ในบ้านสวนริมน้ำ เด็กชายที่เคยถูกลืม ค่อย ๆ เรียนรู้ความรักจากตายาย ผ่านกลิ่นข้าวสุก เสียงฝน และความเงียบงามที่ไม่ต้องเอ่ยคำว่า “รัก” ออกมาเลย

บางทีความเสียใจ อาจไม่เคยสิ้นสุดลงอย่างแท้จริง

เรื่องสั้นของผู้แต่ง

อะไรคือการใช้ชีวิตที่ หรือแค่มีความสุขกับทุก ๆวันก็เพียงพอแล้ว

ด้วยความรักและความทรงจำในทุกวันของเบบี๋ผู้อยู่ใต้แสงโคมแดง... เรื่องเล่าจากบ้านย่า เติมเต็มด้วยกลิ่นไอวัฒนธรรมและความอบอุ่นหัวใจ ที่ไม่มีวันลืม.

เมื่อน้ำแข็งขั้วโลกกำลังละลายอย่างไร้ทางหยุดยั้ง ก็ถึงเวลาของเยลลี่ยักษ์ที่ต้องออกมาช่วยกู้โลกของพวกเราแล้ว

เป็นนิทานสำหรับเด็กแนวใหม่ และเขียนขึ้นใหม่หมดทุกๆเรื่อง เหมาะสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ทุกๆวัยอ่าน นิทานไม่มีความรุนแรงและไม่มีความก้าวร้าว แต่เสนอแนะให้เด็กๆเป็นคนดี

เมื่อเด็กคนหนึ่งมองเห็นความรู้สึกเป็นสี โลกทั้งใบของเขา จึงไม่เหมือนใคร มะขามเด็กโข่ง เรื่องเล่าของการเติบโตที่ไม่ได้วัดด้วยส่วนสูง หากวัดด้วยความ เข้าใจจากความรู้สึกของหัวใจผู้อื่น

ฉันอยากจะต่อย นายสรวง เบอร์ตัน ไปพร้อมกับผู้อำนวยการโรงเรียน มันไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าตามปรกติ

ในร้านที่เวลาเดินทางเดียว... บางครั้งเราต้องยอมให้เข็มนาฬิกาของตัวเองหยุดเดิน เพื่อต่อลมหายใจให้ความทรงจำของใครอีกคน

นิทานแสนสนุกขำฮา เล่าในแบบกันเอง เอาไว้อ่านเล่นก่อนนอน เหมาะกับทุกๆวัย ให้คติสอนใจ นิทานทันสมัยแนวใหม่ เขียนให้เป็นสากล แล้วก็อ่านสนุกไม่มีพิษมีภัย ไม่มีฉากรุนแรง

ลูเทอร์ เด็กหนุ่มวัย 19 ปี ผู้มีชีวิตที่จำเจและน่าเบื่อหน่าย กระทั่งวันหนึ่ง เขาได้พบกับบุรุษปริศนา วันนั้นชีวิตของเขาก็ได้เริ่มเดินอีกครั้ง

หนังสือบางเล่มถูกขีดเขียนขึ้นมา ราวกับกำลังสะท้อนตัวตนของผู้เขียน เสี้ยวหนึ่งในส่วนลึกของจิตใจ บางทีแล้วหนังสือเล่มนี้อาจถูกเขียนขึ้นมา เพื่อโอบอุ้มใจใครสักคนที่กำลังเหนื่อยล้าเฉกเช่นฉัน

ผมที่ทำงานอยู่ในห้อง ไม่รู้ว่าในใจมันว่างเปล่าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ (??)

อ่านได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่

บางที่สิ่งที่หายไป...อาจรออยู่ในสมุดบันทึกของใครสักคน

ในโลกที่ทุกอย่างเป็นสีเทาหม่น การตามหาสีชมพูทองท่ามกลางหมู่ดาว จะทําให้เจ้าหญิงน้อยเจอความสุขที่แท้จริง

เรื่องราวดี ๆ จากนวนิยายที่ข้าพเจ้าได้อ่านในวันที่อ่อนแอ หลังจากเข้มแข็งแล้วจึงอยากนำมาบันทึกเป็นไดอารี่

ชีวิตที่วนเวียนซ้ำซาก คนเราก็ต้องมีสิ่งที่ชอบบ้าง สิ่งที่ผมชอบก็คือการได้นำความฝันของตัวเองมาเขียนเป็นนิยายให้ผู้อื่นอ่าน นี่คือเรื่องรางชีวิตของ "ผู้เขียน" นักเขียนความฝันวัยมัธยมปลาย

หากเราได้ยินเสียงของต้นไม้ พวกเธอจะบอกเล่าเรื่องราวอะไรกับเราบ้างนะ