- 25
- 147
- 0
- 0 (0)
“ฮารุขอโทษค่ะ” "พี่ไม่จำเป็นต้องขอโทษเรื่องนั้นก็ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ฉันต้องเห็นพี่หัวเราะกับคนอื่นแบบนั้นอีก"
“ฮารุขอโทษค่ะ” "พี่ไม่จำเป็นต้องขอโทษเรื่องนั้นก็ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ฉันต้องเห็นพี่หัวเราะกับคนอื่นแบบนั้นอีก"
"สำหรับเรื่องคืนนั้นระหว่างคุณกับหนู ถ้าเกิดมันทำให้คุณอึดอัดจนไม่อยากอยู่ใกล้หนู หนูก็จะย้ายออกไปเองค่ะ และหนูก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก"
"ถ้าหากคุณจะให้ฉันอยู่ในฐานะนางบำเรอ คุณก็ควรบอกฉันตั้งแต่แรก" "ถ้าอยากเป็นมาก ก็เป็นเลยไหม?"
“พี่ไม่สนใจใครหรอก ตอนนี้พี่สนแค่เรา ดูไม่ออกหรือไง”
"คุณเป็นแค่เจ้าหนี้ ไม่ใช่เจ้าชีวิตของฉันสักหน่อย อย่ามาออกคำสั่งให้ฉันทำนั่นทำนี่ ฉันไม่ใช่ทาสของคุณนะ"
เมื่อลืมตาร่างกายก็หนักอึ้งจากการน็อคคาแล็ป พบว่าตนถูกขังในกรงทองพร้อมปีกสีขาว ฉันรับรู้ทันทีว่ากำลังถูกประมูล แต่เดี๋ยวก่อน ผู้หญิงเรือนผมสีดำพร้อมดวงตาสีม่วงน่ะคือนางร้ายในเกมของฉันนี่นา!
ซามุไรสาว นางิสะ ได้รับภารกิจให้ไปคุ้มครองเจ้าหญิงแฝดสี่ บุตรสาวขององค์จักรพรรดิ แต่เธอไม่ได้รับการต้อนรับที่ดีนักจากเหล่าองค์หญิง จึงต้องทำทุกอย่างเพื่อคุ้มครอง และทำให้พวกเธอเปิดใจให้ได้
"ไอ้บ้า!!! ไอ้นัตตี้!! เพื่อนที่ไหนเค้าจูบกันวะ" "เราไม่อยากเป็นเพื่อนกับแกแล้ว...เด้นท์"
“ฉะ ฉัน... อื้อ! ไม่อยากทำแบบตอนนั้น” “แล้วยังไง ตอนนี้เธอจะปฏิเสธว่าเธอรู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ?”
“ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ ไปให้พ้น! ต่อไปนี้อย่าได้มาเจอกันอีก! ฉันเกลียดเธอ…จะไปตายที่ไหนก็ไป!”….
หน้ากล้องคือคู่จิ้นที่โลกคลั่งไคล้ ในคอนโดคือคนรักที่เลิกรา แต่บนเตียง... คือความปรารถนาที่สัญญาพรากเราจากกันไม่ได้

ชาติก่อนของฉันเป็นเพียงชายหนุ่มธรรมดา ซึ่งหลังจากที่ฉันได้เสียชีวิตไปได้ไม่นานนัก เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีฉันก็พบว่าฉันได้มาเกิดใหม่ในโลกที่เหมือนกับในอนิเมะสาวน้อยเวทย์มนต์ที่เคยดูเสียแล้ว...
ใครบอกว่าจีบรุ่นพี่มันยาก? สำหรับ 'มีนา' คนนี้... ยากมากค่ะ! (แต่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ!)
"ไหนบอกให้เป็นได้แค่เพื่อนไง ลืมหรือเปล่าว่าเพื่อนกันน่ะ...มันหึงกันไม่ได้นะ"
"ยัยบ้า! ยัยซาร่าบ้า...นี่เธอคิดจะทำอะไรฉัน หรือเธอคิดจะปล้ำฉัน" "โอ้ย...จะบ้าตาย ปล้ำบ้าปล้ำบออะไรกันเล่า นี่เรา..."
เธอมีงาน มีความรัก และชีวิตที่ใคร ๆ อิจฉา แต่ไม่รู้เลยว่าตัวเองหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ จนวันที่การทำงานพาเธอกลับมารู้จักคำว่า “มีชีวิต”
" อะ อย่าเข้ามานะคะ แค่กๆ" "ทำไม พี่จะเข้าไปไม่ได้" "หะ หนูเป็นโรคภูมิแพ้ค่ะ" "ภูมิแพ้อะไร" "ภะ ภูมิแพ้คนน่ารัก แค่กๆ" "ก็เปลี่ยนจากคนน่ารัก เป็นคนรักสิ จะได้ไม่เป็นภูมิแพ้"
นับแต่พรรณพัชรพบหอมมนตรา คำถามพิศวงเต็มหัวว่า เธอคือใคร? ยิ่งสืบหาความจริง ยิ่งค้นพบหลุมลับดำมืดของบุพการีที่ซุกซ่อน!
“ภาพวาด” เด็กวิศวะปีสี่ ประกาศจ้างคนไปเป็นเพื่อนเอาเกียร์คืนจากแฟนเก่า ในแอป Fast Job และ “พู่กัน” เด็กแอนิเมชั่น ปีสาม กดรับงานทันที...ภารกิจทวงเกียร์จากแฟนเก่ากับคนที่อาจเป็นแฟนใหม่จึงเริ่มขึ้น...
ความคนึงหาตลอด 1,500 ปี ข้าจะคืนความทรงจำให้แก่เจ้า และเราสองคนจะได้เคียงคู่กันตลอดไป...