การตายของหลงมี่เป็นฉากเปิดเรื่องที่ทำให้พระเอกกับนางเอกได้เจอกัน แต่ฉันดันทะลุมิติเข้ามาสิงร่างหลงมี่แล้วไม่ตาย ฉากฆาตกรรมที่ว่าจึงกลายเป็นโรแมนติกดราม่าที่โคตรจะบันเทิ๊งบันเทิง(ประชด!)

ใต้เท้ากู้ต้องการให้ฉันที่พึ่งทะลุมิติมาสิงร่างแม่เลี้ยงใจร้ายเลิกรังแกนางเอก โดยลากฉันขึ้นเตียงไปปู้ยี่ปู้ยำทุกวันเช้าค่ำ ทว่าพอตั้งครรภ์พี่แกกลับเขียนใบหย่า! ต่อให้เป็นคนแปลกหน้าก็ไม่ควรทำงี้ไหมเฮ้ย

"ข้าจะรับผิดชอบ​เจ้าเอง" "ไม่ต้อง" "เกิดตั้งครรภ์​ขึ้นมาจะทำอย่างไร" "ไม่หรอก" ในนิยายก็ไม่ท้องฉันจำได้

ผมซื้อบ้านหลังหนึ่งแถวเพชรบูรณ์ บรรยากาศน่าอยู่ รอบบ้านเขียวขจี หลังบ้านมีบึงขนาดใหญ่ สวยมากครับ แต่ติดอยู่อย่างเดียวเท่านั้น อย่างเดียวที่ว่าคือ สัตว์เลี้ยงที่เจ้าของเขาลืมเอาไปด้วย!

นิน เสียชีวิตจากอุบัติเหตุแล้วไปอยู่ในยุคโบราณของไทยเมื่อหลายร้อยปีก่อนแต่นินพบว่านี่ไม่ใช่ประเทศไทยที่เขารรู้จักเหมือนที่เขาเคยเรียนมา เรื่องราวของนินจะเป็อย่างไรติดตามได้ในเรื่องนี้

ซ่งเซี่ยอิงตายอย่างโดดเดี่ยวในวัยชรา ย้อนกลับมาอีกครั้งในวันแต่งงานกับสามีขาเป๋ ในปี 1987 ครานี้เธอจะไม่ผลักไสเขา แต่จะเดินจับมือไปด้วยกันและสร้างรากฐานในอนาคต วันพรุ่งนี้ของหมาหัวเน่ากับทหารเก่าขาเป๋

หลินอี้ อดีตหน่วยรบพิเศษตายในหน้าที่ และทะลุมิติไปอีกโลกอย่างงๆมาอยู่ในร่างคุณชายขี้โรคอายุ10ปีในความโชคร้ายยังคงมีความโชคดี เขามีตัวช่วยมาด้วย เพราะว่าเขาจะได้พบกับเรื่องราวตื่นเต้นและท้าทายอีกมากมาย

เมื่อเพื่อนสมัยเด็กที่เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์กลับมาพร้อมภารกิจล่าปีศาจ แต่ดันมาสารภาพรักกับฉันที่เป็น 'ซัคคิวบัส' ในคราบแม่ชีซะงั้น! แล้วฉันจะทนความหิว (และความเขิน) ได้นานแค่ไหนกันนะ?

หญิงสาวผู้ได้รับการเกิดใหม่ในต่างโลกที่ดูผิดปกติไม่ค่อยเหมือนโลกที่เธอจากมาเท่าใดนัก

ปฐมบทเวทมนตร์ธาตุพืชที่ผู้คนตราหน้าว่าไร้ประโยชร์ สู่ผู้บุกเบิกสมญานามบิดาแห่งพฤกษาตำนานที่ถูกจารึกของผืนทวีป สวนดอกไม้นี้เป็นของท่านนะ!

