นี่คือบันทึกความทรงจำของลูกชายที่กตัญญูที่สุด และเป็นมนุษย์ที่อำมหิตที่สุดในเวลาเดียวกัน

(แคชทังกา แปลจากสำนวนภาษาอังกฤษของ Constance Garnett ซึ่งตกเป็นสาธารณะสมบัติตั้งแต่ คศ.1997)

คนอย่าง คามินาริ อากาเนะ ทำไมต้องถูกมัดมือชกแต่งงานกับมาเฟียอย่างอีตาไคท์ด้วย!! คืนความสุขของชีวิตอันสดใสของฉันมาเดี๋ยวนี้ กับอีแค่แก๊งผู้มีอิทธิพลมากสุดในเอเชียอย่าคิดว่าฉันคนนี้จะยอมนะ ฝันไปเถอะ

ใครก็บอกว่าฉันเป็นเด็กสาวนักฝันกลางวัน 'ขอบคุณตัวเองเถอะ' ฉันบอกเงาในกระจกแบบนั้น ไม่ใช่ด้วยความภูมิใจ แต่คล้ายกับการประชดประชัน 'ไม่แย่นะ แต่มันดีจริงๆ เหรอ?' ฉันคิด... พลางจุดไฟจี้บุหรี่ที่คาบอยู่

ไม่มีคำโปรยสำหรับเรื่องนี้ ฉันเพียงแค่เพ้อฝันไปเท่านั้นเอง...

คุณแน่ใจจริงๆ หรือว่า สิ่งที่คุณคิด สิ่งที่คุณชอบ หรือแม้แต่สิ่งที่คุณเกลียดในตอนนี้... มันเป็นของคุณมาตั้งแต่ต้นจริงๆ ไม่ได้เป็นเศษเสี้ยวที่ใครบางคนฝากไว้ในตัวคุณ

เรื่องราวมากมาย ผ่านมาแล้วจบลง เหมือนดังชาติภพหนึ่ง ที่เราเกิดมาแล้วดิ้นรนกะเสือกกะสนที่จะมีชีวิตอยู่ แล้วสุดท้ายก็ล้มตายลง ...เหลืออะไรฝากไว้ในโลกา

ภายใต้ความป่วน มีหัวใจที่แสนดีอยู่เสมอ

ลูกศิษย์สายฮา

หมาไม่เคยตัดสิน มันแค่ให้ความเป็นเพื่อน

การปล่อยให้สมองโล่งแล้วปล่อยความคิดให้มันล่องลอยนั้นก็เป็นไอเดียที่ไม่ได้แย่นัก

ถ้าคุณเคยได้ยินเสียงหัวเราะดังๆ กลางทุ่งนา แบบไม่แคร์โลก ไม่แคร์แดด ไม่แคร์โคลนที่ติดขา… นั่นแหละ…นั่นคือเสียงของ “หนูดาว”

เด็กชายที่วาดรูปทุกอย่างเป็น 'สีดำ' สะท้อนความก้าวร้าว หรือความลับที่ไม่มีใครเคยถาม?

เขามีรองเท้า 100 คู่ แต่กลับไม่มี 'แรง' จะเดินออกไปดูโลกกว้าง

ทำไมมหาเศรษฐีถึงยอมรอเงินทอนเพียง 1 บาท? ในขณะที่คนถังแตกกลับบอกว่า 'ไม่เป็นไร

เด็กหลังห้องที่ถูกตราหน้าว่า 'เรียนไม่จบ' กลับกลายเป็น 'นักเปียโนระดับโลก' เพราะคำพูดคำเดียวของครู

ทำไมครูถึงประกาศชื่อเด็กที่ 'สอบตก' ให้ขึ้นไปรับรางวัลหน้าเสาธง?

นิทานสำหรับลูกๆที่คุณรัก ให้เขาได้ฝันดีก่อนนอน

สวรรค์มัวเมา...ศรัทธาดับดิ้น...เหลือเพียง 'เจ้าหญิงเชิงเทียน' ผู้เฝ้าจุดประทีปเมื่ออสูรทมิฬมารก้าวย่างหมายผลาญฟ้าดินให้อาสัญ! แสงแห่งรักแลศรัทธานี้จักอยู่หรือมอดดับ...จงยลตา!!!