“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

เมื่ออดีตแฟนเก่า กลายเป็นผู้จัดการคนใหม่ เพื่อทวงคืนหัวใจที่ทำหล่นหายไป แต่คนใจแข็งอย่าง 'น่านน้ำ' ไม่มีทางยอมให้อภัยง่าย ๆ ในเมื่ออีกฝ่ายทิ้งให้จมอยู่กับความเสียใจอยู่หลายปี ตอนนี้ถึงเวลาเอาคืนสักที!

เมื่อฮีโร่วัย 15 ปีอย่างปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ต้องรับมือกับเหล่าวายร้ายในเมืองนิวยอร์ก… พร้อมกับหัวใจที่เริ่มสั่นไหวจากสาวๆ รอบตัว

ลงทุนในเมืองหลวง แต่กลับมีแต่เรื่อง จะกลับบ้านก็สายเสียแล้วเพราะเลือกขายทุกอย่างเพื่อมาเริ่มใหม่ เมื่อไม่เป็นดังหวังจึงไร้ที่หวนคืน ใครจะคิดว่าในวันที่หมดหวังเธอจะย้อนเวลากลับไป14อีกครั้ง

‘ทานให้อร่อย ไม่ได้อยากอ่อย แต่นี่รหัสห้องพี่นะ.. ‘

ก็แค่การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูลธรรมดาๆ ไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณสามีถึงได้เอาจริงเอาจังขยันขันแข็งขนาดนี้ล่ะ!? แล้วคุณหนูร่างกายอ่อนแออย่างฉันจะทำอย่างไร ขอเบิ้ลอีกสักรอบจะไหวหรือเปล่านะ?

เรื่องราวของสถาปนิคชายไทยที่อยู่ดีๆ ก็ได้ไปเกิดใหม่ในร่างของบุตรชายคนโตของขุนนางที่ทำหน้าที่ดูแลผังเมืองของเมืองหลวงในโลกแฟนตาซี จะบรรเทิงมากขนาดไหน รอรับชมกันได้ที่นี่เร็วๆ นี้ (2/2568)

จากเด็กกำพร้าจากศตวรรษที่ 21 ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของลูกสาวคนเล็กประจำตระกูลหลินในยุค 70 ที่พ่อแม่และพี่ชายรุมตามใจ ชีวิตใหม่นี้ เธอจะใช้ให้คุ้มค่าที่สุด!

หญิงวัยสี่สิบทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างหญิงอายุสิบเก้ากับย่าที่นอนป่วยติดเตียง ชีวิตยากจนไร้ญาติขาดมิตร เธอต้องเก็บผักบุ้งขายเพื่อประทังชีวิต ซ้ำยังต้องคอยสู้รบปรบมือกับแก๊งเลี้ยงควายและชายเร่ร่อนอีก

กิดใหม่ในนิยายไม่พอ ยังได้เป็นนางร้ายอีก ชาติที่แล้วก็สู้ชีวิต ชาตินี้ชีวิตสู้กลับ บันเทิงเริงใจสุดแล้วแม่จ๋า ชีวิตยัยโม่ลี่

ซูเจินวูบหมดสติ รู้สึกตัวอีกทีเธอก็ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในฐานะภรรยาเกษตรกรเสียแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าสตรีซุ่มซ่ามอย่างเธอจะเปลี่ยนชีวิตของบุรุษแสนเย็นชาให้เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจนกลับกลายเป็นรักขึ้นมา

คนอื่นเขาทะลุมิติเข้าไปเป็นนางร้ายในนิยาย เหตุใดข้าฟางหลี่ม่านทะลุมิติเข้าไปเป็นนางเอกแสนอ่อนแอที่ต้องถูกพระเอกรังเกียจและทำร้าย สุดท้ายตอนจบหอบลูกหนีพระเอก สวรรค์!! ข้าต้องเป็นสตรีโง่เขลาคนนี้หรือ?

จะมีผู้ใดคิดเล่าว่าตัวละครในนิยายที่ควรจะตายดันไปสวมร่างของขอทานน้อยในโลกเดิม"ทั้งชีวิตนี้ข้าฝันว่าจะได้นอนบนกองเงินกองทอง แต่ดูสภาพของข้าในยามนี้สิแม้แต่กองผ้าขี้ริ้วก็ยังไม่ได้นอนเลยด้วยซ้ำ"

เขาเสียชีวิตในวันสิ้นโลกแต่วิญญาณไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก แต่กลับทะลุมิติไปอยู่ในร่างของเซี่ยปิน บุตรชายตระกูลเก่าแก่ที่ถูกหญิงชาวบ้านเปลี่ยนตัวเพราะความแค้น ตั้งแต่เด็กจนตายเขาทำงานราวกับทาสในบ้าน

อันยา ทหารรับจ้างชื่อดังในยุคอวกาศประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต ได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสนมที่เพิ่งคลอดลูกจนเสียชีวิตในตำหนักเย็น พอได้ความจำเจ้าของร่างเดิม บอกได้ประโยคเดียวว่า "คุณแม่ไม่ปลื้ม"

เพราะคำว่า "รัก" จึงทำให้ดาริกากลายเป็นนางร้าย เธอเอาแต่อ้อนวอนขอความรักและพยายามยัดเยียดตัวเองเข้าไปในชีวิตอีกฝ่าย แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับเป็นเพียงความว่างเปล่า

จู่ๆ ขุนศึกรบเคียงบ่าไหล่ ศิษย์พี่ของโม่ซีก็ก่อกบฎ ในตอนนั้นกู้หมางทำร้ายโม่ซีปางตาย แต่แล้วกู้หมางก็ถูกส่งกลับมาในฐานะของกำนัลเพื่อเจรจาสงบศึก อีกทั้งสติปัญญายังไม่สมบูรณ์ มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

ไม่อยากเลือกคู่ยกธนู ถูกลักพาตัว ไม่เดินลุยไฟ ถูกผู้ชายหูเบาสั่งฆ่า ขอแค่เป็นคนร่ำรวยที่ขี้เกียจ เพื่อการนั้นต้องหาของดีไปขาย กลับไปทวงฐานะจากพ่อแม่แท้ๆ ดวงกาลกิณีขัดบ้านเมืองขัดญาติอะไร๊ ไม่จริง!!!