นิยายติดท็อป

หัวใจของเขามีให้เพียงหญิงอันเป็นที่รัก หาใช่เมียเอกอย่างเธอไม่

ข้าไม่อยากได้เงิน... แต่ข้าอยาก... และแม่อนงค์ต้องทำให้ข้าเสร็จสม จนกว่าข้าจะพอใจ

นักเขียนโนเนมอย่างเขียนจันทร์จบชีวิตตัวเอง เพราะทนรับแรงกดดันไม่ไหว แต่ดันมาเกิดใหม่ในร่างนางร้ายเมียพระรองของนิยายที่เคยอ่าน เมียที่บทสรุปสุดท้ายต้องโดนผัวฆ่า

พี่กระเทยผู้ไม่เคยประสบพบเจอกับรักแท้ ดันประสบอุบัติเหตุถูกรถสิบล้อชนตายก่อนวัยอันควร พระเจ้าคงนึกสงสารเลยส่งให้เจ้มาเกิดใหม่ แต่ดันเป็นร่างเมียของตัวร้ายในนิยายพีเรียดยุคกรุงศรีอโยธยา

จะทำนมเเต่ดันเจอพิษหมอกระเป๋าทำให้ขิตไม่พอ ยมทูตที่มารับวิญญาณดันบอกว่าต้องกลับไปสัสางเวรกรรมเก่าให้เสร็จสิ้นก่อน เธอเลยต้องย้อนยุคมาเกิดใหม่ในร่างหญิงใจทรามที่มีผัวเป็นผีไล่อาฆาต!

เรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เเต่งขึ้นมา อาจจะนำข้อมูลในเรื่อง(รามเกียรติ์)มาบ้าง ขอให้ทุกท่านอ่านอย่างสนุก ไม่ดราม่า นะคะขอบคุณค่ะ

นักเขียนผู้เก่งกาจมากความสามารถเสาหลักของครอบครัว ทะลุมิติเข้ามาในนิยายต้องห้าม มิหนำซ้ำยังกลายเป็นเพียงตัวประกอบของนิยายที่ไม่มีตอนจบ เคราะห์ซ้ำกรรมเลวในอนาคตเธออาจจะต้องตายด้วยน้ำมือผัวตัวเองอีก

"พลอยรดา" คุณครูสาวโรงเรียนเตรียมทหารเอกชนวัย 40 ถูกฆ่าในห้องแล็บเพราะปกป้องงานวิจัยชิ้นสำคัญของโรงเรียน ใครจะรู้ ว่าเธอจะย้อนกลับมายังยุคอยุธยาแต่ไม่ใช่อยุธยาที่เธอรู้จัก ในร่างของเด็กหญิงวัย 11 ปี!

พราวพิกุลหญิงชราวัยใกล้ฝั่ง เมื่อลืมตามาดันพบว่าตนเองอยู่ในร่างแม่พิกุลในสมัยก่อน แถมไปเจอชายที่รังเกียจแม่พิกุลจนไม่อยากเขาใกล้ เอาล่ะเธอจะช่วยเป็นแม่สื่อเขากับนางในดวงใจเอง แต่ทำไมเขากลับไม่พอใจล่ะ!

ตราบใดสายน้ำตรงหน้ายังมิเปลี่ยนสี ราชาแห่งขุนเขาจักมิหยุดเข่นฆ่า แลเมื่อใดจอมราชันต้องมนตรา กำแพงแห่งนคราจักมลาย!

ความหวังดีเป็นเหตุทำให้ต้องตาลกลายเป็นคนรับเคราะห์แทน รู้ตัวอีกทีเธอก็ตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างตัวประกอบของนิยายที่แม่เคยเขียน เคราะห์ซ้ำกรรมซัดดันมาเกิดเป็นเมียบ่าวบนเรือนทาสของพระรองอีก

คำพูดของสวามีต่อมเหสีในคืนเข้าหอ "อย่าคิดว่าข้าจะแตะต้องเจ้า และอย่าได้หวังว่าจะได้ตั้งท้องโอรสให้ข้า จงใช้ชีวิตไปเฉย ๆเสีย นี่เป็นความปราณีจากสวามีของเจ้า" ทำให้มเหสีอย่างช่อฟ้าดีใจมากหลังได้ฟังจบ.

(กิน)ดุกว่านี้... ก็พี่แล้วละ

เพราะได้พลังจิตมาจากแม่ ขุนไชยะจึงหมั่นฝึกฝนอาคมให้แกร่งกล้า ในกาลหน้าจักได้เป็นจอมขมังเวท เรื่องออกเรือนนั้น มิได้อยู่ในความคิดของเขา จนได้เจอแม่ค้าสมุนไพร ความลึกลับของหล่อนทำให้เขาเกิดความสนใจทันที

เมื่อคนหนึ่งจากไป อีกคนยังอยู่เขาจึงต้องอยู่ให้ได้ และต้องทำให้ท่านหญิงที่เขารักทัดเทียมกับผู้อื่น แม้จะแลกด้วยชีวิตก็ตาม

'แม่บุหลัน' เสียงเพรียกหาที่เศร้าโศกอาวรณ์คะนึงหา นำพาให้นลินลิดาย้อนเวลามาเพื่อพานพบกับเขา โดยมีเรือนไทยริมบึงบัวเชื่อมทั้งสองยุคเอาไว้

นางมิปรารถนาเป็นเบี้ยหมากบนกระดาน นางต้องการเป็นเบี้ยรักในหัวใจเขาเท่านั้น

"ฉันมิใช่ผี! หล่อนวิปลาศหรือกระไร เป็นบุตรีบ้านไหนกันจึงได้แอบย่องมาเรือนผู้อื่น" ...หรือเพราะสมุดไดอารี่เล่มนั้นนำพาหล่อนข้ามมิติเวลามาจริงๆ!

เพราะพลังจิตที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดทำให้เธอต้องพลัดหลงมาอยู่ในยุคปัจจุบันจนโต แต่แล้ววันหนึ่งก็มีเหตุให้เธอต้องย้อนกลับไปในยุคโบราณ เธอต้องใช้ชีวิตในยุคนั้น และรับมือกับความหวานที่เกิดขึ้นในหัวใจ

ทางออกหนึ่งเดียวของคนถืออวิชชาต้องห้ามอย่างเขาคือขังรักนี้ไว้เพียงในใจ มิอาจให้ภรรยาตัวน้อยรู้ได้ว่ากำลังฆ่ากันให้ตาย เพราะรักเจ้า...ใจจะขาด