"ถ้าได้รับโอกาสอีกครั้ง ฉันก็จะสามารถปกป้องทุกอย่างเอาไว้ได้" ผมพูดขึ้นด้วยแรงสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นใจลงไป [ระบบ]:สถานะผู้หวนคืนเริ่มทำงาน [จักรวาลหยานตี้]

พิชชาดาราสาวมมากความสามารถผู้ชื่นชอบการกินของหวานเป็นชีวิตจิตใจ วันดีคืนดีกลับทะลุมิติไปอยู่ในยุคจีนโบราณสู่ร่างจ้าวเหมยอิงสาวนาเกลือขี้โรคผู้เป็นเจ้าของนาเกลือสกุลจ้าวที่กำลังอยู่ในสภาวะล้มละลาย

ใครจะไปเชื่อล่ะว่าวันหนึ่งเขาจะ 'ตกหลุมรัก' เลขาของตัวเอง เลขาคนที่เขาเคยร่ำ ๆ ว่าไม่เอา ไม่อยากได้!

เมื่อเด็กหนุ่มถูกแม่มดในตํานานใช้เวทมนต์ให้รักได้แด่เธอเพียงคนเดียวแต่มีพวกยัยแมวร้ายจะมาแย่งเขาไปถึงเขาจะไม่มีทางรักใครก็เถอะแต่ก็อดหวงไม่ได้เธอจึงไม่ใช่แม่มดในตํานานเพราะโผล่ตัวมากับเขาบ่อยๆ

เรื่องราวของสตันต์แมนสาวสายบู๊ได้รับรางวัลบ้าบอจากเกมส์โชว์สุดเพี้ยนให้เข้าไปในนิยายรักดราม่าเพื่อสวมบทบาทเป็นนางรอง นั่นน่ะงานถนัดของนักแสดงแทนอย่างเธอเลยล่ะ จะบู๊จะดราม่ากันอย่างไรก็คงต้องดูกันต่อไป

ลอนดอนยังคงมีท้องฟ้ากลางคืนอันแสนสวยงาม ท่ามกลางความสวยงาม ใครบางคนกำลังจะเป็นบ้ากับเส้นตายต่อจากวันนี้คือนับถอยหลังสิบเดือน – เพื่อไม่ให้ต้องเสียอะไรไป

ความรักทำให้คนตาบอด คำพูดนี้ไม่เกินจริงสักนิด เหว่ยเฟยหย่าเป็นหนึ่งในนั้น ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ครอบครองคนที่ตนเองรัก แต่เฟยหย่าคนนี้ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยนะ ใครก็ได้พาเฟยหย่ากลับที ไม่อยากอยู่แล้วอะ

ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างซอมบี้โดยที่ไม่รู้อะไรซักอย่าง ต้องหาทางเอาตัวรอด พร้อมกับค่อยๆวิวัฒนาการตัวเอง แต่ทำไมร่างผมเหมือนผู้หญิงแปลกๆ

ระเบียงตรงข้าม เขาแค่จ้อง...ฉันเลยถอดใครจะคิดว่าเกมยั่วคืนเดียว จะพาเราเข้าไปในโลกที่อันตรายเกินคาด

เธอสะดุ้งตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุก ความเจ็บปวด ความทรงจำมากมายไหลผ่าน การทรยศหักหลัง ความเชื่อใจที่ถูกทำลาย วันสิ้นโลกหรอ ซอมบี้หรอ ขอให้มา!! ครั้งนี้เธอสัญญาจะพลิกชะตาเปลี่ยนทางเดินใหม่ให้ได้

เมื่อเธอตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแล้วขอให้เขาช่วย แต่สิ่งที่ได้กลับมาดูเหมือนว่าจะเกินคาดเธอไปเล็กน้อย

เป็นนักแสดงตลกอยู่ดีดี กลับทะลุมิติมาเป็นแม่บ้านของมาเฟียในยุค80 ทำยังไงละทีนี้ อาหารก็ทำไม่เป็น งานบ้านก็ไม่เคยทำ เอาน่าหลับหูหลับตาทำไปก่อน ใส่เครื่องปรุงมั่วๆไป เดี๋ยวก็ดีเอง!

“โอ๊ะ พี่เสี่ยวฟางจื่อท่านฟื้นแล้ว” เธอหันไปมองเด็กชายตรงหน้าที่สวมชุดโบราณคล้ายๆ จะเป็นชุดขันทีตามที่เธอเคยเห็นในกองละครแนวจีนโบราณ ‘ห๊ะเดี๋ยวนะ! สะ..เสี่ยวฟางจื่อ’

"หนาวไม่ไปเด็ดขาด" เมื่อ โอบหนาว ลูกคุณหนูผู้ร่ำรวยต้องถูกบังคับให้มาใช้ชีวิตอยู่ภายในไร่องุ่น มิหนำซ้ำคนที่เขาเคยมีอะไรด้วยยังเป็นถึงพ่อเลี้ยงเจ้าของไร่องุ่นปฐพีที่เขาอยู่อีกต่างหาก

'หากไม่สามารถเดบิวต์เป็นไอดอลภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ จะตายทันที' ซึ่งเวลาที่เหลือคือ 365 วัน !!!

ท่ามกลางความสิ้นหวัง จูเลียนได้รับโอกาสใช้ชีวิตใหม่ในฐานะจูเลียส ในโลกที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และอันตราย เขาจะใช้ความสามารถที่มีเพื่อไขว่คว้าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาต้องการ และไม่ยอมแพ้ให้กับโชคชะตาอีกครั้ง

คุณครามน่ะเป็นคนดี ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนที่คนอื่นคิดหรอกนะ “เราท้อง” “...แน่ใจได้ยังไงว่าลูกฉัน” “...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เลยมาบอกว่าท้องเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าคุณครามเป็นพ่อไง” ถึงบางทีจะน่าตีไปบ้างก็เถอะ

เพราะรู้ว่าร่างจริงยังอยู่ดี คนทะลุมิติไปเป็นนางร้ายที่ต้องตายตอนจบแบบเธอ เลยต้องผูกมิตรกับพระเอกเอาไว้ เพื่อมีชีวิตรอดกลับไปโลกเดิม..