ในคืนเข้าหอ แต่เจ้าบ่าวขอนอนข้างเตียง...รังเกียจกันขนาดนั้นเลยหรือคะ คุณสามี!

หลี่ซิงอีได้แต่กำหมัดที่เมื่อถึงคราวเลือกสามี นางจำต้องมาเลือกเสิ่นอ๋องผู้ที่ชอบรังแกนางมาแต่เล็ก โดยที่มารดาของเขาให้เลือกบุรุษอื่นให้ซิงอี แต่ท่านอ๋องกลับเลือกตนเองให้นาง เขาเก็บนางไว้รังแกเล่นแน่ๆ!

หลังการหลอมรวมของ Alya ในตอนจบ Arc 6 เวลาเชิงเส้นพังทลาย และกลายเป็น Time‑Mesh เครือข่ายเวลาที่มีชีวิต ที่สามารถ “เลือก” เส้นทางของตัวเองได้ “เวลาไม่ใช่เส้น แต่เป็นเครือข่ายที่เลือกได้เอง”

วากุระ ยูกิ เด็กหนุ่มธรรมดาที่บังเอิญได้รับลูกธนูประหลาดมาจากบุคคลปริศนา ภายในโลกที่ผู้หญิงเป็นใหญ่และมากไปด้วยภัยพิบัติแห่งนี้ ลูกธนูที่เขาได้รับมาจะช่วยอะไรเขาได้บ้างนะ

“คืนหนึ่ง... เขาแค่เดินกลับบ้านช้าไปหน่อย —แล้วชีวิตทั้งชีวิตก็ถูกขายให้กับ ‘เลือด’ และ ‘เกมอำนาจ’ ใต้แสงนีออน”

รักเท่าใดยามแค้นใจกลับมากกว่า คำนี้เจี่ยอวี้หลันซาบซึ้งแล้วว่าไม่เกินจริง อดีตนางเคยรักบุรุษผู้นั้นมากเพียงใด ในวันที่ความจริงหลายอย่างกระจ่างชัดเจน ที่เคยรักมากเพียงใดกลับแค้นใจยิ่งกว่า!!

จอมพลแห่งแดนเหนือ แม้เจอคู่แห่งโชคชะตาแต่กลับไม่อาจพบพาน หนึ่งคนต้องอดทนรับการเยียวยาผ่านผู้คนมากมาย ในขณะเดียวกัน เจ้าตัวน่ารักกลับจมสู่นิทรานานกว่า 2 ปี! ตื่นมาอีกทีก็ได้สามีตัวเป็นๆ!

จะบอกว่าที่ข้านอนซมอยู่บนเตียงเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะบาดเจ็บจากเหตุการณ์นั้น แต่เป็นเพราะคลอดลูกหรือ!!

เสวี่ยจวินถูกกล่าวหาว่าเป็นหมัน นางถูกถอนหมั้น ก่อนบิดาจะส่งให้ขุนนางกักขฬะเพื่อแลกกับตำแหน่งขุนนาง นางถูกย่ำยีจนแหลกสลาย ได้เกิดใหม่ครานี้นางจะไม่ปล่อยให้พวกมันเสวยสุขอีกต่อไป!

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

มองเห็นอนาคตการตายของผู้อื่นไม่พอ ยังรับรู้ว่าตน 'เซี่ยชิงเหยา' เป็นตัวละครหนึ่งในนิยาย มิหนำซ้ำนางเอกของเรื่องยังไม่ธรรมดา เป็นถึงนักเขียนนิยายที่ต้องการให้เธอตายตลอดเวลาอีกต่างหาก บ้าที่สุด!

"ลองนายลวนลามมากกว่านี้...ฉันจะดูดเลือดจนหมดตัวเลย! ” / “...กว่าเลือดจะหมดตัวฉันคงจะเอาเธอจนหมดแรง”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

เพราะรักจึงทุ่มเท สุดท้ายกลับไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจ เจียงหลินได้โอกาสครั้งนี้ย่อมสอนให้เขาได้รู้ สิ่งใดให้ไปต้องทวงคืน!

“ทอฝันก็เป็นได้แค่เมียในฝัน ที่ทีฆทัศน์ไม่ปรารถนาอยากจะได้มาเป็นเมียที่มีตัวตนจริง ๆ ในชีวิตเขา”

ทางเข้าแห่งนี้ ว่ากันว่า สตรีทั่วหล้าล้วนแต่อยากก้าวเข้าไป ทว่าข้ากลับคิดว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่น่าอภิรมย์เลย แล้วเหตุไฉนโชคชะตาตัวประกอบเช่นข้า กลับต้องพบเจอเรื่องยากลำบากเช่นนี้กันเล่า

หลินซีตื่นขึ้นมากลาง “หุบเขาสิ้นสูญ” ดินแดนที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรระดับตำนานและเป็นจุดตายที่ชาวยุทธ์หวาดกลัว แต่แทนที่จะได้ตัวช่วยแบบโกงๆอย่างระบบฝึกเซียน มิติฝึกเทพ ไหนเลยนางกลับได้ “ระบบร้านขายของชำ”

“เมื่อมนุษย์สร้างพลังงานที่ไม่ต้องพึ่ง AI… พลังงานนั้นกลับ ‘ตื่น’ และตั้งคำถามว่า ใครกันแน่ควรเป็นเจ้าของอนาคตของมนุษยชาติ” "อำนาจที่แท้จริงไม่ใช่ข้อมูล แต่คือพลังงาน"

“เป็นแค่เมียบำเรอ อย่าริอ่านผยองทำตัวสูงส่งนักเลย” “ไม่ว่ามึงจะยิ่งใหญ่คับฟ้าในเผ่านี้สักแค่ไหน กูก็เอาตีนเหยียบหน้ามึงได้ก็แล้วกัน” “หึ มึงก็เหยียบกูได้แค่ตอนที่ถูกกูจับกระแทกอยู่เท่านั้นแหละ”