- 20
- 1.31K
- 10
องค์ชายหลี่มู่เฉินลั่นวาจา หากซูเหมยลี่รังเกียจบุรุษอ้วนเช่นเขา ดังนั้นก็จงมีสามีรูปงามราวเทพเซียนแต่นกเขาไม่มีวันขัน เพราะเจ็บป่วยทั้งปีทั้งชาติเสียเลยเป็นอย่างไร !
องค์ชายหลี่มู่เฉินลั่นวาจา หากซูเหมยลี่รังเกียจบุรุษอ้วนเช่นเขา ดังนั้นก็จงมีสามีรูปงามราวเทพเซียนแต่นกเขาไม่มีวันขัน เพราะเจ็บป่วยทั้งปีทั้งชาติเสียเลยเป็นอย่างไร !
รัศมีนักฆ่าสาวต้องมาอยู่ในร่างหญิงอัปลักษณ์ชื่อเซี่ยเจียวหง เมื่อสามีที่หายไปกลับต้องโทษติดคุกเพราะถูกใส่ร้าย ลูกก็ต้องเลี้ยงพ่อแม่สามีก็ต้องดู เธอมีเพียงสองมือและความสามารถเดิม เธอจะทำยังไงดี
ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าได้กลายเป็นแม่คนไปเสียแล้ว มิหนำซ้ำสามียังชังน้ำหน้าราวกับนางไปฆ่าใครตาย ทว่าผู้ใดจะสนใจกันล่ะ เจ้าก้อนแป้งที่แสนน่ารักคนนี้ต่างหากที่สำคัญ ส่วนสามีใจร้ายคนนั้นจะไปไหนก็ไปเถอะ!
ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายลุคอันตรายที่จับเธอกินเพราะความเข้าใจผิดในคืนนั้น คือท่านประธานหนุ่มมาดขรึมในบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเอวีจะกลายเป็นประธานบริษัทได้อย่างไร
"เมื่อหัวใจของนางร้ายเลือกที่จะเปลี่ยนชะตากรรม... โลกที่เคยพังทลายกลับกลายเป็นโอกาสครั้งใหม่"ในโลกแห่งแสงและเงา เธอเคยเป็นเพียงตัวร้ายที่ไม่มีใครรักแต่เมื่อดวงจิตของเธอได้ย้อนคืนสู่อดีตพร้อมสัญญาลึก"
วันเวลาที่ล่วงเลยทำให้นางได้ตระหนักและเข้าใจว่าความดีมิอาจเปลี่ยนเป็นความรัก และทุกสิ่งทุกอย่างที่นางได้อดทนต่อมันช่างไร้ค่าเหลือเกิน น่าเสียดายที่วันเวลามิอาจไหลย้อนกลับ
เซียนกระรอกน้อยแสนขี้เกียจถูกดูดเข้าไปในมิติโดยบังเอิญ ระบบสั่งให้รับบทเป็นนางร้ายที่มีจุดจบไม่สวย ดวงตากลมโตมองตาแบ๊วใส่ระบบที่เอาแต่พล่ามไม่หยุด ปากขยับเคี้ยวขนมเพลิดเพลินยิ่งนัก (ฮา+น่ารัก)
สุ่ยจินเซียงถูกสามีขับออกจากจวน ทั้งยังถูกใส่ร้ายว่าคบชู้สู่ชาย เก้าปีที่นางต้องอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนถูกผู้คนดูหมิ่นเหยียดหยาม มารดาอาจยอมรับชะตากรรมได้ แต่บุตรสาวคนใหม่อย่างนางจะไม่ยอมแน่นอน!
หลี่จื่อเหยียนมาถึงทั้งทีก็สวมบทคุณแม่เลย ซ่งจื่อเหยียนเจ้าของร่างเดิมจากไปขณะคลอดลูก แล้วฉันทำไมต้องมาเบ่งแทนวะ ให้ไปแม่น้ำเหลืองเลยไม่ได้หรือไง มันเจ็บนะโว้ย ฮือๆๆๆ
เฝิงมี่อิงได้โอกาสย้อนไปเกิดใหม่ เพื่อแก้ไขต้นเหตุในการฆ่าตัวตายของตัวเอง ในชาตินี้ เธอได้เจอคนที่ทำร้ายตัวเองและคนที่เป็นรักแรก ถ้าเป็นแบบนี้ เห็นทีว่า เธอคงต้องทวงคืนทุกอย่างที่เธอควรได้กลับมา
รักเราเป็นเรื่องบังเอิญหรือใครบางคนตั้งใจ
นางถือกำเนิดจากครรภ์ของฮูหยินเอกแต่ถูกสลับตัวไปเป็นบุตรสาวอนุ แต่งงานออกเรือนก็ถูกสามีทรยศหักหลัง เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้นางอีกครั้ง นางจะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตนเอง!
“ไหน ๆ อาร์เชอร์ก็ทำโอเมก้าท้องไม่ได้แล้ว ถ้าอย่างนั้นยกเขาให้กับผมสิ เดี๋ยวผมจะดูแลเขาเป็นอย่างดีในฐานะ 'เมีย' คนหนึ่ง”
เขาคือตัวร้าย ส่วนเธอคือตัวประกอบ เอาสิ! ทะลุมิติทั้งที ได้สามีเป็นตัวร้ายว่าแต่... แล้วใครสนกันล่ะ ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ เธอก็ต้องเป็นตัวประกอบที่มีชีวิตดีกว่านางเอกให้ได้สินะ...
“เวลาตกฟากใครเขาให้กันง่าย ๆ ล่ะอีโง่ กูบอกเลยว่ามึงกำลังจะเจอของใหญ่” “จ้ะ! พ่อหมอ ใบบัวก็คิดว่าคงจะใหญ่มาก นี่ขนาดมองแค่ตานะ ถ้าจับด้วยมือน่าจะใหญ่กว่าที่เห็น”
ผู้หนึ่งรักแล้ว ทุ่มใจรักมั่น รักอยู่เช่นนั้นไร้เหตุผล.. ผู้หนึ่งเกลียดแล้ว ไม่คิดเปลี่ยนใจ ไม่มีเหตุผลใดมาหักล้างเช่นกัน
ปีนี้คงเป็นปีอภิมหาซวยของนาง ซวยครั้งที่หนึ่ง คือถูกซื้อตัวไปแต่งงาน ซวยครั้งที่สองคือถูกสามีผู้นั้นหมายหัวคิดสังหารอยู่ตลอด และซวยครั้งที่สามดันบังเอิญไปได้เสียกับเขา เช่นนี้ นางจะรอดกี่ยาม?
นายไปทำหน้าที่ของตัวเองเถอะ การเป็นห่วงพี่ มันคือหน้าที่ผมเหมือนกัน ……… ให้ผมได้อยู่ตรงนี้ ข้างหลังพี่ก็ยังดี
ขอเพียงแค่ได้ทำตามที่ตั้งใจเอาไว้ จากนั้นนางก็จะจากไป เมื่อรักไม่อาจฝืนนางก็ไม่คิดจะฝืน
แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพไม่ทันไร สามีก็รับอนุคนใหม่เข้ามาเหยียบย่ำหัวใจนางอย่างเลือดเย็น กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นได้แค่นางร้ายในนิยายก็ตรอมใจตายเสียแล้ว