- 37
- 1.4K
- 0
- 0 (0)
พลอยดาวบอกแล้วไงคะ ว่าพลอยดาวชอบพี่ภู รักพี่ภู ดังนั้นพลอยดาวจะแต่งงานกับพี่ภูให้ได้!!!
พลอยดาวบอกแล้วไงคะ ว่าพลอยดาวชอบพี่ภู รักพี่ภู ดังนั้นพลอยดาวจะแต่งงานกับพี่ภูให้ได้!!!
สวี่หนิงทะลุเข้ามาในนิยายพบว่าสามีที่ไม่แม้แต่จะพูดคุยกันที่แท้จะกลายเป็นท่านเสนาบดีใหญ่ตัวร้ายในอนาคต แต่สภาพตอนนี้ข้าวจะหุงก็ยังไม่มี หนทางที่จะเอาตัวรอดคือเกาะขาสามีตัวร้ายผู้นี้ด้วยการทำให้เขาอิ่ม
บางคนบอกว่าเรื่องของเธอคือตำนาน เป็นความรักที่แสนมั่นคงและซื่อสัตย์ บางคนนำเรื่องเธอไปเผยแพร่เป็นละครหรือภาพยนตร์ น้อยคนนักที่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับเธอ เข้ามาสิ.. แม่นาคตัวจริงจะเล่าให้ฟัง
"ฉันไม่ใช่ของสาธารณะ" "แล้วเป็นของใครมิทราบ" "ของเธอไง" (หวงน้องสาวเพื่อนท่าไหน ให้ได้เป็นเมีย?)
'เพราะมองเห็นวิญญาณ' จึงทำให้ดอกเหมยต้องย้อนยุคเข้าไปอยู่ในร่างเจ้าของวิญญาณนั้น สลับร่างน่ะไม่ว่าแต่ทำไมต้องไปตื่นในจวนบุรุษ! หนำซ้ำยังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีไร้ยางอายอีก ไม่ได้สินางต้องหาตัวช่วยด่วน
“ไหน ๆ ก็จะหมั้นกันอยู่แล้ว งั้นเรามา.....กันก่อนดีไหม”
บุรุษหนึ่งขึ้นชื่อว่ามีดวงชะตากินเมีย หนึ่งสตรีขึ้นชื่อว่าเป็นม่ายขันหมาก หากได้มาร่วมเรียงเคียงหมอนกลับกลายเป็นคู่สร้างคู่สมแห่งพระนคร
‘ลมหนาว’ สาวสองที่ตายจากโลกปัจจุบันที่ไม่อาจสมหวังในความรัก เมื่อได้รับพรให้ได้เกิดใหม่อีกครั้งในร่างของภรรยาขี้โรคในยุคยากจนข้นแค้นยังดีที่มีมิติติดตัวมา ไม่ว่าอย่างไรชาตินี้ “ต้องรอดและสมหวังให้ได้”
หลานสาวที่ไร้ค่าในสายตาทุกคน แท้จริงคือมหาเทพจากยุคหายนะ จอมพลผู้ไม่ต้องการแต่งงาน กลับถูกเธอจับหัวใจได้ทีละน้อย… ความลับที่ทั้งสองเก็บงำ อาจพลิกชะตาจักรวรรดิทั้งจักรวาล
จะไสยหรือจะเสว... เดี๋ยวได้รู้กัน!
ข้ากลับมาไม่ทันแก้ไขเรื่องเลวร้ายได้แต่ทำตัวบื้อใบ้เช่นเดิม แต่ข้าจะไม่เดินไปตามเส้นทางเดิม ข้าจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ข้าจะส่งคืนความรักความแค้นกลับไป อย่าห้ามข้าอย่ารักข้าเพราะท่านเองก็ใช่...
"ถ้าเปรียบ 'ไฟเป็นของร้อน' ผมคงเป็นฉนวนเชื้อเพลิงให้เธอมอดไหม้"
กันเดน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนหวังจะได้ไปเยือนสักครั้งหนึ่ง ธีรา เองก็เช่นกัน แต่จุดประสงค์ของหล่อนเพื่อตามหาพ่อที่หายไป
"เมื่อจิตวิญญาณซามูไรตื่นขึ้นในโลกแห่งเทพเซียน—ดาบยาวหนึ่ง มือสั้นหนึ่ง และหลักห้าห่วงจะนำทางเขาสู่เส้นทางใหม่...ที่แม้ฟ้าดินยังต้องเปิดทางให้"
“ต่อไป ไปเป็นน้องอ้ายเหนือเลยนะ ไม่ต้องมาเป็นน้องพี่แล้ว พูดอะไรก็ไม่ฟัง” .....“ไม่เอา เราไม่อยากได้น้ำปิงเป็นน้องสาว” ....“เชอะ ! น้องก็ไม่อยากได้อ้ายเหนือเป็นพี่ชาย” ....“เราพูดเองนะ จำไว้ให้ดีล่ะ"
สุขใจอยู่ในฐานะลูกหนี้ที่ต้องชดใช้เงินแทนพ่อของตัวเอง แต่เป็นลูกหนี้แบบใดก็ไม่รู้ถึงได้กินอิ่มนอนอุ่นเช่นนี้ เท่านั้นยังไม่พอ ยังได้เงินจากเจ้าหนี้อีกด้วย! เพิ่งรู้ว่าเป็นลูกหนี้ของปราณนทีช่างแสนสบาย!
เธอโดนแฟนบอกเลิกในวันเกิด ซวยกว่านั้นคือคนที่เธอเคยชอบกลับเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น "มาทำให้ไอ้คนกระจอกคนนั้นคลั่งตายไปเลยดีไหม" แต่ใครจะรู้ว่ากัปตันเวย์จะกินดุ! ขนาดนี้ล่ะ “สุขสันต์วันเกิดนะครับฟาง…”
“ฮือ… ถ้ารู้ว่าเมาแล้วจะได้เห็นภาพหลอนเป็นท่านรอง เจ้าขาจะเมาบ่อยๆ เลยค่ะ…” เธอพึมพำอย่างพอใจ และเอื้อมมือโอบรอบเอวเขาไว้แน่นราวกับกลัวจะหลุดหายไป
หลีหนิงหนิงได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่กำลังแปลก่อนจะได้รู้ว่าเธอได้รับบทตัวประกอบที่คู่กับพระรองตัวร้าย......แต่ที่พระรองผู้นี้ร้ายก็เป็นเพราะแม่นางเอกดอกบัวขาว หลีหนิงหนิงจึงต้องช่วยพระรองผู้น่าสงสาร
จากที่เคยเป็นแค่ตัวประกอบฉากเวลาที่เหล่าตัวละครมาเจอกัน ตอนนี้ผมกลายมาเป็นที่ปรึกษา ผู้รับฟัง ผู้แก้ไขปัญหา ไปตอนไหนก็ไม่รู้ครับ...