หนก่อนปรางหนีไปเพราะเราไม่ได้เป็นแฟนกัน ถ้าอย่างนั้นคราวนี้มาเป็นเมียพี่เลยดีกว่าไหม

เมื่อโชคชะตาไม่เข้าข้างแม้แต่สวรรค์ยังละเลยหน้าที่ ผู้ที่นางเฝ้ารอคอยพบเจอกับผู้ที่แสนชิงชังนาง ไฉนเลยจึงกลายมาเป็นคนคนเดียวกัน

ถ้ารู้ว่าจะร้าย ก็จะไม่รัก ความรักของเขา มีไว้ให้คนอื่น ไม่ได้มีไว้ให้เธอ

'การเเอบรัก เพียงเเค่ได้เเอบมองดูเขาอยู่ห่างๆ เขาคนนั้นที่เห็นเธอเป็นเเค่น้องสาวเพื่อนในสายตา ถึงเเม้ว่าเธอจะไม่ได้ครอบครองหัวใจของเขาก็ตาม เเต่หัวใจของเธอก็มีความสุขได้เพราะเขา'

ชีวิตของเธอวุ่นวายคล้ายกับโดนคำสาป แล้วผู้หญิงคนหนึ่งก็มาเสนอวิธีล้างคำสาปให้ โดยให้ช่วยเหลือชายผู้หนึ่งให้มีชีวิตรอดอยู่ต่อไป เธอไม่มีทางเลือกจึงได้รับข้อเสนอ แต่ก็ได้ตัวช่วยในการทำภารกิจนี้มาด้วย

ชิงหลิงหลงรักท่านเซี่ย แต่ท่านเซี่ยก็ทำให้ชิงหลิงผิดหวัง ส่งนางให้อ๋องหนานหนิงจินและพระชายาผู้ชื่นชอบสาวงามเป็นที่สุด เมื่อชิงหลิงกำลังคิดตัดใจจากท่านเซี่ย ทว่าเขากลับมาทวงนางคืน

“ความสัมพันธ์ที่จบลงแบบไม่สวย รักห่วย ๆ ที่เกลียดกันแทบตาย แต่สุดท้ายผู้ชายปากร้ายก็หวนกลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้ง”

ลู่ปิงปิงคือหญิงสาวในภพชาติปัจจุบันที่ประสบอุบัติเหตุรถเมล์พลิกคว่ำ จนทำให้หลุดเข้ามาอยู่ในร่างฟูเหรินของจิ้งจอกหางขาวอย่างหูหลี่ หน้าที่ของเธอกับเขาที่ต้องทำคือการปกปักรักษาต้นรักใหญ่ให้อยู่สืบต่อไป.

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอเริ่มต้นด้วยคำว่า 'เว้าวอน'...

นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

ไม่เคยหวังให้เรากลับมารักกัน ส่วนเรื่องลูก ชีวิตนี้อิงค์เคยนอนกับผู้ชายสันดานแย่คนเดียว ถ้าคุณมีสมองก็คิดเอาเองแล้วกันว่าใครเป็นพ่อ

เจียงเฟิงคนหนุ่มผู้นึงที่ไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโลกแห่งการฝึกตน แต่อยู่มาวันหนึ่งจิตวิญญาณของเขาออกจากร่างกาย ได้เดินทางไกลไปอีกโลกหนึ่ง เขาฝึกฝนอยู่ที่โลกแห่งนั้นหลายปี ในที่สุดเขาก็สามารถกลับมา

ในวันที่ชีวิตมืดมน ‘เข็มทิพย์’ เสนอตัวเป็นเด็กของ ‘พลิศ’ เจ้าของความรักที่เธอเคยด้อยค่า สองปีที่อยู่ด้วยกัน เธอรักเขาสุดหัวใจ แม้รู้ว่าเขากำลังจะเริ่มต้นใหม่กับใครอีกคน

ไม่มีวันไหนที่ผึ้งไม่มาหา ไม่ส่งข้าว ส่งน้ำ ร้อยพวงมาลัยสวยๆ มาให้ ไม่เคยเลย พี่เข้มไม่เคยเห็นความดีของผึ้งสักนิดเลย!

มีคำกล่าวว่าพบกันครั้งแรกคือความบังเอิญ ครั้งที่สองคือโชคชะตา ครั้งที่สามคือพรหมลิขิต แล้วการพบกัน 3 ครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ ควรนิยามว่าอะไร?

ฟางเซียนเซียนรักหลงรักแม่ทัพหลิงอี้เฟยมานานแล้ว แต่เขากลับมีใจให้พี่สาวของนาง และมีข่าวว่าจะสู่ขอพี่สาวนางไปเป็นฮูหยินของเขา นางจึงตัดสินใจแอบปีนเตียงของเขาเมื่อเขามาร่วมงานเลี้ยงในจวนของนาง

“โอ๊ะ พี่เสี่ยวฟางจื่อท่านฟื้นแล้ว” เธอหันไปมองเด็กชายตรงหน้าที่สวมชุดโบราณคล้ายๆ จะเป็นชุดขันทีตามที่เธอเคยเห็นในกองละครแนวจีนโบราณ ‘ห๊ะเดี๋ยวนะ! สะ..เสี่ยวฟางจื่อ’

เพราะวันนั้นเขาละเลย ในวันนี้เขาจึงทำได้เพียงบอกรักเธอและลูกน้อยผ่านภาพวาดที่เธอทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า

ไอเกมนี่มันดียังไง ฉันจะลองเล่นเองดูสักครั้ง!

คำว่า 'ความดีจะชนะความรัก' คงใช้ไม่ได้สำหรับ 'นันทิตา' เพราะต่อให้เธอทำดีแค่ไหน ให้ไปทั้งหัวใจและร่างกาย แต่ไม่สามารถฝืนใจของเขาให้หันมารักเธอได้เสียที