บัวระวงต้องประหลาดใจเมื่อภาพเหตุการณ์ของเจ้านางในยุคเชียงแสนวนเวียนเข้ามาให้เห็น โศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้น ความรู้สึกเกลียดชังข้ามภพข้ามชาติประดังประเดเข้ามาใส่ เมื่อชายที่ยืนตรงหน้าคือคนผิดคำสัญญา

ชีวประวัติพระรูปหนึ่ง ที่พัวพันกับผีตลอดชีวิต

โอม..อยากเสกเวทย์ท่องมนตร์เป่าคาถา ให้เจ้ารักเพียงข้าอย่าแปรผัน ตั้งนะโมร่ายมนตราให้พบกัน ผูกใจมั่นตราบนิรันดร์เถิดแก้วตา

"เอาแส้คืนข้ามา" พ่อสรวงทวงแส้หวายกับเมีย เมียก็ถลึงตาใส่ "จักโบยข้าด้วยเหตุอันใด" "เอ็งรู้อยู่แก่จิต" "ข้ามิรู้ หากคุณพี่จักโบยข้า คุณพี่ก็หันหลังมาไวๆ ให้ข้าโบยคุณพี่ก่อน!" "โอ...แม่หญิง!"

สายธารแห่งกาลเวลา นำพาเชฟหนุ่มฝีมือดีจากอนาคต มาสิงที่ร่างบ่าวหญิงจิตใจบริสุทธิ์ ทาสของขุนนางใหญ่แห่งกรุงศรี ผู้ที่จะเปลี่ยนชะตาทาสสาวผู้นี้ไปตลอดกาล

เมื่อแสงของอัสดงเริ่มลับตา วงกลดแห่งกาลเวลาก็เริ่มหมุนวน... นำพาหัวใจสองคนที่ผูกพันธ์มาให้พบพาน

เมื่อสาวน้อย พลัดหลงมาในนิทานพื้นบ้านไทย โดยครั้งนี้..เธอคนนี้มาอยู่ในนิทานพื้นบ้านเรื่อง "สังข์ทอง" กับบทบาทตัวประกอบ ที่ไม่มีแม้แต่บทพูด แต่...ใครล่ะจะยอม!!

ฉุยฉายแม่หญิงแห่งเมืองเหนือผู้มีฝันที่จะเป็นครูดาบนางจึงตามหาครูฝึกไปทั่วจนมาได้เจอกับพ่อครูเอก ครูหนุ่มอายุรุ่นราวคาวพ่อความตั้งใจของนางจะสำริดผลหรือไม่พ่อครูจะใจอ่อนไหม

เกิดใหม่ทั้งทีดันเข้ามาอยู่ในร่างสตรีมีครรภ์ ส่วนผู้ที่ได้ชื่อว่าผัวนั้นปะหน้าคราแรกก็กระแทกแดกดันให้ได้อาย ‘แพศยา หากหล่อนมิวางยาแล้วไซร้ ก็อย่าหมายได้เป็นแม่เรือน’

พี่กระเทยผู้ไม่เคยประสบพบเจอกับรักแท้ ดันประสบอุบัติเหตุถูกรถสิบล้อชนตายก่อนวัยอันควร พระเจ้าคงนึกสงสารเลยส่งให้เจ้มาเกิดใหม่ แต่ดันเป็นร่างเมียของตัวร้ายในนิยายพีเรียดยุคกรุงศรีอโยธยา

บ้านเมืองเกิดกบฎจำต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุน ระหกระเหินจากถิ่นเดิมหาที่ตั้งหลักสร้างเมืองใหม่ เด็กน้อยได้รับพรเป็นระบบมอบภารกิจพร้อมประตูข้ามยุค จากความไม่รู้เป็นเรียนรู้และใช้สิ่งนี้เพื่อลงหลักปักฐาน

เอมมาลินนักเขียนผู้โด่งดัง ใช้ชีวิตโสดอย่างสงบสุขมาตลอด๒๘ปี กระทั่งเธอโดนมาเฟียหนุ่มรูปหล่อมาจีบ มันคงเป็นความรักที่แสนโรแมนติกเหมือนในนิยาย ถ้าเกิดไอ้มาเฟียรูปหล่อตรงหน้าไม่ใช่...ยักษ์ !

ในห้วงแห่งความขัดแย้งระหว่างสองแผ่นดิน ความรักที่ไม่ควรเกิดขึ้นกลับก่อตัวขึ้นระหว่างแม่ทัพแห่งกรุงอังวะและพระธิดาแห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อกำแพงของศัตรูไม่อาจขวางกั้นความรู้สึก

เทียร่าย้อนยุคไปเป็นแม่เทียนคุณหนูตกอับ บิดาโดนประหารชีวิต จากคุณหนูสู่ไพร่ นิสัยเดิมขี้เหวี่ยงขี้วีน เอาแต่ใจ งานการไม่ทำไล่เที่ยววิ่งตามแต่คุณหลวงปราช์ที่เกลียดเธอเข้าไส้ ย้อนมาแล้วจะเอาตัวรอดยังไงหนอ

คอมเม้นต์กันได้นะคะ จะได้เอาไปปรับปรุง ให้ดีขึ้นในเรื่องต่อไปค่ะ "ถ้าชอบสำนวนนี้ ช่วยกดหัวใจให้กันสักนิดจ้า“ "หนึ่งคอมเมนต์ของท่านคือหนึ่งกำลังใจให้นักรบที่เหนื่อยล้าได้ไปต่อ" เขาผู้ไม่เคยได้เกิด แต่ไม่เคยจากไป วันที่กรุงศรีอยุธยาล่มสลาย ดวงจิตหนึ่งยังเฝ้าติดตามเธอผ่านกาลเวลา จนวันที่ความรักสมบูรณ์ และถึงเวลาที่ต้องปล่อยมือ

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่ (กับชายแสนดีที่ฉันจะรัก)

'แพรขวัญ' ใช้แหวนย้อนเวลาไปผิดยุค ดันไปโผล่ปี พ.ศ.๒๔๙๙ และเจอกับ 'คุณชายโชติ' ชายหนุ่มที่หลงรักเธอตั้งแต่แรกเจอ เขาจีบเก่งมากทำให้หวั่นไหวทุกครั้งที่เจอกัน

เชฟหนุ่มตัวร้าย นิสัยไม่ดีเอาแต่ใจเห็นแก่ตัว ได้เกิดเหตุประหลาด นำพาเขามายุคสมัยอยุธยา เป็นชาวบ้านชายร่างอ้วนมีลูกเมียติด เขาต้องเปิดร้านอาหารเลี้ยงดูครอบครัวจำเป็นที่ยุคสมัยนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...

คุณพระเจ้าชู้เชิญป้ายหน้า คุณหลวงเจ้าขาเชิญป้ายนี้ เพราะนี่คือบทละครของฉันที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่