เรื่องราวที่ผ่านมาแล้ว 10 ปีกลับกลายเป็นตำนานเล่าขานของผู้อยู่เบื้องหลัง ชื่อของนางยังคงสถิตย์ ณ อยู่ที่แห่งนั้นในฐานะแสงสว่างของโซลโซไซตี้ และทุกคน..ยังคงรอคอยการกลับมาของนางเสมอ

สตรีที่หาความงามไม่พบอย่างนาง จะเอาชนะใจสามีผู้แสนเพียบพร้อมได้อย่างไร? แค่เขาไม่เห็นเตะโด่งนางออกจากจวนก็ดีมากแล้ว 'คนไม่งามอย่างนางก็สมควรอยู่ท้ายจวนสินะ'

นะครับ...แม่ไม่อยากลองเหรอ

รู้สึกเหมือนกันไหม .เพทายเอ่ยถามเพื่อนสาวคนสนิทที่ชื่อปลายฝนที่ดันเกิดวันเดียวกันเดือนเดียวกันและปีเดียวกัน...แถมยังใช้ชีวิตร่วมกันมาแต่ลืมตาดูโลกเลย..

"น้องภามอยากมีพ่อเพราะน้องภามอยากขอน้องจากพ่อทำไมแม่ต้องว่าน้องภามด้วย"ปัญหาชีวิตของเด็กวัย 4 ขวบกับปัญหาชีวิตของผู้หญิงวัย 26 ปี กับผู้ชายวัย 38 ปีมันช่างต่างกันเหลือเกิน...

“อาลักษณ์หญิง ยามที่เจ้ามองนางกำนัลบุปผาไร้อาภรณ์ โปรดใช้สายตาเช่นนั้นมองข้า!”

จะให้ก้มลงกราบตีนพี่ก็ได้ จะให้เฉินเป็นหมาเฉินก็จะยอม!

หลงรัก...ทั้งที่รู้ว่าอันตราย! เมื่อนักเลงกระหายเลือดใจสั่นกับนักศึกษาหนุ่ม หลุมรักต้องห้ามครั้งนี้จะเอาชนะโลกมาเฟีย หรือถูกเผาผลาญด้วยไฟแค้นกันแน่?

Fixer Grade 7 กำลังเดินทางกลับบ้านจากร้านอาหารโปรด บังเอิญเจอ 'เพื่อนเก่า' แล้วโดนลากให้ไปทำงานกับ 'คุณหนู' ที่ซากบริษัท L corp. ในฐานะพ่อบ้าน

ร่างของนางจึงถูกฉางชิงทาบทับเอาไว้เสียแนบสนิท อีกทั้งมือใหญ่ของเขายังวางอยู่บนอกอวบอึ๋มของนางอีกด้วย! “เจ้า…อ๊าก!!” อันฉีที่เห็นสภาพของตนเต็มตา นางปล่อยหมัดตรงเข้าที่ใบหน้าของบุรุษเหนือร่างเสียเต็มแรง

“บ้านร้างที่ไร้ผู้คน... แต่ไม่เคยไร้เสียง” เมื่อนักเขียนสาวเดินเข้าสู่บ้านต้องห้าม เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจ แต่สิ่งที่เธอพบกลับไม่ใช่แค่ความทรงจำเก่า...

ใครจะไปคิด ว่าการบังเอิญไปเก็บดอกไม้ที่ใครบางคนเผลอทำตกเอาไว้จะมีแวมไพร์มา ‘จองรัก‘ จองผลาญไปตลอดกาล ‘เจ้าเป็นว่าที่ชายาของข้า จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง หรือต้องให้ข้าเสกทายาทเข้าท้องเสียก่อน’

“มึงโง่ หรือว่าอะไร ผู้หญิงที่เห็นนั่นน่ะดูไม่ออกหรือไง?....โสเภณีไงล่ะอีโง่" “ไม่ได้นะ...ไม่ได้ บัวกำลังท้อง ป้าชื่นบอกว่าจะให้บัวมาทำงานล้างจานไม่ใช่เหรอ?” “อีป้าชื่นย้อมแมวกูซะแล้ว"