เพียงแค่เห็นรอยยิ้มสดใสของเธอก็ทำเอาใจเขาสั่นไหว...

ใครจะไปคิดแค่รำเกิดใหม่เป็นบุตรทศกัณฐ์อย่างงงๆ

อวี้จินจะไม่ใช่เหยื่ออีกต่อไป!

คนที่คุณเคยเกลียดที่สุด กลับเป็นคนที่อยู่เคียงข้างคุณ แม้ในวันที่จากไป เมื่อได้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง เขาจะสามารถยอมรับชายที่แสนดีคนนั้นมาเป็นคนรักได้ไหม...หวนคืนอีกครั้ง ฉันกลับมาเพื่อนายคนเดียว

ผมมาโผล่ในมังฮวายอดฮิต Lookism ผมรู้ว่าโลกนี้มันอันตราย และผมก็ไม่ใช่ตัวเอก แต่ผมไม่ธรรมดา ผมมีระบบซิมมูเลเตอร์ที่สามารถจำลองอนาคตตัวเองได้เรื่อยๆ แต่เปิดมาก็ต้องกลายเป็นลูกกระจ๊อกก่อนเลย

จะแปลต่อจากตอนที่ 19 หรืออยู่ในตอนที่ 19 ของมังงะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน แค่อ่านคร้าวๆ ขอย้ำอีกที แปลจากกูเกิ้ลอัตโนมัติ

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

"คนอื่นสู้เพื่อบัลลังก์เหล็ก แต่ข้าสู้เพื่อพายแอปเปิ้ล... ใครขวางทางกิน มีกินหัว!"

"เมื่อนักนิติเวชสาวจอมแสบทะลุมาเป็น 'คุณหนูตัวร้าย' ในนิยาย พร้อมของแถมเป็นการสื่อสารกับวิญญาณ... จื่อเหยาจะทำอย่างไร? เมื่อคดีก็ต้องไข อีกทั้งยังต้องมารับมือกับ 'ตัวร้าย' ที่ปักธงเธออย่างไม่รู้ตัว!

"ถ้านี่คือสิ่งที่เพื่อนทำกันได้ กูก็จะเป็นเพื่อนมึงแบบนี้ต่อไปนี่แหละ" เมื่อ 'ไอ้เสือ' ตัดสินใจฝ่าเขตเฟรนด์โซน แล้วเจ้าของชื่อไลน์ 'พี่ใหญ่' ที่เพื่อนทั้งกลุ่มเป็นห่วง จะรับมือไหวรึเปล่า?

คุณเพื่อนสมัยเด็กที่เหมือนจะเจอเรื่องวุ่นวายตลอดเวลา ถึงแบบนั้นก็ดูน่าสนุกดีนะ

❛เกวนนีล❜ เป็นเจ้าหน้าที่แผนกตัวร้าย แต่ใครจะไปรู้ว่าระหว่างลาพักร้อนเขาจะถูกไวรัสเล่นงาน ต้องผูกติดกับระบบนายเอกเจ้าน้ำตาสายดราม่าที่มีผัวโบ้!?

ดวงตาสีเขียวมรกตลึกล้ำของเธอซ่อนความลับที่แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่อาจหยั่งถึง… คอร์ดิเลีย ฟลอเรนต์ เด็กสาวผู้งดงามดุจภาพฝัน แต่กลับเปี่ยมไปด้วยปริศนาและเงื่อนงำที่รอวันถูกเปิดเผย

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

'ลูก' คือสิ่งเดียวที่ร้อยรัดเธอและเขาเอาไว้ด้วยกัน...

จากจุดสูงสุดสู่จุดต่ำสุด การเดินทางจากเมืองหลวงศรีวิไลสู่ดินแดนรกร้างที่เหน็บหนาว ชายาที่แสนชังกลายมาเป็นมารดาของเมือง บุตรคนที่1 ที่2 ที่3....

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

แค่เล่นเกมแล้วโม้มากไปหน่อยก็ทะลุมิติได้ แถมยังมาอยู่ในฐานะตัวประกอบตายไวที่ไม่มีพรสวรรค์อะไรอีก เขาก็ทำได้แค่กอดต้นขาศิษย์น้องเพื่อให้รอดชีวิตเสียแล้ว ถึงแม้ตอนนี้ต้นขาข้างนี้จะผอมแห้งไปหน่อยก็ตาม

เมื่อเชฟมิชลินหลุดไปโลกเซียนพร้อมระบบหน้าเลือด! เปิดร้านหม้อไฟอยู่ดีๆ ไหงจอมมารต้องมานั่งล้างจานใช้หนี้ ส่วนศิษย์เอกฝ่ายธรรมะกลายเป็นเด็กเสิร์ฟไปได้ล่ะเนี่ย!?

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ซูเหม่ยจึงถูกสังหารซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีวันจบสิ้น จนมาถึงวังวนครั้งที่เก้าสิบเก้าที่ทุกสิ่งเริ่มเปลี่ยนไป นางจะสามารถหลุดพ้นจากวังวนแห่งความตายเหล่านี้ได้หรือไม่...