นิยายติดท็อป

ฟ้าลดาเติบโตมากับความเจ็บปวดจากครอบครัวแตกแยกต้องดิ้นรนต่อสู้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวแต่ความมุ่งมั่นเธอสร้างเส้นทางของตัวเองจนประสบความสำเร็จในการงานโชคชะตายังหันมามอบรางวัลและนั่นกลายเป็นจุดเปลี่ยนชีวิต

“ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ซะ อย่ายึดติดกับอะไรที่มันไม่ได้มีความหมาย” แววตาเธอระริกไหว “ฉันแค่เผลอ… แค่นั้นจริง ๆ อย่าคิดให้มันมากกว่านั้น”

โชคชะตาเหวี่ยง 'เกี้ยวจันทร์' กลับมาในชีวิตของ 'หิรัญ' อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง แต่เขาไม่เคยเกลียดเธอน้อยลงแม้แต่วินาทีเดียว "จนกว่าจะถึงวันนั้น ก็ทุกข์ทรมานให้มากกว่าเดิม แล้วจะไปตายที่ไหนก็ไป"

แม้จะถูกบังคับให้แต่งงานกัน แต่เธอผู้ที่อยากให้เกิดความรักระหว่างกัน แต่เขากลับไม่ยอมรับความรู้สึกนั้นและผลักไสให้ไกลตัว “เธอจะต้องเจ็บปวดอย่างที่ฉันเจ็บ ใบหยก”

มนต์จะหย่า...แล้วจะไม่กลับมาหาพี่อีก

เธอ ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีก หนุ่มหล่อที่พรากความสาวของเธอไปเพราะความเมา...ส่วนเขา ไม่เคยลืมเธอได้เลย สาวสวยหน้าหวานที่ร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างเขาทั้งคืน

ชาติที่แล้วฉันใช้ลูกและร่างกายเพื่อรั้งเขาไว้ จนสุดท้ายต้องตายอย่างโดดเดี่ยว เมื่อได้รับโอกาสครั้งที่สองรดาสาบานว่าจะไม่กลับไปเป็นของเล่นลับของเขาอีกต่อไป

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

แล้วชีวิตเล็ก ๆ ที่อยู่ในตัวเธอล่ะ เขาเคยนับว่าเป็น ‘ลูก’ บ้างไหม

นักลงทุนระดับหมื่นล้านไม่เคยซื้อของที่ขาดทุน…ยกเว้นโรงพยาบาลแห่งนี้ ที่ผมตั้งใจซื้อมาเพื่อปกป้องคุณหมอเพียงคนเดียว

"เด็กเสี่ยก็คือเด็กเสี่ย คำนี้ความหมายมันก็ชัดเจนอยู่แล้วนะว่าไม่มีสิทธิ์ได้เป็นเมีย"

เธอตายไปแล้ว… แต่กลับตื่นขึ้นมาในร่างของผู้หญิงที่เขาเรียกว่า "เมีย" ในวันที่ความทรงจำว่างเปล่า เธอพบว่าร่างนี้เป็นแค่ "นางบำเรอราคาถูกที่เขาขุดขึ้นมาจากซ่องก็เท่านั้น!"

เมื่อลมหายใจของปู่... แลกมาด้วยพันธะที่ต้องอุ้มท้องทายาทให้จอมบงการอย่างเขา 'อริศรา' จึงต้องเลือกระหว่างศักดิ์ศรีที่กินไม่ได้ หรือการเป็น 'แม่พันธุ์' ในกรงทองของ... 'สิงหราช'

ทุกความรักที่เธอเก็บรักษา… กลับกลายเป็นเศษซากใต้เท้าของเขา

"เอ็งกลับไปรอข้าที่เรือน ประเดี๋ยวข้าจะกลับไปชำระความกับเอ็ง" ว่าจบพ่อก็โอบกระชับร่างบางของสตรีที่หมดสติในอ้อมแขน เร่งม้ามุ่งหน้ากลับเรือนโดยไว ทอดทิ้งเมียบ่าวของตนให้ยืนเปียกปอนน้ำตาตกเพียงลำพัง

เขากับเธอเล่นซ่อนหากันมาเป็นสิบปี เมื่อวันที่ได้พบกันอีกครั้ง... เธอ: คุณไม่เคยมีตัวตนอยู่ในชีวิตลูกและคุณไม่จำเป็นต้องมี เขา: แน่ใจแล้วใช่ไหม

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

เขาให้เธอไปทำงานที่ต่างแดน เพื่อในขะนั้นเขาจะได้หมั้นกับผู้หญิงคนอื่นได้สะดวก

เมื่อผมตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลแล้วพบว่าตัวเองได้กลายเป็นผู้หญิง!?

หลายปีที่เขาเหยียบย่ำหัวใจ ในวันที่ความอดทนหมดสิ้น...เธอจึงยื่นใบหย่าให้เป็นรางวัล เชิญคุณกลับไปหาคนของคุณ...แล้วไปลงนรกตามสบาย