อามินไปช่วยแมวอยู่ดีๆ ดันซวยโดนรถชนตายแบบงงๆ พอฟื้นขึ้นมาเขากลับพบว่าตัวเองทะลุมิติเข้ามาในนิยายน้ำเน่าที่เพื่อนสาวบังคับให้อ่านแถมยังมาอยู่ในร่างตัวร้ายสมองกลวงอีก ชีวิตเขาทำไมมันซวยขนาดนี้!!!!

เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก

เพราะมรดกที่ได้รับจากปู่ หยูเจียหยูถูกส่งไปที่ยุค 60 พร้อมกับระบบประตูมิติและช่องเก็บของ หญิงสาวต้องเอาตัวรอดในยุค 60 พร้อมกับเลี้ยงดูเจ้าถั่วงอกสามคน! ดีนะที่เธอมีระบบสุดโกง หยูเจียหยูจะร่ำรวยให้ดู!!

ชาติก่อนถูกครอบครัวทิ้งให้ตาย กลับชาติมาเกิดใหม่ยังถูกบิดาทอดทิ้งให้ตายอีก ท่านแม่ ท่านจะทนอยู่ไปเพื่ออันใด!

หลี่เหม่ยถิง นอนโคม่าแค่ 1 เดือน แต่ดวงจิตกลับท่องมิติตามดูชีวิตรันทดของผู้หญิงคนหนึ่งนานนับ 10 ปี จะไม่เดือดร้อนเลยหากหญิงสาวคนนั้นดันไม่ใช่ตัวเธอเอง!!!

“ทำไมถึงไม่ยอมบอกพี่ว่านิลท้อง!” “แล้วคุณคิดว่ามันง่ายนักเหรอ ที่อยู่ๆ จะเดินเข้าไปบอกกับผู้ชายที่เขามีคู่หมั้นอยู่แล้วว่าท้องน่ะ”

คุณครามน่ะเป็นคนดี ไม่ใช่คนร้ายกาจเหมือนที่คนอื่นคิดหรอกนะ “เราท้อง” “...แน่ใจได้ยังไงว่าลูกฉัน” “...ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน เลยมาบอกว่าท้องเฉย ๆ ไม่ได้บอกว่าคุณครามเป็นพ่อไง” ถึงบางทีจะน่าตีไปบ้างก็เถอะ

ข้าจะใช้ชีวิตให้สมกับอาชีพเกษตรกร แต่เดี๋ยวนะ ผู้สร้างระบบหยุดให้รางวัลข้าเถิด เพราะข้าใช้มนตราระดับสูงได้ ทั้งยังใช้ดาบได้คล่องแคล่วกว่าผู้ใช้ดาบเสียอีก ข้าจะเป็นเพียงชาวสวนเท่านั้น !!

สามีของเธอคือตัวร้ายในนิยายยุค80ที่เคยอ่าน ก่อนที่เขาจะเทิร์นดาร์กเธอจะเป็นคนเปลี่ยนแปลงวิกฤตการณ์นี้ให้กลับมาดีให้ได้เอง ยังมีน้องสามีตัวน้อยที่เดินตามเธอเป็นหางน้อยทั้งวันอีก "พี่ฉะใภ้กินนี่ฉิคะ"

เขาเสียชีวิตในวันสิ้นโลกแต่วิญญาณไม่ได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก แต่กลับทะลุมิติไปอยู่ในร่างของเซี่ยปิน บุตรชายตระกูลเก่าแก่ที่ถูกหญิงชาวบ้านเปลี่ยนตัวเพราะความแค้น ตั้งแต่เด็กจนตายเขาทำงานราวกับทาสในบ้าน

จากชายหนุ่มที่แตกหักกับครอบครัว ได้ฟื้นขึ้นมาในร่างของเด็กชายผู้เป็นที่รักของคนทั้งเกาะ แต่ไหงทุกคนถึงผอมแห้งแบบนี้ล่ะ ผลไม้สีแดงที่ว่ากันว่ามีพิษ เก็บ! หัวดินกินไม่ได้ เก็บ! ทั้งเกาะนี่มันสวรรค์ชัดๆ

ทั้งๆที่ข้าทรยศท่าน ท่านก็ยังคงมอบโอกาสให้แก่ข้า ทั้งที่ไม่ต้องสนใจข้าเลยก็ได้ แต่ท่านก็ยังคงมอบชีวิตให้แก่ข้า... อา...ท่านเดอะฟูลผู้ยิ่งใหญ่ ปาฏิหาริย์นี้ ข้าจะสลักมันเอาไว้ให้ลึกถึงจิตวิญญาณ...!

ระบบวิเศษ “ห้างอันซินของสด” สุดล้ำค่า ได้โปรดช่วยบันดาลความอร่อยล้ำแสนโอชา เพื่อให้ข้าไม่ต้องพบจุดจบอนาถอนาเหมือนอย่างในนิยายทีเถิด!

พวกมันคือ 'ตัวเอก' ที่สวรรค์รักใคร่... ส่วนข้าคือ 'ตัวประกอบ' ที่ถูกลิขิตให้ตาย... แต่เสียใจด้วย บทละครนี้ ข้าขอเป็นคนเขียนตอนจบเอง!

ตายทั้งทีดันมาเกิดในร่างภรรยาที่ถูกทอดทิ้ง ถูกสามีขับไล่ ผู้คนพากันหัวเราะเยาะกับโชคชะตา แต่แล้วไง สะใภ้ขยะเปียกผู้ต่ำต้อยคนนี้ร่ำรวยและมีความสุขให้ดู ก่อนอื่นต้องเอาชีวิตให้รอดก่อนสินะ

คืนแห่งตราบาป ได้คืนแห่งตราบาป ได้ถุกมอบสายเลือดที่ไม่ต้องการให้แก่นาง โชคชะตาที่โหดร้าย ได้พรากลูกสาวเพียงคนเดียวไปจากอก. มู่ชิงหลิง หญิงสาวยุคปัจจุบันผู้ข้ามภพมายังยุคโบราณอย่างโดดเดี่ยว

"นี่ไม่ใช่เรื่องราวของเจ้าชายและเจ้าหญิง... แต่มันคือเรื่องของเธอกับฉัน เธอที่เข้ามาทำให้โลกทั้งใบของฉันกลายเป็นสีชมพู"

องค์หญิงใหญ่จิ่นซี เป็นธิดาที่มิได้รับความรักใคร่จากบิดา เพราะเมื่อยามที่นางลืมตาขึ้นมาดูโลก ฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้กลับต้องมาตายจาก จึงทำให้พระบิดาลืมเลือนบุตรสาวคนนี้!!

สตรีผู้อาจหาญถูกหักหลังจนตัวตาย ตื่นมาในสถานที่ใหม่อย่างหญิงสามัญ กับ หนึ่งเด็กชายที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกาลกิณี ทั้งสองต้องนับถือกันเพื่อความอยู่รอด..'แม่บุญธรรมผู้นี้เป็นเพียงกุลสตรีธรรมดาเท่านั้นเอง!"

ผู้พันหนุ่มหมาโสดไร้ความรับผิดชอบ ต้องรับลูกบุญธรรมตัวจ้อยมาเลี้ยง เลี้ยงเด็กเนี่ยนะ! เขาขอไปรบสักสิบปีเสียยังดีกว่า ไม่ได้การละ ต้องหาเมียมาเลี้ยงลูกสักคน!!!