- 20
- 1.1K
- 0
- 0 (0)
“แค่เมียในสัญญา...อย่าคิดจะมีค่ามากกว่านั้น” เขาจ้างเธอมาแต่งงาน แต่ดันเผลอใจทุกครั้งที่เธอจะจากเขาไป
“แค่เมียในสัญญา...อย่าคิดจะมีค่ามากกว่านั้น” เขาจ้างเธอมาแต่งงาน แต่ดันเผลอใจทุกครั้งที่เธอจะจากเขาไป
เผลอขึ้นเสียงใส่ก็ทำหน้าขึงขัง แซวว่าลงพุงก็พลิกตัวนอนหันหลัง ไม่พอใจก็จะชอบลงโทษภรรยาบนเตียง… จื่อลู่ รู้สึกเครียด ตาแก่ที่บ้านเป็นอะไรกันแน่ ? ให้โอเมก้าโลว์คลาสแบบเขาอยู่อย่างสงบๆสักทีจะได้ไหม!!
นางเป็นคนทำกับข้าวไม่อร่อยซ้ำฝีมือยังไม่ได้เรื่อง แต่ทว่ากลับมีเหตุการณ์นำพานางสู่ค่ายทหารแสนไกล นางจึงอยากแก้แค้นพวกเขาด้วยรสมือของนางแต่ทว่าทหารทุกนายกลับบอกว่าอร่อยเสียอย่างนั้น...
คุณครามน่ะเป็นคนดี ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนที่คนอื่นคิดหรอกนะ “เราท้อง” “...แน่ใจได้ยังไงว่าลูกฉัน” “...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เลยมาบอกว่าท้องเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าคุณครามเป็นพ่อไง” ถึงบางทีจะน่าตีไปบ้างก็เถอะ
ชีวิตก่อนหานอวี้ถูกทอดทิ้งจากครอบครัวและคนรัก คนที่อยู่ดูใจเขากลับเป็นขุนนางโฉดที่เขารังเกียจมาทั้งชีวิต หากมีโอกาสอีกครั้ง ถ้าท่านแม่ทัพเว่ยอยากได้ร่างกายนี้ ถ้างั้นก็เอาไปเถอะ เขาจะยกให้...
Nothing is sustainable, even life. The human cycle continues. No one knows when it will end. Until the breath goes out, it disappears into the embrace of God.
บางมรดก...ไม่ได้ส่งต่อกันด้วยทรัพย์สิน แต่เป็นความอาฆาตที่ไหลเวียนในสายเลือด บางคำสาป...ไม่ได้จบลงด้วยการขับไล่ แต่คือการรอคอย "ทายาท" คนสุดท้าย
อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นบอกชัดว่าฟีโรโมนของปั้นแป้งมีกลิ่นเหม็นสกปรกไม่ต่างจากกลิ่นหนูตกท่อ! แล้วใครจะกล้าหอบลูกไปให้อัลฟ่าใจร้ายคนนั้นรับผิดชอบกันล่ะ
ภรรยาของท่านนายพลถูกละเลยจนเสียสติ…หนีไปเข้าวงการบันเทิงโดยไม่คิดปรึกษาผู้ใด แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน เขากลับกลายเป็นโอเมก้าที่งดงามมากที่สุดในจักรวรรดิ แล้วยังเป็นที่หมายปองของเหล่าอัลฟ่า!
เขาไม่เคยเชื่อในคำทำนายปรำปราของคนบนเกาะมาก่อน...'เหอะ! มาบอกว่าเขามีคู่มั่นทางจิตวิญญาณเป็นเด็กที่ยังไม่เกิดนี่นะ อย่าตลกไปหน่อยเลย'แต่ทันทีที่เขาเห็นดวงตาคู่นั้น...เขา...ก็คุกเข่าลง...
ภายใต้ผ้าคลุมขันทีที่แสนต่ำต้อย หัวใจของเขากลับเปี่ยมด้วย ความรักมั่นต่อองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ ผู้ที่ฟ้าประทานพลังแห่งเทพ แต่โชคชะตาเล่นตลก เมื่อมีผู้ขัดขวาง ความรักของทั้งสอง
จีโฮ นักศึกษาเอกพลศึกษากดเข้าร่วมทำเควสครบรอบสองปีของเกมLost world ก่อนจะพบว่าท้องฟ้าที่คุ้นเคยมีประตูมิติโผล่ขึ้นมาและดูดเขาเข้าไป!!
คนขี้งกอย่างชิงเยียนตื่นขึ้นมาในฐานะตัวร้ายในนิยายBLที่เขาแต่งตั้งตัวเองขึ้นมาเป็นแม่ยกของพระรอง เมื่อตั้งสติได้เขาใช้ชีวิตต่อโดยสนใจแค่เงินและลูกโง่..ส่วนพระเอกที่นมเล็กกว่าพระรองนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจ
“นั่นไง พูดแบบนั้นได้ยังไง เราเป็นผู้หญิงนะ” “แล้วไงคะ เป็นผู้หญิงห้ามพูดแบบนั้นกับคนที่ชอบด้วยหรอคะ ผิดกฎหมายข้อไหนคะคุณตำรวจ” “กลิ่นเกสร” เขาพูดเสียงลอดไรฟัน “ไม่ต้องมาโมโห ตอนนี้กลิ่นก็โมโหเหมือ
เกิดใหม่อีกครั้งแต่กลับโดนวิญญาณบรรพบุรุษร่างเดิมตามตอแย สั่งให้รีบหาสามีและมีลูกโดยด่วน เหอะ คิดว่าคนอย่างเขาอยากมีนักรึยังไง ใช่ ท่านเข้าใจถูกแล้วท่านตา ข้าอยากมีสามีจนตัวสั่น/เอามือทัดผมมองหาผู้ชาย
เขาเคยเป็นคนที่มีพร้อมทุกอย่าง ในตอนที่เขาอยู่ในจุดที่สูงที่สุดแต่กลับถูกคนที่ไว้ใจหักหลังและแย่งชิงทุกอย่างไปจนหมด
ชีวิตก่อนหน้าพังทลาย ใครจะรู้ว่า 'กลทีป์' ดันได้โอกาสย้อนเวลากลับมาเมื่อ 7 ปีก่อน เขาเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ทว่าเหตุการณ์ร้าย ๆ แบบเดิมก็เกิดขึ้นอยู่ดีราวกับมีคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง...
หลังจากสูญเสียครอบครัวไปเขาก็พบเจอแต่เรื่องเลวร้าย ญาติที่คิดว่าดีกลับแย่งชิงทุกอย่างไปจนสุดท้ายแม้แต่ชีวิตก็ไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้
รักที่ไม่ถูกรักษา ในวันที่เขารู้ค่า ก็คือวันที่เธอไม่หวนกลับมาอีกแล้ว
‘แคนดีซ’ นางร้ายตัวจริงเสียงจริงได้ทะลุมิติไปเป็นฮูหยินของราชาปีศาจ แต่ทว่า! สามีของเธอกลับไม่ยอมรับเธอเสียอย่างนั้น มิหนำซ้ำยังทำเธอเกือบตาย! มีหรือที่เธอจะยอม!! ความหายนะจึงเริ่มต้นนับตั้งแต่นั้น