เขาคือเสือเถื่อนผู้ครองลุ่มน้ำ สิงห์ผู้เกลียดเลือดน้ำเงิน ! เธอ... หม่อมราชวงศ์ผู้ดีพระนคร ถูกพ่อขายเป็นเมียโจร ไฟแค้นกับไฟรักปะทะเดือดกลางเรือนโจร สุดท้าย…หัวใจใครจะพ่ายให้ใครก่อน?

บางคนบอกว่าเรื่องของเธอคือตำนาน เป็นความรักที่แสนมั่นคงและซื่อสัตย์ บางคนนำเรื่องเธอไปเผยแพร่เป็นละครหรือภาพยนตร์ น้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับเธอ เข้ามาสิ.. แม่นาคตัวจริงจะเล่าให้ฟัง

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ

หลานสาวที่ไร้ค่าในสายตาทุกคน แท้จริงคือมหาเทพจากยุคหายนะ จอมพลผู้ไม่ต้องการแต่งงาน กลับถูกเธอจับหัวใจได้ทีละน้อย… ความลับที่ทั้งสองเก็บงำ อาจพลิกชะตาจักรวรรดิทั้งจักรวาล

เมื่อบุญหนุนนำส่งฉันให้กลับมาในชาติก่อนของตัวเอง ฉันก็จะเดินหน้าใช้ชีวิตอย่างมีสีสันให้สมเป็นสาวผู้แสนเฉิดฉันแห่งพระนคร 2501 ให้ดู

แอบรักเขามาตั้งสิบปี พอโอกาสมาถึงมือ ยังไงก็ต้องคว้าไว้ ไม่ปล่อยไปแน่นอน!

" นี่บาคุโกไม่ชอบอะไรที่สุดหรอ " " เธอ ฉันไม่ชอบเธอที่สุดยัยบ้า เลิกวอแวสักที! น่ารำคาญ!!! " " หรอ แต่ว่านะ ฉันโคตรชอบบาคุโกเลย " " ...... " " แกล้งสนุกดี " " ยัยบ้า!!! เธออยากโดนฉันอัดจริงๆสินะ!!! "

บุรุษหนึ่งขึ้นชื่อว่ามีดวงชะตากินเมีย หนึ่งสตรีขึ้นชื่อว่าเป็นม่ายขันหมาก หากได้มาร่วมเรียงเคียงหมอนกลับกลายเป็นคู่สร้างคู่สมแห่งพระนคร

"ผมไม่โง่ให้ใครจับทำผัวหรอก!" "อย่าห่วงไปเลยค่ะคุณแสน เพราะฉันเองก็ไม่เคยอยากได้ผู้ชายชื่อศตวรรษเป็นสามี!" "นภัสสร!"

“นารัน เจ้าเป็นดวงดาวส่องทางตลอดไปนะ ข้าจะใช้แสงดาวของเจ้านำทางไปในที่ที่มีความสุข” น้ำเสียงนั้นอ่อนโยน นุ่มนวล สายตาที่ทอดมายังนารันหวานละมุน เมื่อนารันมองสบตา ใจวาบหวามหวิวไหวอย่างบอกไม่ถูก

ฟู่เยี่ยนเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเธอกลับมาจากเลิกงาน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา เธอกลายเป็นเด็กสาวในชนบทจากปี 1970 เธออยากใช้ชีวิตสบาย ๆ แบบนี้

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

เธอถูกบังคับให้แต่งงานแทนพี่สาว โดยมีเงื่อนไขจะหย่าได้หลังครบ 1 ปี ดังนั้นเธอจึงเป็นได้แค่ภรรยาที่เขาไม่เคยรัก ไม่คิดผูกพัน รอแค่วันหย่าเท่านั้น!!

“ภูรู้มั้ยความสุขในชีวิตคนเราก็เหมือนไอติม ไม่รีบกินไอติมก็จะละลาย ความสุขก็เหมือนกันนะ อะไรที่มีความสุขก็ควรรีบตักตวงไว้” “ผมเป็นความสุขของพี่งั้นสิ” "ใช่ อย่ารีบละลายล่ะ"