ในยุคดวงดาวอันห่างไกล ผู้คนส่วนใหญ่ไม่แม้แต่จะรู้จักวิธีทำอาหารปรุงสุกเลยด้วยซ้ำ แต่ จู่ๆ ก็มีสตรีมเมอร์ประหลาดคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสตรีมทำอาหารรสเลิศในเกม!

เธอคือนางร้ายที่ควรจบไม่สวยไปแล้ว… แต่กลับตื่นขึ้นมา หลังตอนจบของนิยาย พร้อมเจอพี่ชายของนางเอก อดีตตัวประกอบผู้แสนดีแต่ รวยเวอร์ และครั้งนี้… เธอจะไม่ง้อรักพระเอกนิสัยเสียอีกต่อไป!

ความรัก...ไม่ว่าจะได้รับการยอมรับหรือไม่ แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้วก็ยากเกินจะผลักไสให้พ้นไปจากหัวใจ เมื่อรักแล้วก็ต้องทำตัวเองให้ดีพอจะยืนข้าง ๆ เขาได้... นัทธมนเตือนตัวเองด้วยคำนั้นมาตลอด

เธอตื่นขึ้นมาในร่างของนางร้าย เธออยู่ในชุดเจ้าสาว.. เจ้าบ่าวคือแม่ทัพ...ผู้ที่เกลียดเธอจนไม่ยอมมองหน้า และชีวิตในเรือนท้ายจวน มันคือขุมนรกที่ทุกคนจ้องเหยียบเธอให้จมดิน "นี่มันอะไร..." เสียงของตั

เพียงความเข้าใจผิดเล็กน้อย ทำให้นางให้การสนับสนุนเขาและหลงไปในคำหวานของเขา จนถูกหลอกใช้เป็นหมากในเส้นทางแย่งชิงอำนาจในเมืองหลวง เมื่อนางหมดประโยชน์ก็ สังหารอย่างไร้เยื่อใย…

ชาวโลก 1,000 ล้านคนได้ข้ามมิติมาต่างโลกในฐานะลอร์ด แต่ละคนต้องสร้างดินแดนของตัวเองเพื่อช่วงชิงความเป็นใหญ่ในโลกอันแสนโหดร้ายนี้ เล่ยเซียวคือหนึ่งในลอร์ดเหล่านั้น แต่เขาก็มาพร้อมกับพรสวรรค์นิ้วทองคำ!

ซุปตาร์สาวต้องมาตายอย่างไม่ทันตั้งตัว ความอาฆาตแค้นจึงลุกโชนนำพาวิญญาณให้ไปเข้าร่างดาราตัวประกอบสุดฉาว!

การเป็นผู้ส่งสารของพระเอก และนายเอกในนิยายเรื่องนี้ ช่างเปลืองเนื้อเปลืองตัวจริง ๆ

เมื่อราชโองการพระราชสมรส จู่ ๆ ก็หล่นมาใส่ศีรษะ ที่เยว่อวี้เสวี่ยทำได้ คือเป็นภรรยาผู้เพียบพร้อม?

ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 ปี เจอกันอีกทีเขากลับบอกเธอว่า “ขอจีบนะ” แล้วแบบนี้จะให้เธอตอบเขาว่ายัง

ผมลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมาในช่วงแรกของวันสิ้นโลก มิหนำซ้ำยังถูกระบบที่ไม่มีประโยชน์อะไรเกาะติดแถมบังคับให้ไปช่วยชีวิตพระเอกอีก!

องค์ชายผู้สูงศักดิ์ ถูกใส่ร้ายจนสิ้นชีพ ตื่นขึ้นมาในร่างเด็กหนุ่ม ท่ามกลางโลกที่ล่มสลายเพราะ เจียงซือ "ตายแล้วยังต้องมาวิ่งหนีอะไรอีกเนี่ยชีวิต ข้า!!"

“อย่าคิดว่าการก้มหน้าปักผ้าสักผืนสองผืนจักทำให้ข้าลืมสันดานแท้ของเจ้าได้ ไม่ว่าหน้ากากใด เจ้าก็ยังเป็นหญิงโอหังที่ข้าเกลียดชังที่สุดอยู่วันยังค่ำ” "ทำไมข้าต้องทะลุมิติเข้ามาเป็นเมียไอ้พระเอกผีดิบด้วย"

“ผมขอถามเพื่อความแน่ใจ ตัวร้ายที่ว่านั่นเป็นผู้หญิงใช่ไหม?” [ โฮสต์ถามอะไรแบบนั้นกันครับ ] “ถ้าเป็นผู้หญิงก็พอจะง่ายอยู่บ้าง โล่งอกไปที” [ไม่ว่าจะนอนคิดหรือว่าตีลังกา ตัวร้ายก็ต้องเป็นผู้ชายอยู่แล้ว]

เรื่องราววุ่นวายคุณชายใหญ่แห่งจวนแม่ทัพ ที่ถูกลอบสังหารในคืนก่อนวันแต่งงาน ทำให้กลายเป็นวิญญาณแค้นเร่ร่อน กับหมอผีหนุ่มหรูปงามปากร้ายที่สุดในใต้หล้า... ที่จับผีแค้นมาใช้งาน...

หลิงไฉ่หง นักแสดงสาวชื่อดังรถคว่ำได้รับอันตรายถึงชีวิตต้องย้อนไปอยู่ในร่างภรรยาตัวร้ายของผู้พันหวังในยุค80 ที่ใคร ๆ ก็รังเกียจในความร้ายกาจ เธอจะทำเช่นไร แต่เธอไม่กลัวหรอกเพราะในมิติมีทุกอย่างครบไปกัน

ขยะแขยงโอเมก้ามาทั้งชีวิต แต่ดันติดใจโอเมก้าตาบอดจนโงหัวไม่ขึ้น 'แรก ๆ เรียกมันไอ้ชั้นต่ำ หลัง ๆ แทบคลานให้มันเหยียบ'

เธอผิดหวังจากรักแรกเลยดื่มเหล้าเข้าผับแล้วหลับไม่รู้เรื่องตื่นมาอีกทีได้กินของดีวิศวะใหญ่ยาวขาวอร่อย "เมื่อวานหอบเสื้อผ้ามาหาฉันร้องห่มร้องไห้บอกผัวเทวันนี้ระริกระรี้ได้ผัวใหม่"

เจียวเจียวเด็กน้อยที่ผลัดถิ่นมายังดินแดนที่ห่างไกลสถานที่เต็มไปด้วยเหล่าออร์คผู้แข่งแกร่งเมื่อต้องถูกเลี้ยงดูโดยเหล่าบุรุษผู้หยาบกระด้าง เธอที่ฝันอยากจะเป็นสาวอ่อนหวานต้องน้ำตาตกใน หนูไม่อยากฝึกแล้ว!!

อากาศร้อนขึ้นจนทำให้โลกกลายเป็นทะเลทรายอันแห้งแล้งน้ำก็เริ่มหายไปจนขาดแคนและมีการกล่ายพันธุ์เพื่อมีชีวิตรอดจากโลกแห่งทะเลทราย “เราต้องไปที่นั้นกัน” “อืมไปกันเถอะ”