลับมาอีกครั้งพร้อมความแค้นที่จะสะสางและทวงคืนอย่างสาสม!

ชะตาชีวิตของมนุษย์เรานั้นไม่แน่นอน 'นางร้าย' อย่างนางเองก็เช่นกัน ใครจะคิดว่าวันหนึ่ง จากสตรีที่เคยร้ายจะต้องมาเป็น 'มารดาที่ดี' ของใครสักคน

สามปีที่นางและเขาอยู่ร่วมจวน สามปีที่ได้รับเพียงความหมางเมิน จากบุรุษไร้หัวใจอย่าง 'เซียวจี้ผิง' 'ไป๋อวิ้นเฟิง' ไม่อยากทนทุกข์ทรมานอีกแล้ว ในเมื่อเขาไม่รักก็ถึงคราวที่ต้องจากลา เริ่มต้นชีวิตใหม่

'คนเขาไม่รัก' ทุ่มเทหัวใจให้ไปก็ไร้ค่า เสวียนอีจึงได้เลือกจบชีวิตของตนเองลง เพราะไม่อยากเป็นขวากหนามความรักของชายที่รัก ทว่าเมื่อนางฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่านางกลับมายังร่างตัวเองในวัยสิบห้า

หลังจากได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง เป้าหมายของนางมีเพียงความ 'ร่ำรวย' และทำให้น้องๆของตนมีชีวิตที่สุขสบายเท่านั้น ส่วนสามีน่ะหรือ...หากท่านพร้อมเมื่อไหร่เราก็หย่ากันได้เลย

เพราะนางเป็นเพียงบุตรสาวที่ไร้ค่าในสายตาของบิดา จึงได้ถูกส่งตัวไปแต่งงานกับโจรภูเขานามว่า 'โม่เหวิน' แทนพี่สาวที่เป็นหญิงงามอันดับหนึ่ง นางจะต่อกรกับโจรภูเขาที่แสนโหดเหี้ยมผู้นั้นได้อย่างไร

'เจินซื่อหนิง' เคยคิดว่านางเป็นสตรีที่โชคดีที่สุดในโลก ทว่าแท้ที่จริงแล้ว สิ่งที่นางได้รับมา เป็นเพราะว่านางเป็น 'ตัวแทน' ของใครอีกคนหนึ่ง ทว่าตัวแทนเองก็มีหัวใจ ไม่อาจทนเจ็บซ้ำได้ตลอดไป

เฉินรั่วซีตกอยู่ในสถานะ ‘เมียน้อย’ โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ แถมยังต้องมาตายอย่างอนาถ เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง นางก็อยู่ในร่าง ‘แม่ของตัวร้าย’ แถมสองแม่ลูกยังมีชีวิตที่รันทดเหลือเกิน แต่เหตุใดนางต้องยอมแพ้

สตรีที่หาความงามไม่พบอย่างนาง จะเอาชนะใจสามีผู้แสนเพียบพร้อมได้อย่างไร? แค่เขาไม่เห็นเตะโด่งนางออกจากจวนก็ดีมากแล้ว 'คนไม่งามอย่างนางก็สมควรอยู่ท้ายจวนสินะ'

จู่ๆก็ถูกโยนบทนางร้ายที่ใครๆต่างก็เกลียดชังมาให้ แต่คิดว่าคนอย่างหลิวซีซีจะรับมือไม่ไหวหรือ? หนักกว่านี้นางก็เคยเจอมาแล้ว

โรคแพ้คนหล่อของนาง แก้อย่างไรก็ไม่หาย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาอาจจะไม่ได้เป็นคนดี หรือไร้พิษสงอย่างที่แสดงออก ทว่าบุรุษน่ามองเช่นนี้ นางปฎิเสธคำขอร้องของเขาไม่ลงจริง ๆ ต่อให้รู้ว่าอันตรายก็ตาม!

หากตายก็ฝังข้ารอไว้คอยอยู่เคียงคู่นาง เมื่อยามนั้นมาถึงนางจะได้ไม่ต้องโดดเดี่ยวเช่นนี้

เล่ยถิงถิง บุตรีขุนนางผู้อ่อนโยน นางถูกหลอกไปไหว้พระบนเขา ตอนลงจากเขานางบังเอิญพบโจรและถูกวางยาปลุกกำหนัด ฟู่ชุน แม่ทัพหนุ่มผ่านมาเห็นเข้าจึงช่วยเหลือก่อนจากไป เขาทิ้งเพียงหยกไว้เป็นหลักฐาน

หลิวฟางเฟยมีคติประจำใจว่า “ขอกินอิ่ม นอนหลับ ใช้ชีวิตเอื่อยเฉื่อยก็พอ”แต่ฟ้ากลับเล่นตลก ส่งเธอทะลุมิติไปอยู่ในเกมที่กำลังเล่น และกลายเป็นบ่าวรับใช้ของ ตี้จวินตงฟางเซียวเซียน ลาสบอสทรราชผู้เหี้ยมโหด

ชาติก่อนนางทำทุกอย่างเพื่อชายที่นางรัก ทว่าเขากลับต้องการให้นางตาย ในเมื่อนางย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง นอกจาก 'แก้แค้น' ชายชาติชั่วผู้นั้นแล้ว นางร้ายอย่างนางจะขอกลับตัวเป็นมารดาที่ดีของลูกๆและสามีเอง