เขาดุดัน เคร่งขรึม มีความเป็นผู้นำอย่างที่ใครก็เทียบไม่ติด เมตตาต่อเด็กด้อยโอกาส คนงาน ยกเว้นน้องเมียเก่าที่ถูกทอดทิ้งไว้เป็นภาระที่ไร่บุศรินตั้งแต่สิบขวบ

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

เรื่องราวในอดีตของพวกเขา ชีวิตวัยรุ่นครั่งหนึ่งในชีวิต &First love

"หากการรอคอยคือบทลงโทษของสวรรค์ ข้าก็ยินดีจะรับมันไว้เพียงลำพัง... แม้ต้องผ่านฤดูหนาวที่หนาวเหน็บอีกกี่หมื่นปี ขอเพียงแค่ในวันสุดท้าย กลิ่นหอมของดอกเหมยจะนำพาเจ้ากลับมาหาข้าอีกครั้ง"

เธอหนีซาตานที่จ้องทำลายมาติดกับดักคนรักเก่าที่เคยเท! กุหลาบงามต้องเดิมพันด้วยหัวใจในเกมรักสามเส้าเคล้าไฟแค้น อ้อมกอดของคนสวนผู้ต่ำต้อย จะเป็นเกราะคุ้มกัน หรือกรงขังกันแน่!

“ถ้าฉันต้องการ… ยังไงฉันก็ต้องได้! ต่อให้เธอต…าย… เธอก็คือผู้หญิงของฉัน!”ลิปดา สาวน้อยวัย 22 ถูกบีบบังคับให้ชดใช้หนี้พนันแทนพ่อเลี้ยงใจร้าย แม้หัวใจไม่ยินยอม แต่เพื่อแม่ที่ป่วยหนัก

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

เธอก็แค่ตัวแทนของพี่สาว เขากลับมามองเห็นอีกครั้ง ตัวแทนอย่างเธอก็ต้องหลีกทาง

ผู้ชายดาร์ก ๆ หล่อรวยระดับมาเฟีย แต่มีปมในใจสุดลึก แล้วเจอกับผู้หญิงแสบ ๆ ที่แอบมีภารกิจลับมาปั่นชีวิตเขาให้วุ่นไปหมด!

เธอเรียกเขาว่า “ลุง” ทั้งๆที่เขาเพิ่งจะอายุ 30 ปี แบบนี้มันต้องสั่งสอน ว่า... ลุง คนนี้มีดีแค่ไหน??? แต่สุดท้าย ลุงขาหลงเมียเด็กแทบคลั่ง!

เมื่อไรจะเลิกยุ่งกับหนู ... ก็จนกว่าหัวใจของฉันจะหยุดเต้น ปืนกระบอกนี้จะทำให้ขวัญเอยสมหวัง

เขาหลอกเธอแต่งงาน ไม่ใช่เพื่อความรัก แต่เพื่อสมบัติที่ถูกเขียนไว้ในชื่อ “ภรรยา” วันที่ควรเป็นวันเริ่มต้น เขากลับทิ้งเธอไว้กลางงานแต่ง พร้อมรอยยิ้มของผู้ชนะในดีลสกปรก

โชคชะตาทำให้เธอย้อนเวลากลับมาในวันแต่งงานของเธอเมื่อสามปีก่อน ซึ่งการแต่งงานในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอจมดิ่งกับความเจ็บปวดเจียนตาย เมื่อเธอได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง เธอจะดับให้สิ้นไฟสวาท

เธอถือเอาผู้ชายที่เป็นผัว เป็นแค่ศาลาพักร้อน

เด็กสาว อายุ26 ปีทำงานหางานเกี่ยวกับทางการแพทย์....แต่เธอไม่รู้เลยว่าจะได้เจอความลับอะไรบางอย่าง....โปรดติดตาม

​"ภายใต้ความสงบนิ่ง ลู่ชิงเหอ ทอดสายตาเยือกเย็นมองชายผู้ทรงอำนาจราวกับภาพวาดไร้ชีวิต" ​"ในดวงตาที่ว่างเปล่า... เขาต้องการสิ่งใดกันแน่"

     “คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว

เขาให้เธอเป็นแสงสว่างเดียวในโลกอันมืดมน แต่ความรักของทั้งคู่จะเพียงพอฝ่าฟันอุปสรรคครั้งนี้ได้หรือไม่…?

เพราะใจยังรอใครอีกคน เขาจึงเลือกใช้การแต่งงานเพียงเพื่อพักใจ ก่อนจะทิ้งเมียที่อยู่ข้างกาย…อย่างไม่ไยดี เมื่อเธอคนนั้นกลับมา

“ลองเก็บเอาไปคิดดู...ว่าจะอยู่ข้างเดียวกับผมต่อไป หรือจะยืนคนละฝั่งกัน ผมไม่ได้ขอให้คุณเชื่อข้อตกลงที่เสนอไป แต่ถ้าคุณฉลาดพอคุณย่อมรู้ว่าหลังจากนี้ไปควรยืนอยู่จุดไหน”