เขาคือเดือนวิศวะโยธาที่ไม่ได้ให้ เกียร์ แต่กลับยื่น ลูกดิ่ง ให้แทนใจ พร้อมคำพูดที่ว่า “อยากให้เธอเป็นศูนย์กลางของเขา”

หากย้อนเวลากลับไปได้... ฉันจะแก้แค้นพวกมันที่ทำร้ายฉันอย่างสาสม!

สาวใหญ่นักธุรกิจร้อยล้านที่แสนขี้เหร่ ถูกดูแคลนเรื่องหน้าตาจึงเดินทางไปศัลยกรรมที่เกาหลี แต่หัวใจวายตายก่อน แล้วดันมาเข้าร่างเด็กสาวแสนสวยที่ตกน้ำตาย ถึงจะลำบากก็ไม่เป็นไร สวยไว้ก่อนก็พอ

พี่ชายจ๋า หิวไหมจ๊ะ ร้านของซีซีมีแต่ของอร่อยนะ พี่ชายจะไม่ลองแวะหน่อยหรือจ๊ะ

นี่เป็นแค่เรื่องแต่งนะครับ จอยๆ

ไม่อยากจะเชื่อว่าไก่ยักษ์ที่พ่อได้มาแบบปริศนาจะกลายร่างเป็นมนุษย์ที่หล่อเหลา “ตั้งแต่พบกับเจ้าไก่นี่ ทำไมเราถึงได้เจอแต่เรื่องแปลก ๆ อยู่ตลอด ตกลงนายเป็นไก่นำโชคหรือนำพาอะไรมาให้กันแน่”

"งั้นเธอก็บอกแม่เธอสิว่าเลิกขายเธอให้พ่อฉันสักที"

โชคชะตาเล่นตลกอะไรกัน เหตุใดต้องพรากพวกเราจากกัน

องค์หญิงไป๋หลานโดนรอบทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส แต่พอลืมตาขึ้นมานางกับเจอบุรุษรูปงามที่ช่วยชีวิตของนางไว้ นางต้องปกปิดตัวตนไว้โดยหารู้ไม่ว่าเฟิ่งหวงมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่...“ข้าอยากชิมน้ำของเจ้าแล้ว”

"ผมชอบคุณเซลีน ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหน้า"

หายจากกันไป5ปี เจอหน้ากันอีกทีความรู้สึกที่มีก็ไม่เหมือนเดิม... ต่างคนก็ต่างไม่ได้มองว่าอีกฝ่ายเป็นเด็ก ความใกล้ชิดสนิทสนมจึงพาเขาสองคนก้าวสู่ความสัมพันธ์สุดลึกซึ้ง

การเดินทางนั้นมีเริ่มต้นและจุดจบ แต่แค่ว่าเราไม่รู้ว่ามันจะไปจบที่ตรงไหนเท่านั้น

“หันปืนเข้าหาเมีย มึงเป็นผัวประสาอะไรวะ” “ผัวที่เมียอย่างมึงชอบบอกหย่าผัววันละร้อยล้านรอบอย่างมึงนี่ไง”

ในเมื่อเขาเป็นบุรุษแท้ไฉนเลยจะมาแพ้ใจหวั่นไหวให้กับองครักษ์หน้าหยกไปได้เล่า สำหรับนางเพื่อบ้านเมืองแล้ว จะทำเสืออย่างเขาให้กลายเป็นแมวได้หรือ หากแต่เจ้าบ้านี่ ชอบนางที่เป็นชายหรือเป็นหญิงกันแน่นะ!

มาโคโตะ เด็กมหาลัยที่ตายจากอุบัติเหตุแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของคนที่ตัดสินใจจบชีวิตของเองลง ในชีวิตใหม่นี้เขามีสิ่งต่างๆที่กำลังจะต้องเผชิญ และ มีการผจญภัยครั้งใหม่

ลู่เหม่ยหลิน หญิงสาวกำพร้า บิดามารดาเสียไปหมดแล้ว นางอาศัยอยู่กับฮูหยินไป๋ในจวนเสนาบดี แต่บุตรชายของนางที่เป็นเสนาบดีหนุ่มที่มีนามว่า ไป๋หย่งเล่อ เกลียดชังนางยิ่งนัก เขามองว่านางแย่งความรักบิดามารดาขอ

รักมั่นคงแปดปีไม่ได้ทำให้นางถูกมองในแง่ดี แต่กลับถูกประณามว่าเป็นมารที่จองผลาญทำลายชีวิตเขาให้พังย่อยยับ

หลงจนหัวปักหัวปำ ก็ยังไม่พอกับความต้องการที่มีต่อเธอ

เขาหล่อแต่เขาเย็นชาเหลือเกิน แต่!!!ไม่เป็นไร ยังไงหนูก็จะตื๊อไปเรื่อยๆ

"อย่ายั่วกันนักสิ ถ้าฉันทนไม่ไหวอย่ามาว่ากันนะ" อติกานต์ยังคงดิ้นเร่าเพราะไม่สบายตัวโดยไม่รู้เลยว่าอันตรายกำลังจะมาถึงตัว "ร้อน! ทำไมมันร้อนอย่างนี้เนี่ย"