“เท็ตสึยะปากเปื้อน” เสียงเรียบต่ำดังขึ้นใกล้หู ฮิบาริยื่นกระดาษเช็ดปากให้ นิ้วเรียวยื่นมาใกล้จนคุโรโกะชะงัก ก่อนจะรับมาเช็ดปากตามคำบอก

สำหรับเธอ...มันเป็นฝันเพียงหนึ่งตื่น สำหรับเขา...นั่นคือรักฝังใจนับสิบปี กาลเวลา ความฝัน พัวพันดุจปมด้าย ท่ามกลางแผนการและความสับสน อดีตชาติกับปัจจุบัน สิ่งนี้คือฝัน หรือมันเป็นจริง

‘พลับพาย’ เกิดมาด้วยความไม่เต็มใจของแม่ และพ่อผู้บ้าคลั่ง หวังใช้คำว่า ‘ลูก‘ ผูกมัดเธอ หวังว่าเธอจะรักเขาที่เป็นพ่อของลูกบ้าง!! แต่ทุกอย่างกลับแย่ลงเรื่อยๆ

ชาติแรกนางตายอย่างอนาถในห้องขัง ชาติที่สองนางคือศัลยแพทย์ผู้เก่งกล้า เมื่อโชคชะตาพานางหวนคืนสู่ร่างเดิมในยุคโบราณ พร้อมความรู้ที่ล้ำหน้าเกินใคร นางจึงขอเปลี่ยนโชคชะตาจาก 'สตรีอัปมงคล'สู่'หมอหญิงเทวดา

เขาเป็นคนผลักไสนางให้แต่งกับชายอื่น แต่เมื่อนางแต่งออกไปจริงๆ กลับเป็นเขาที่ไม่อาจตัดใจ สุดท้าย เมื่ออยากได้กลับคืน ..ก็สายไปเสียแล้ว ภาวนาให้เวลาย้อนคืน ..เขาจะไม่หนีหัวใจตัวเองอีกแล้ว

“โดนออฟไปกี่คนล่ะ ถึงได้กลับมาป่านนี้”วายุถามด้วยน้ำเสียงกระด้าง “ฉันถาม ไม่ได้ยินหรือไง”เขาเดินเข้ามาประชิด มือจับต้นแขนเธอแน่น“เจ็บนะคุณยุ” “แขนของเธอยังรู้สึกเจ็บ แต่ส่วนตรงนั้นคงโดนใช้งานจนด้านชาไ

หลินจยาอวี๋ฟื้นขึ้นมาในร่างของนางร้ายผู้ทะเยอทะยาน แถมยังไปต่อกรกับนางเอกของเรื่องอย่างไม่ดูตาม้าตาเรือ จุดจบของนางจึงอนาถเหลือทน ในเมื่อรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว จะไปทำผิดพลาดซ้ำรอยเดิมทำไมล่ะ

เมื่อสามีสั่งโบยตีเพื่อเค้นเอายาถอนพิษจากนางเพื่อไปช่วยผู้หญิงที่เขารัก จนทำให้นางต้องตายมาแล้วชาติหนึ่ง คิดหรือว่า ครานี้นางจะยังหวนคืน ต่อให้ท่านสำนึกเสียใจ และต้องการให้ข้าหวนคืน ก็สายไปเสียแล้ว

“ช่อไม่แต่งนะคะหม่อมป้า” /// “ผมก็ไม่แต่งนะครับหม่อมแม่ ถ้าให้แต่งกับช่อ ผมขออยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิตดีกว่า!”

"ทะลุมิติเป็นแม่ม่ายลูกติดบ้านแตก เชอะ! ข้ามี 'ระบบห้างฯ' จะปั้นเพิงพักให้เป็นภัตตาคาร ขุนเจ้าก้อนแป้งให้แก้มยุ้ย และเลี้ยงสามีขอทานให้เป็นท่านอ๋อง! ใครขวางทางรวย แม่จะฟาดด้วยเงินตำลึง!"