จินกู้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของหญิงสาวชื่อเดียวกัน บนดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยมลพิษ โชคดีที่เธอได้รับ 'ระบบพาราไดซ์' มาจึงทำให้เธอมีตัวช่วยในการเอาชีวิตรอดบนดาวดวงนี้

เมื่อ “ม่อซูเหยา” ขุนนางหญิงผู้ทรงอำนาจสิ้นใจลงด้วยน้ำมือของบุรุษที่นางรักที่สุด นางนึกว่าทุกอย่างได้ปิดฉากลงแล้ว... หากแต่โชคชะตากลับไม่ปล่อยให้นางหลุดพ้น เหวี่ยงนางให้ฟื้นขึ้นในร่างของนางร้ายในนิยาย

ข้าเคยเป็นทุกสิ่ง... จึงเลือกที่จะไม่เป็นอะไรเลย ข้าเคยไร้ราก... จึงกลับมาเพื่อสร้างรากจากเถ้าธุลี "หลัวเทียน" ไม่ได้กลับมาเพื่อทวงบัลลังก์... แต่กลับมาเพื่อสร้างเต๋าที่แม้แต่บัลลังก์สวรรค์ก็ไม่มีปัญญ

ชาติก่อนเสิ่นเยี่ยนถูกตราหน้าว่าสตรีชั่วช้ามารดาแห่งแผ่นดิน ถูกกล่าวหาว่าฆ่าองค์รัชทายาทที่ยังเป็นทารกเพราะความทะเยอทะยาน ครอบครัวถูกประหาร ตระกูลเสิ่นล่มสลาย สุดท้ายวิญญาณของนางหวนกลับมาอีกครั้ง

เขาโหดเหี้ยมเย็นชาทว่าหลงรักนางตั้งแต่แรกเห็น แต่ชายหนุ่มแสดงออกไม่เป็นจึงตั้งใจแกล้งนางเล่น เรื่องอะไรจางฉิงจะยอมให้เขารังแกอยู่ฝ่ายเดียว นางจะทำให้เขาหลงหัวปักหัวปำเลยคอยดู

นางเคยเป็นสตรีไร้เดียงสา ทว่าบัดนี้...นางไม่ได้ไร้เดียงสาอีกต่อไป นางคือหมาก แต่ไม่ได้มีไว้ให้ใครวางตามอำเภอใจ เพราะหมากกระดานนี้...นางจะเป็นผู้เดินเอง

นางผ่านมาสองชาติภพ ล้วนถูกนางเอกแย่งความรักไป ในชาติที่สามนี้นางจะขอร่วมมือกับตัวร้าย ไม่ให้นางเอกทำลายชีวิตอีก!

เมื่อนักเขียน..ต้องเข้ามาใช้ชีวิตในนิยายแนวทะลุมิติที่เกิดดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาในชั่วข้ามคืนของตัวเอง ทางรอดนั้นง่ายมาก แต่ดันพลาดตั้งแต่ต้นเรื่อง !

คนโง่แบบนี้ก็มีด้วย! รักพระเอกจนหัวปักหัวปำ แต่ตัวเองกลับโดนไล่ออกจากหมู่บ้าน แถมยังชื่อเย่หน่วนเหมือนกันกับเธออีกต่างหาก รับไม่ได้เลยจริงๆ!

“เซียวอวิ๋น” ทะลุมิติมาต่างโลก หวังว่าจะได้พบระบบโกงเทพแต่กลับคว้าน้ำเหลว เขาจึงมุ่งหน้าเข้าสำนักกระบี่วิญญาณ หวังบำเพ็ญเพียรด้วยตนเอง

เบื้องหลังหอหมอกพิรุณ เป็นเพียงคุณชาย(แสร้ง)เสเพลคนหนึ่งเองหรือ!

ทำดีแทบตาย แต่สุดท้ายผู้ชายมันไม่รักดี ก็รักมันร้าย แล้วทำไมเธอต้องทน!!! หาใหม่ไปเลยสิคะ ตัวมัมตัวแม่แห่งวงการอย่างเธอน่ะ...สวยเลือกได้!

"หรูเอ๋อร์ หลานจงฟังป้าให้ดี ในวังหลังแห่งนี้ บุปผาใดไร้พิษหนาม ยากนักที่จะหยั่งรากลึกลงดิน หากเจ้าต้องการแตกกิ่งก้านเบ่งบานมิรู้โรย จงฝังกลบพวกนางเสียก่อนที่พวกนางจะดึงเจ้าลงสู่โคลนตม"

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

นางใช้ยาปลุกกำหนัดเพื่อผูกมัดเขาด้วยการมีบุตรแต่เขากลับทอดทิ้งนางไปยังชายแดนอย่างไม่ใยดี กลับบ้านปีละครั้งยังวิ่งไปหาคนรักเก่าที่แต่งให้น้องชาย หัวใจนางจะทนไหวหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็อย่าหาว่านางร้าย

ลู่หนิงจินสิ้นใจ ได้เข้ามาอย๋ในร่างของหญิงสาวชื่อเดียวกัน ที่ป่วยตายขาดสารอาหาร แถมที่บ้านยังจนถึงจนมากในยุคโบราณ นางจะทำยังไงให้ครอบครัวกลับมากินดีอยู่ดีอีกครั้ง อย่างน้อยได้นอนดีๆได้หรือไม่

นาวาชอบกินของอร่อย แต่อาหารไม่อร่อยเลยชอบทำของไว้กินเอง แต่ไหนเลยว่าความอร่อยนั้นจะตกรูมเมทบางคนได้

"จากวันสิ้นโลกที่ทุกสิ่งพังทลาย สู่ยุค 70 ที่อดอยากแร้นแค้น... 'หลินมู่' ไม่เคยคิดว่าการเก็บเด็กชายผอมโซคนหนึ่งมาเลี้ยงดู จะเป็นการ 'ปลูก' เมล็ดพันธุ์แห่งความรักที่จะเติบโตและผลิบานในใจเขาไปตลอดกาล

ยิ่งข้ารักท่านมากเท่าไร ข้าก็ยิ่งแค้นท่านมากเท่านั้น

เขาเข้าหาเธอเพราะมีจุดประสงค์แอบแฝง โดยที่เธอไม่เคยรู้ แต่เมื่อเธอได้รู้ความจริง เธอก็เลือกจะตัดขาดเขาทันที