- 2
- 135
- 0
- 0 (0)
“คุณเต้ครับ ทำไมคุณแม่ถึงตั้งชื่อว่าเต้หรอครับ” “จริงๆแล้วผมชื่อ ลาเต้” “งั้นหรอครับ” “ครับ” “งั้นน ผมอยากรู้จัง ว่าลาเต้ จะกลมกล่อม เหมื่อนชื่อหรือเปล่า” “ห๊ะ” “ขอชิมนะครับ :)”
“คุณเต้ครับ ทำไมคุณแม่ถึงตั้งชื่อว่าเต้หรอครับ” “จริงๆแล้วผมชื่อ ลาเต้” “งั้นหรอครับ” “ครับ” “งั้นน ผมอยากรู้จัง ว่าลาเต้ จะกลมกล่อม เหมื่อนชื่อหรือเปล่า” “ห๊ะ” “ขอชิมนะครับ :)”

หนุ่มน้อยพึ่งเรียนจบมหาลัย และได้เลิกกับกับแฟน ต้องใช้ชีวิตหางานในเมืองคนเดียว วันเวลาผ่านไปทำให้ชีวิตเขามาอยู่จุดที่ไม่คาดฝัน
เรื่องสั้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของรายวิชาสีสันวรรณกรรม หัวข้อ: คอรัปชั่น
ความสัมพันธ์ที่แลดู toxic ของตัวเอกทั้งสอง ที่่ฝ่ายพระเอกเป็นพวก loser ยอมให้อีกฝ่ายรังแกแถมยังชอบอีก ส่วนฝ่ายนายเอกก็เป็นพวกเก็บกดจากครอบครัวที่ต้องการความ perfect มีอะไรก็มาระบายที่พระเอก
เขาคืออดีตคนรักพวกแซนส์ เธอคือคนรักพวกแซนส์ปัจจุบัน เขาคือราชินีตัวจริง เธอคือราชินีตัวปลอม "พวกแกทำให้ฉันโคตรผิดหวังมาก" "ฮ่าๆพวกเขารักฉันจนถอยตัวไม่ขึ้น นายก็แค่อดีตส่วนฉันคือปันจุบัน"
เรื่องเล่าจากสายฝน
ถึงเธอที่อยู่ห่างออกไปไกลแสนล้านปีแสง เมื่อเธอได้รับข้อความนี้ฉันคงจะจากไปแล้ว ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันรักเธอมาก ถึงแม้ฉันจะไม่ได้อยู่ในจักรวาลนี้อีกต่อไปแล้วก็ตาม ฉันรักเธอนะไมอา
ฮีโร่และวายร้าย ล้วนแล้วมีอดีตที่บังคับให้พวกเขาต้องเลือกเส้นทางเดินนั้น ว่าแต่ใครสนเรื่องนั้นกัน? เรื่องราวที่น่าตื่นเต้นรอพวกคุณอยู่
บ้านเมืองหากแม้นสงบสุขด้วยอำนาจของศาสตรา ใช่หรือไม่ หากจะลุกเป็นไฟ ก็ย่อมด้วยศาสตรานั้น ?
"ทีนี้เชื่อฉันรึยัง เธอไม่ได้ฝัน นี่คือความเป็นจริง นี่คือโลกใบใหม่" "โลก...ใบใหม่...?"นามิพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบา ความเจ็บปวดเมื่อครู่ยังคงอยู่ . . . . . "ใช่แล้ว 'โลกใบใหม่' ที่โหดร้ายยังใงล่ะ"
ในยุคที่วิทยาศาสตร์อิ่มตัวอยู่ดีๆก็มีการเปิดตัว เกมสุดล้ำที่ผู้เล่นจะสามารถโลดแล่นไปในอีกโลกอย่างอิสระ ผู้คนมากมายต่างก็อยากที่จะสัมผัสประสบการ์ณนั้นยกเว้นแต่กันต์ ที่ไม่เคยคิดเล่นเกมนี้เลยเป็นเวลา2ปี
ถูกเพื่อนเพียงคนเดียวในชีวิตฆ่า ก่อนที่จะได้ไปเกิดใหม่ที่ต่างโลก โดยมีเพื่อนคนนั้นไปด้วย!?
การเดินทางเพื่อล่ามังกร
''ฮึกก ฮือออ คนเลว คนบ้า คนไม่มีหัวใจ ฉันไปทำอะไรให้คุณ ทำไมถึงทำกับฉันเเบบนี้ ฮืออ ปล่อยนะปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันจะกลับบ้าน 'คุณวาคิม' ได้ยินไหมฉันบอกให้ปล่อย''
“คุณชื่ออะไร” บารมีถามปนเสียงหายใจหนัก ๆ “ชื่อ...ปราณ” เธอตอบเสียงขาดห้วง “ปราน แบบโปรดปรานน่ะเหรอ” เขาถามต่อ จับมือซุกซนของเธอให้เลื่อนต่ำลง “ปราณที่แปลว่า...ลมหายใจ”